ชีวิตที่เหลืออยู่

การทำงานกับคนมากๆ ที่มากด้วยจำนวนและบางครั้งบางคนก็มากด้วยอารมณ์นั้น
มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมเห็นและเรียนรู้มันอยู่ทุกวันคือ…
เราเรียนรู้ที่จะอยู่กับมันยังไง หลายๆอย่างมันคือชีวิต
นั่นเป็นคำถามที่ว่าเราเหลือเวลาอีกเท่าไหร่กับการอยู่กับมันยังไงนั้น
การอยู่กับมันยังไงนั้น ยาก และง่าย
ยากมากถ้าเราไม่รู้จักจัดการ ง่ายมากถ้าเราอยู่เป็น
ไม่มีหลักสูตรชีวิตไหนเคยสั่งสอนผมเลย แต่ในวันที่ชีวิตขยับไกลวัยเด็กและผู้คนรอบข้างขยับเข้าใกล้ความเป็นอนิจจังมากขึ้น
เราอยู่กับมันยังไง…

น้องที่สนิทกันคนนึงเป็นมะเร็ง สิ่งที่ทำให้ผมได้เรียนรู้คือ มะเร็งรักษาได้ และหลายคนหายได้
เธออยู่กับมันยังไง นั่นเป็นสิ่งที่ผมเรียนรู้จากเธอ ทัศนคติการอยู่กับมันยังไง ก่อเกิดคำตอบของการอยู่กับมันยังไงให้ผมและหลายๆคน
เธออยู่กับมันด้วยการรู้จักมันให้ดีที่สุด ทำตัวให้พร้อมที่สุด และที่สุดของที่สุดคือ เธอมีความสุขกับชีวิตที่สุดในการที่คนคนนึงจะอยู่กับสิ่งที่ทำให้ชีวิตเราเปลี่ยนไป
ผมมักเล่าเรื่องการป่วยเธอให้คนที่ป่วยทางใจฟัง พวกที่มองว่าชีวิตแย่จัง ขาดพลังนั่นขาดหลังนี่เพื่อรักษาอาการป่วยทางใจให้เขาเหล่านั้น
หลายๆครั้งผมอยากจะบอกพวกเขาว่า พวกเขาน่ะขาดใจ ใจที่ทำให้เราอยู่กับมันยังไงต่างหาก
การอยู่กับมันยังไงทำให้ผมมองชีวิตด้านที่เหลือเปลี่ยนไป
ผมมองหลายๆคนหนีปัญหาทั้งๆที่มันควรตัดสินใจรักษาหรือผ่าตัดปัญหานั้น ผมนั่งมองดูเขาหรือเธอขับรถไปให้ไกลเพื่อที่ปัญหาจะได้ไม่ตามเขาไป
หลายคนพลางตัวไปกับโซเชี่ยลและสิ่งที่เรียกว่าวัตถุเพื่อกลบความเป็นอยู่ทางจิตใจ ให้ขึ้นเขาที่สูงที่สุด ปัญหามันก็รอเราอยู่บนพื้นดินที่เรายืนอยู่นั่นล่ะ

การอยู่กับชีวิตที่เหลือยังไงเป็นเรื่องที่ผมสนใจมากขึ้นและมากขึ้น
ปลายปีที่แล้วผมเลือกการอยู่กับชีวิตที่เหลืออยู่ยังไงด้วยการขับรถขึ้นเชียงใหม่
หลายคนบอกว่าขับรถเหนื่อย ขับไปทำไม นั่นล่ะการเลือกว่าผมจะอยู่กับมันยังไง
ผมมีจักรยานอยู่ท้ายรถเพื่อเอาขึ้นไปขี่ที่นั่น ระหว่างทางของการจะอยู่แบบไหนเราไม่ได้เลือกทางหลัก
การขับรถอ้อมไปและใช้ส่วนต่างของกิโลด้วยการร้องเพลงไปตลอดทาง เป็นความสุขที่ทำให้ข้างทางงดงามยิ่งขึ้น
ผมแวะไปยืนบนสะพานตรงหน้าวัดพระพุทธชินราช นึกถึงเพื่อนที่เราเคยนั่งซาเล้งข้ามสะพานกันสมัยเรียนศิลปะ
ที่นี่มีหนังสือของผมอยู่เล่มหนึ่งจากเพื่อนที่เรารู้จักกันผ่านตัวหนังสือมานมนาน แว่บหนึ่งผมอฐิษฐานให้ใครคนนั้นขับรถผ่านมาเห็นและจอดทัก

ผมอยู่กับชีวิตหลังจากนั้นด้วยการขับรถเข้าลำปางจากทางด้านอุตรดิตถ์ ปั๊มน้ำมันกลางป่าใหญ่ เพื่อนที่สนิทที่สุดคนนึงของชีวิตที่เหลืออยู่ติดตามการเดินทางและโทรมานัดกินข้าวตอนขากลับที่สุโขทัย
ผมใช้ชีวิตที่เหลือของวันด้วยการขับรถเลาะหุบเขา ในความมืดของถนนและรถที่สวนกันนานๆครั้ง เหมือนหิ่งห้อยที่หลงฝูงและร่ายรำอยู่ในพุ่มไม้
การถึงลำปางในตอนค่ำและตัดสินใจทักทายกันสักคืนเป็นเรื่องใหม่ นี่คือครั้งแรกของชีวิตที่เหลืออยู่ในการนั่งมองรถม้าและบ้านช่องที่ไม่มีตึกสูงสะดุดตา
การได้พักโรงแรมใหม่นอกเมือง เหมือนเป็นเหตุเริ่มต้นให้เราไม่ขับไปตามทางหลวงแผ่นดินเพื่อถึงเชียงใหม่
การขับอ้อมไปอีกทางน่าหลงไหลและมันทำให้เราไกลจากเชียงใหม่ในเป้าหมายไป

ผมพบวัดเล็กๆที่สวยงามและสงบท่ามกลางหุบเขาไกลๆ เนวิเกเตอร์ของหัวใจชี้ให้กลับรถแล้วลงไป
หลวงพ่อพาเดินดูวัด และการได้สนทนาและรับฟังธรรมจากท่านในห้านาทีนั้น ตรึงความทรงจำในกลางหุบนั้นเอาไว้
หลวงพ่อให้พรและบอกเพียงแค่ว่า วัดนี้ไม่เคยโปรโมทอะไร ให้โชคชะตานำคนมาและโชคชะตาจะรักษาพระธรรมเอาไว้ตราบใดที่พระสงฆ์ไม่หลงทาง
การถึงเชียงใหม่ในคราวนี้เปลี่ยนไป

ผมถึงเชียงใหม่ในแบบที่รู้แล้วว่าชีวิตที่เหลืออยู่มันควรจะเป็นยังไง ใครสักคนคงนั่งยิ้มอยู่ไม่ไกล
เราจะอยู่กับมันยังไง
คืนหนึ่งในเชียงใหม่ผมพบว่าตัวเองเจ็บคอและจะเป็นทอมซิล ถ้าเป็นเมื่อก่อน ผมคงนอนๆให้มันจบไปเผื่อรุ่งเช้าจะหาย
ทอมซิลก็เหมือนปัญหาที่ไม่ได้รับการคลี่คลาย ผมตัดสินใจขับรถฝ่าออกมาซื้อยาแก้อักเสบ และกินอะไรร้อนๆเพื่อกินยาและกลับไปนอน
การดูแลชีวิตตัวเองให้ดีขึ้น คือการอยู่กับมันยังไงในชีวิตที่เหลือ ผมไม่ได้กินเหล้าเพราะอยากอีกแล้ว แต่จะกินกับคนที่อยากกินด้วยเท่านั้น
การลดมื้อเย็นและเปลี่ยนเป็นโยเกิตก่อนอนบ้างอาจจะไม่ทำให้ผอมหุ่นดี แต่มันก็คงไม่อ้วนไปกว่านี้

ปีนี้เป็นปีแรกที่ไหว้พระแล้วขอให้ตนเองและคนรอบข้างมีสุขภาพดี
เราไม่มีทางรู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นนับจากนี้
ผมหวังแค่ว่าจะมีหัวใจที่ดีในการมีชีวิตที่เหลืออยู่จากนี้
โลกไม่ได้ดีกว่าที่มันควรเป็นหรอก การมองโลกของเราต่างหากที่ควรจะดีกว่าที่เคยเป็น12516079_10153911987981474_941853709_n

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s