มิตรภาพที่ไม่มีราคา

มิตรภาพซื้อไม่ได้ด้วยเงินตรา จะจะถูกประเมิณคุณค่าจากกาลเวลาเสมอ
เวลาจะบอกคุณค่าคนในชีวิตเรา มีค่ามากก็ขาดจากกันยาก
ไม่ว่าอะไรจะเปลี่ยนไป ความสัมพันธ์นั้นจะคงอยู่ และถูกย้ำเตือนด้วยฤดูกาลต่างๆเสมอ

ตั้งแต่สองอาทิตย์ที่แล้ว มิตรภาพเรียกผมออกไปหายามดึกดื่นและตื่นมาพูดคุยโทรศัพท์ในตอนเช้า
ใครสักคนกำลังจะแต่งงานและเราพูดคุยกันถึงค่ำๆ
เพื่อน…ยังคงเป็นคนที่โทรหากัน โดยไม่มีโซเชี่ยลอะไรทั้งนั้น
เสาร์หน้าไม่ว่างแล้วเพราะเพื่อนโทรมานัดกินข้าวแบบข้ามอาทิตย์
วันก่อนขณะกลับบ้านเพื่อนอีกคนโทรมาคุยตลอดทางถึงอาชีพที่เขาอยากเลือกทำหลังงานประจำ
เมื่อเช้าเพื่อนรุ่นน้องโทรมาบอกว่าชีวิตเขาไม่ได้ล่มสลายไปกับการอยากตายและเขากำลังจะเริ่มใหม่
โลกนี้มอบมิตรภาพดีๆให้ผมมากมาย และผมก็ไม่เคยทำร้ายอะไรเหล่านั้น
วันเวลาให้คุณค่ากับความสัมพันธ์และเราต้องดูแลมัน

ผมห่างหายไปจากเพื่อนนานเมื่อเรียนจบใหม่ๆ ไม่มีโทรศัพท์เคลื่อนที่ติดตามตัว สมัยนั้น สตีฟ จ๊อบ คงออกแบบตัวหนังสืออยู่
หลายคนมุ่งหน้าไปคุมไซส์งาน ไปเป็นผู้รับเหมาก่อสร้างและเป็นมัณฑนากรใหญ่ตามสายที่ร่ำเรียนมา
ผมปล่าว…
ผมหันหน้าไปหางานที่รัก และฟาดฟันกับมันเพื่อที่เราจะได้ทำในสิ่งที่อยู่กับมันได้นานๆ
เพื่อนที่จบมาด้วยกัน ไม่มีใครต่อว่าผมที่ทิ้งสิ่งที่ร่ำเรียนมาสักคำ
กลับกันคำพูดเล็กๆของเพื่อนเหล่านั้นชุ่มฉ่ำหัวใจผมเสมอ
ทั้งๆที่เขาไม่รู้ว่าผมทำอะไร และไม่รู้ว่าที่สุดของการต่อสู้จะไปจบลงตรงไหน
คำพูดที่ว่า เอาน่ะกูเชื่อมึง มึงทำได้ เป็นกำลังใจให้ผมเสมอ

เพื่อนจะมีคำปลอบโยนไว้คอยเราเสมอๆมา หลายคำปลอบโยนถึงจะแดกดันประชดประชัน แต่มันอบอุ่นและสร้างความคุ้นเคย
ผมมักจะไม่ถูกเพื่อนละเลยการเรียกขานพยางค์หน้าก่อนชื่อเสมอๆ พยางค์หน้าก็คัดกรองตามความสนิทเช่นกัน
เมื่อวาน ผมฟังเพลงเพลงนึง อย่างมีความสุข และเข้าถึงความเป็นไปของเนื้อหาเพลงเพลงนี้อีกครั้ง
ประโยคที่ว่า
“ห่างไกลแสนไกล เหนื่อยหนักยากเท่าใด มีคำปลอบโยนไว้คอย
ผ่านคืนวันเลวร้าย ท้อแท้ปวดร้าวใจ อย่าลืมที่จะหันกลับมา
เวลาจะผ่านไป สูญเสียใจแค่ไหน ถึงสูญเสียทุกอย่างไป แต่จำไว้ (ยังมีเพื่อนรัก)” จากเพลงเพื่อนรัก ของ พราย ปฐมพร ปฐมพร

ผมนึกถึงประโยคที่เพื่อนสนิทมีหนวดยาวแต่งตัวเหมือนพราห์ม โทรมาให้ทำอะไรสักอย่างที่ใครรู้คงบอกว่า ไอ้ห่า !##^$#*(@(
มันปลอบโยนการกระทำที่วานให้ผมทำนั้นว่า “เพื่อนย่อมเข้าใจในเพื่อน”

ในวันที่เลวร้ายเราขาดความเข้าใจ หรือไม่มีใครเข้าใจ
อย่าลืมเข้าใจคนที่เราเรียกว่าเพื่อน รักมันและดูแลมันให้ดี
คำว่าเพื่อนนี่ล่ะ จะทำให้เราหรือใครเข้าใจอีกคนโดยไม่มีคำว่าสงสารและสงสัย

มิตรภาพของคำนี้ ไม่มีราคาและหาซื้อไม่ได้

One response

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s