โรคจิตนิดๆนะเรา

sick

เมื่อวานมีผู้เชียวชาญระดับด๊อกเตอร์จากฮาวาร์ดมาทดสอบทางจิตวิดยากับผมซึ่งจบมาทางฮาเว้ยเฮ้ย
ผมเรียกร้องการทดสอบนี้เพราะผมเห็นว่าจิตวิทยามีผลต่อการดำรงค์ชีวิต
แค่คนพูดกัน  อยากให้ได้ผลแบบไหน เราก็ใช้จิตวิทยาอ่อนๆเพื่อไซโคหรือกดดดันใส่กันเพื่อให้เขาเธอและใคร ให้เป็นผลของการกระทำนั้นๆ

เราถูกใช้จิตวิทยากันไม่รู้ตัวและเรื่องไซโคมีอยู่รอบตัวเรา การกระทำการชวนเชื่อก็เปฺ็นจิตวิทยาอย่างหนึ่ง
ผมจึงคิดเล่นๆว่า คนที่ชวนคนอื่นเชื่ออย่างผม จะถูกทีมงานชวนให้เชื่อว่าผมเป็นไปในทางไหน
มันน่าสนใจในวิธีการที่ถูกรองรับด้วยตรรกะ และเหตุผลชี้นำว่าเราจะเป็นอย่างนั้น เพราะเราเป็นอย่างนั้น
เรื่องมันไม่ง่ายแบบนั้น เพราะทุกคนที่เข้าร่วมนั้นค้นพบว่าตนนั้นมีปมทางไหน
เรื่องมันยากเข้าไปตรงที่ปมของผมมันไม่ใช่ จะถูกก็ไม่ จะไม่ก็เปล่า

มันเริ่มยากเข้าตรงที่ผมชวนให้เขาเชื่อว่าผมไม่ได้เป็นยังงั้น และมันยากขึ้นตรงที่ว่าผมจะกลายเป็นคนไม่ยอมรับเรื่องที่เกิดขึ้นเหล่านั้นไหม
เพราะในเมื่องเครื่องมือพิสูจน์ เปิดเผยมาว่าผมจะเป็นคนแบบไหน

เรื่องมันสนุกตรงที่ว่า ผมถูกบดทดสอบพามาถึงการเป็นคนมีสองบุคลิค
แต่ๆไปมาๆ กลับไม่ใช่คนโรคจิต และการเป็นคนโรคจิต มีกันในทุกคน และทุกคนมีความป่วยทางจิตด้วยกันทั้งนั้น
ผมรอดจากคนเป็นสองบุคลิค หรือพวกเก็บอีกด้านไว้ในใจมาอย่างฉิวเฉียด
และนักวิเคราะห์จิตก็ประเมิณออกมาค่อนข้างดี ผมสงสัยว่าแล้วถ้ามันไม่ดี ผมเถียงเขา ผมจะโรคจิตกว่าเก่าไหม
กระบวนการปกป้องตนเองจะทำงานเพื่อให้เราผิดน้อยลงไหม
มันน่าสนุกตรงที่ผมรู้ว่า ตลอดเวลาผมเป็นคนใช้ตรรกะมาอธิบายเหตุผลของการกระทำได้ค่อนข้างดี
และบางทีมันก็เป็นการปิดกั้น ก็ในเมื่อผลออกมายังงั้น เราจะบอกว่ามันไม่ใช่เรอะ

เออ แต่ผมก็รู้สึกว่ามันไม่ใช่จริงๆนะ
แต่ผมก็ยอมรับการอ่านจิตนั้นด้วยความเคารพและยอมรับว่ามันตรงนะ

มันตรงมากที่ว่าผมเป็นคนดูถูกคน
มันลึกลงไปผมเป็นคนดูถูกความคิดคน ไม่ใช่ความคิดของทุกคนไม่ดี ผมเป็นคนดูถูกความคิดที่ไม่ดี
พวกคิดเข้าข้างตัวเองหรือเห็นว่าชีวิตคนอื่นไม่ควรคื้นเครงหรือร้องไห้

ผมดูถูกคนเหล่านั้นว่าโลกแคบและร้างไร้ซึ่งความเข้าใจ

ผมเกลียดคนที่ทำตัวมีปัญหา ด้วยคนเหล่านั้นจะนำพาความเดือดร้อนมาให้คนอื่นด้วย
ผมพยายามทำตัวไม่เป็นปัญหากับใคร ซึ่งหลายคนมักจะบอกว่า ไม่ มึงน่ะล่ะตัวปัญหา ฮ่าๆๆ

ปัญหาอีกอย่างของผมคือปิดความทุกข์ด้วยความสุข และคิดว่าชีวิตที่มีทุกข์คือปัญหา
ผมจะไม่เจอรักแท้ เพราะมองข้ามการทนทุกข์ด้วยกันไป เพราะผมอยากให้คนรักร่วมแต่สุข

ผมเอาบททดสอบกลับมานั่งอ่าน พร้อมกับมองว่าปัญหาที่ผมมีคืออะไร
ผมมีความสุขกับชีวิตมากไปในแต่ละวันใช่ไหม
ผมควรร้องไห้เสียใจกับอะไรสักอย่างไหม

บางครั้งผมก็ชอบที่จะได้ยินว่าตัวเองป่วยแบบนี้ มันดูมีความสุขดี
ผมไม่รู้ว่าคนอื่นกลบความทุกข์ยังไง ผมปกปิดมันด้วยความสุขได้
ผมไม่รู้ว่าความสุขมากๆมันอันตรายแค่ไหน
ผมคงเป็นโรคจิตแบบที่หลายคนควรระวังไว้

ผมไม่คิดว่า โจ๊กเกอร์หรือตัวตลก เวลาล้างหน้า จะต้องร้องไห้ทุกครั้งไป…
ปัญหาของผมนี่ มันก็ยากจะเข้าใจนะ

หรือบางทีเราก็ต้องมองว่าที่เขาหัวเราะร่านั้น อาจจะเข้าใจที่มาของน้ำตามาทั้งคืนแล้วก็เป็นได้
รึมันยังไงนะ

6 responses

  1. คนที่คอยแอบช่วยคนอื่นแบบลับๆ ช่วยแบบปิดทองที่ก้นพระด้านหลัง เค้าจะเป็นโรคจิตจริงหรือนี่

  2. เคยมีผลการวิจัยของสถาบันวิทยาลัยอะไรซัมติงเปิดเผยว่า คนเราทุกคนล้วนเป็นโรคจิตกันคนละนิดละหน่อยนะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s