โลกหมุนเร็วขึ้น เมื่อเราเดินช้าลง

โลกนี้กว้างขึ้นไปอีกสามเท่าเมื่อเราหันไปเดินทางให้ช้าลง
หลังจากพาตัวเองไปอยู่ในแฟชั่นขี่จักรยานกับชาวบ้านเขา
ผมพบว่าโลกใบเก่ามันกว้างขึ้น ใหญ่ไป และ ไม่มีความเงียบเหงาแทรกตัวอยู่ตรงไหน
แม้แต่ถนนที่ไร้แสงและมืดไฟก็ยังมีเสียงลมพัดผ่านเป็นเพื่อนไปในทุกคืน

การเดินทางช้าขึ้นทำให้ผมกลับไปเป็นวัยเด็กอีกครั้ง เมื่อครั้งเรียนปีสุดท้าย ผมมักจะเอาจักรยานทรงสงครามโลกของพ่อ
ปั่นไปหาป้าที่กิโลสี่ ปั่นไปจากกิโลแปด ไม่มีเกียร์อะไรใดๆทั้งสิ้น
เป็นการปั่นไปหาข้าวกิน หาขนม และบางครั้งเงินติดกระเป๋ากลับบ้านเล็กๆน้อยๆสักร้อยสองร้อยตามแต่ป้าจะให้
มันเป็นความสุขใจที่หายไปกับการทำงาน

ความตั้งใจเดิมจากปั่นเล่นๆไปหาเพื่อนละแวกบ้าน ลุกลามเป็นปั่นชมวิวไปทั่วๆ
เป็นการไปด้วยแรงตัวและหาของกินทั่วๆไป
มันทำให้จิตใจกลับมาเป็นหนุ่มอีกครั้งด้วยเป้าหมายสั้นๆในแต่ละวัน
เราไม่ควรรุนแรงกับความฝันมากใช่ไหม
ในเมืองที่ไม่เคยหลับไหลอย่างกรุงเทพ หลายคนบอกว่าขี่ยากเพราะรถแยะ

ผมขี่มาหลายครั้ง และหลายครั้งนั้นไปคนเดียว ผมอยากแก้ตัวให้เมืองที่ผมโตมาว่า มันขี่ยากมากๆครับ
แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ผมไม่อยากไปไหนมาไหนเสียเมื่อไหร่
ผมกลับอยากไปให้ไกลและไปในที่ที่วัยเด็กถามไถ่อีกหลายๆครั้ง

จะเจียมซาจุ่ย ปารีส หรือ ละแวกริมทะเลแถวกรีซ ก็อันตรายด้วยกันทั้งนั้น
ก่อนปีใหม่ผมพาตัวเองขึ้นเชียงใหม่ เพื่อหวังการเดินทางครั้งใหม่ๆในชีวิต

ผมพบว่าโลกหมุนเร็วขึ้นในขณะที่เราเคลื่อนที่ช้าลง ความสุขมันคงหมุนไว
ผมอ้อยอิ่งกับชีวิตเท่าใด เวลาบนหน้าปัดก็หมดไปไวเท่านั้น
ร้านกาแฟริมปิง สะพานเหล็กในหนัง หรือแม้แต่กระทั่งการปั่นไม่ไหวจนต้องเดินขึ้นไปไหว้ครูบา
ไม่ได้ทำให้โลกนี้ร้ายกาจขึ้นเลยสักนิด
กลับพบว่า ผมมีชีวิตที่น่าหลงไหล และมักเผลอใจออกนอกเส้นทางอยู่ทุกที
เอาแค่เป้าหมายในวันนี้ ผมก็มีหลายที่ที่อยากไปและมันต้องแวะใช่ไหม…ผมถามตัวเองเอาไว้ในสายลมหนาวแบบนั้น

ผมจบวันแห่งความสนุกบนนั้นด้วยความสุขจากยามชาวกะเหรี่ยงที่ชื่อ เอ-นอ
ผมฝากจักรยานไว้และบอกเขาว่าจะกลับมาก่อนพระอาทิตย์ตก การขับรถยนต์ทำให้ผมมาช้าเพราะควบคุมอัตราความเร็วไม่ได้
ผมพบว่าเอ-นอ กำลังจะออกเวรไป แต่เขาเอารถมาจอดในที่ที่ปลอดภัย ไปหายืมล๊อคจากเพื่อนมาให้
แถมสั่งเพื่อนว่าถ้ามีคนมาเอารถให้โทรไปตามเขา เพราะเพื่อนกะใหม่ไม่รู้ว่าคนไหนคือเจ้าของ

ผมมองตาเอ-นอแบบซึ้งในน้ำใจ เขาจะไม่ใส่ใจกับงานและกลับไปนอนอยู่ใต้ผ้าห่มในบ้านเขาสบายๆก็ได้
เขาเลือกที่จะทำหน้าที่ที่ได้ให้สมกับที่ถูกมอบหมาย มันไม่ได้มีอะไรมากมายไปกว่านั้น

เขาพูดด้วยสีหน้าและความบริสุทธิ์ใจ ไม่มีแววตาร้องขอสิ่งตอบแทนใด ผมยกมือไหว้พร้อมกับมาเอาเงินจำนวนเล้กน้อยตอบแทนในน้ำใจ
เขาทำสีหน้างงเล็กน้อยว่าเขาต้องได้มันไหม มันเป็นหน้าที่ของเขาไง

โลกหมุนผมกลับมาที่เดิม พร้อมกับถามใหม่ในชีวิตว่า
ผมทำหน้าที่ตัวเองดีรึยัง กับการคาดหวังอยากได้โน่นได้นี่ในชีวิต
ถ้าทำได้ดีแล้วผมมีความสุขกับหน้าที่ตัวเองพอไหม
การผ่านโลกใบนี้ช้าลง ทำให้ความรู้สึกทางอารมณ์มั่นคงขึ้น
ภาพสโลโมชั่นช้าๆ ทำให้ชีวิตมองเห็นที่มาและไม่ได้หยุดหาที่ไป
ไม่ว่าเราจะเคลื่อนที่แบบไหน สุดท้ายเราจะเคลื่อนไปบนหนทางที่เรารักใช่ไหม

โลกแห่งความสุขหมุนผ่านไปไว เมื่อเราเคลื่อนที่ไปด้วยความสุขใจในแบบของเรา
อยากให้โลกหมุนช้า อยากเดินทางไปกับชีวิตช้าๆ แยกหน้าก็หลักสี่ล่ะนะ
เชียงใหม่

One response

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s