ชีวิตและการเดินทางข้างๆทัวร์

ตลกดี เมื่อไม่นานมานี้ ผมพึ่งเล่าให้คนที่ไปเที่ยวออสเตรเลียและอีกหลายที่ที่ไกลกว่าผมฟัง
มันน่าตลกตรงที่ผมพูดซะตัวเองดูดี ว่าการเดินทางใกล้ๆมีความสุขมากจนถึงนาทีนี้
ยังไงการเดินทางไกลก็ย่อมดีกว่า ในข้อแม้ที่ว่าเราพบหนทางนั้นๆแล้ว

ผมโชคดีที่การไปเที่ยวหลายๆครั้ง ไม่ได้ไปกับทัวร์ เราลัดเลาะไปตรงไหนก็ได้ตามที่สายตาข้างหน้าพาหัวใจไปตามทาง
เป็นการก้าวขาตามหัวใจปรารถนาจริงๆ
ผมชอบการเดินทางแบบนั้น พลัดหลง และงงกับเส้นทาง แต่มันไม่ได้มีความอ้างว้างในการหลงทางนั้นๆเลยสักครั้ง
เรากลับถลำและเลือกเดินไปในทางที่น่าจะไกลจากเป้าหมายไปทุกที
จนหลายๆครั้งเราก็เปลี่ยนเป้าหมายไปเลยก็มี

ผมบอกพวกเขาว่าคุณไม่มีทางรู้เลยว่าระหว่างทางที่รถบัสนำเที่ยวขับผ่าน มันมีร้านของกินอะไรอยู่ตรงไหนและมันต้องไปยังไง
โลกที่มีกูเกิ้ลนั้นมักง่าย และสะดวกสบายเกินไป
แต่…กูเกิ้ลก็ยังเสริชหาอนาคตเราไม่ได้ในตอนนี้ และคงไม่มีทางเป็นไปได้ในภายภาคหน้า
หลายคนเสริชหาดวงชะตาหรือหาราศรีของคนรัก แน่นอนว่า กูเกิ้ลไม่เคยมีคำตอบที่ชัดเจนนักกับความรัก

ผมชอบการเดินทางแบบหลงทาง มันทำให้รู้ว่าโลกกว้างใบนี้ไม่ได้ไร้ซึ่งมิตรภาพ หลายๆครั้งมันทำให้เราได้เพื่อน
ในห้วงปีที่ผ่านมาผมเจอคนพลัดหลงจากเส้นทางอยู่หลายคน น่าแปลกที่หลายคนไม่รู้ว่าตัวเองเดินวน บางครั้งก็ถึงกับทนเดิน
เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไอ้ที่เดินเพลินๆน่ะ เป็นการเดินย่ำเท้าอยู่กับที่ แปลกดีตรงที่ทุกวันนี้หลายคนก็ทำแบบนั้น

ใครสักคนถามว่าแล้วจะรู้ได้ไงว่าเราเดินย่ำๆอยู่กับที่ มันไม่มีอะไรบอกสักนิดว่าชีวิตเราจะเคลื่อนหน้าไปทางไหน
และเมื่อไหร่ที่เราเลี้ยวผิด เรื่องเหล่านี้ยากเกินกว่าจะอธิบายเป็นคำพูดเกินไป
สุดท้ายมันไม่มีอะไรบอกได้เลยสักนิดว่าใครคิดผิดเพราะชีวิตคนเรามันพร้อมจะมีเรื่องผิดได้ตลอด

ผมนั่งคิดเงียบๆระหว่างมองทะเลที่หัวหินเมื่อต้นปีว่า อะไรนะที่จะบอกว่าเรากำลังทำอะไรผิดหรือคิดอะไรถูก
มันไม่คำตอบลอยมาบนเกลียวคลื่นหรือพบมันตอนลืมตาตื่นใต้ต้นมะพร้าว
ผมพบว่าเวลาได้อยู่เงียบๆกับตัวเองนั้นสุขแท้และเนิ่นนานเกินกว่าจะหาคำตอบถูกผิดให้ใคร
การมองยอดมะพร้าวต้องลมไหวมันสงบใจอย่างบอกไม่ถูก

สุดท้ายผมก็ไม่ได้คำตอบมาบอกใครและใครว่าเขากำลังเดินทางผิดไหม
ผมได้แค่ความรู้สึกบางเบาที่ว่า หาความสุขให้เจอ อย่าเผลอทำมันหายไป
ความสุขบางเบาเหล่านั้นจะนำพาชีวิตเราไปสู่สุขคติ…ไม่น่าใช่ ชีวิตเราไม่ควรตายง่ายเกินไป โลกกว้างใหญ่เกินกว่าจะตายตอนอายุ 40
ความสุขบางเบาเหล่านั้น มันจะทำให้เราลุกไปทำอะไรใหม่ๆได้ อะไรใหม่ๆที่จะทำให้ชีวิตเก่าๆเราเปลี่ยนไป

สำหรับคนที่มีชีวิตแบบกลางวันตื่นกลางคืนฝัน มันไม่มีอะไรดีกว่านั้น
การเดินทางบนความสุขในทุกวันนี่ ยากเกินกว่าคนนับพันจะเข้าใจ

ความสุขนี่บางครั้งมันใกล้ตัวมากๆ แต่มันก็ยากนะสำหรับคนที่หาไม่เจอ
ความสุขมันก็เหมือนกับคำคม เวลามันบาดอารมณ์แล้วมันก็ยังคงอยู่อีกเนิ่นนาน

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s