ยมบาลของความทุกข์

เป็นคนความจำสั้น บางครั้งก็หนักหนาไปถึงขั้นจำไม่ได้เลยก็มี
ไม่ใช่เพราะเรื่องราวเหล่านั้นไม่ดี แต่บางทีเรื่องดีๆบางเรื่องเราก็ไม่ควรจำ

ตั้งแต่พ้นวัยรุ่นมาได้ หนึ่งในความตั้งใจที่มีที่พยายามทำให้ได้เงียบๆคนเดียวคือ
ภายในหนึ่งสัปดาห์ที่มีอยู่เจ็ดวัน อย่างน้อยๆ ผมควรจะมีความสุขกับมันสักสี่วัน
ให้สามวันที่เหลือลำบากมั่ง ทุกข์บ้าง แต่ความเหน็ดเหนื่อยในช่วงยากลำบากต้องน้อยกว่าสี่วันที่กล่าวมา

มันเป็นแนวความคิดทฤษฎีโลกสวยด้วยตัวเราแบบง่ายๆและโง่ๆ ไม่ได้มีความยโสจะมีความสุขอยู่ในนั้น

แนวคิดแบบสุดโต่งและค่อนข้างเพ้อฝันแบบนี้ ผมไม่ค่อยได้บอกกล่าวใครและไม่ค่อยเผยแพร่สักเท่าไหร่
เพราะคิดว่ามันคงเป็นเรื่องที่เพ้อฝันและดูไม่ค่อยสมบุกสมบันกับชีวิตปัจจุบันนัก

แต่มันทำให้ผมมีความสุขนะ เวลาเจอใครคนอื่นที่มีทุกข์หรือใครสักคนที่เดินแบกทุกข์ผ่านหน้าไปทุกวัน
ผมแค่เตือนตัวเองว่าจะไม่ทุกข์แบบนั้น มันสำคัญกับคนมีรายได้น้อยและไม่มีเป้าหมายในชีวิตที่ไกลมากนักอย่างผม
ความสุขเล็กๆน้อยๆ เป็นสิ่งจำเป็นมากสำหรับมนุษย์ที่ไม่มีความมั่นคงทางความคิด และบางที…เอื้อเฟื้อไปถึงเรื่องความรักด้วย

แต่ในความเป็นจริงแล้วถ้าความสุขเป็นเรื่องเพ้อฝัน มันก็คงเป็นเรื่องยากที่เราจะนั่งทอดสายตามองเส้นขอบฟ้าได้ทุกวัน
แต่ในความเป็นจริง ชีวิตก็เป็นเช่นนั้น เรารู้จักที่จะมองมันไหมต่างหาก
บางคนปล่อยชีวิตอยู่กับความซ้ำซากของความฝัน โดยที่เลือกจำแต่วันเวลาของความสุขในอดีต
จนลืมไปว่าสุขนั้นทำให้เราทุกข์ในวันนี้

อดีตเป็นสิ่งเดียวที่เรากลับไปแก้ไขไม่ได้ แต่เราเดินออกไปพร้อมวันใหม่ ไปหาความสุขใกล้ๆได้
มันไม่ยากเกินกว่าที่จะทำหรอก

เรื่องโง่ๆบางเรื่อง มันทำให้เรามีความสุขประหลาดนะ คนบาปหนาแบบผมไม่เคยต้องการความสุขมากๆแบบที่มีบ้าน 5 หลัง มีรถหรูสัก 5 คัน
ผมกลัวการสำลักความสุขแบบนั้น

ถ้าถามว่าอะไรคือความสุขแบบไหน แล้วทำยังไงถึงมี เรื่องง่ายๆแบบที่ยิ้มให้กับตัวเองทุกเช้านี่ก็ถือว่าเป็นการสร้างความสุขแบบนึงนะ
แต่ผมแอดวานซ์ไปไกลกว่านั้น

ผมมักยิ้มเรี่ยราดไปเรื่อยๆในเวลาเรื่อยๆเปื่อยๆของวัน แม่บ้าน ยาม หรือว่า ผู้หญิงออฟฟิศข้างๆ
ยิ้มเหล่านี้ซื้อใจคนมามาก ไม่ใช่เพราะผมเป็นคนยิ้มสวยหรือ แต่ยิ้มผมมันประหลาด
ปากที่กว้างกับเหงือกบานๆมักทำให้คนรอบข้างขำได้นะ
อย่างน้อยการที่เขาหัวเราะในความประหลาด ก็น่าจะสร้างความสุขให้เขาได้

เคยมีเด็กสแกนสก๊อยกล่าวเอาไว้ว่า เขาไม่ชอบการมีความสุขมากๆ มันทำให้เขาเคยตัวและกลัวความลำบาก
ผมเอาคำคำนี้ไว้เตือนตัวเองเสมอมาว่า เวลาสุข…อย่าสุขมาก

แต่ผมก็ไม่ยอมให้ชีวิตขาดความสุขบางๆฉาบในแต่ละวันไปไม่ได้
มันมีความหมายนะ

จะอธิบายยังไงดีว่า สุดท้ายไม่ว่าเรื่องยากจะมากแค่ไหน หรือการคิดถึงคนรักสักคนไกลๆมันทำให้จิตใจลำบาก
ในความทุกข์นั้น มีความสุขแบบยากๆซ่อนอยู่เช่นกัน
ในความคิดถึงไกลๆนั้น หากจะมองหาความสุขยากๆ ลองคิดดูในแง่ดีว่า
อย่างน้อยเราก็ยังมีคนให้คิดถึง อย่างน้อยหัวใจก็ยังเต้น ยังไหว

ที่เหลือก็แค่หาเพลงเพราะๆฟัง หัดฟังเสียงใบไม้ไหว หรือหามุมที่มองเห็นต้นไม้โดนฝนบ้าง
มีความสุขกับสิ่งเล็กๆบ้าง จะได้ไม่กระด้างเวลาความสุขใหญ่ๆมา

เพราะถ้าไม่รู้จักค่าของเวลา กว่าความสุขใหญ่ๆจะมา ก็อาจจะไม่มีเวลาได้มีลมหายใจอีกแล้ว

ที่เขียนมานี่ไม่ได้กลัวตายนะ กลัวไม่มีความสุขก่อนจะตาย
เดี๋ยวเวลายมบาลถามว่าทำอะไรมาบ้าง จะได้อ้างได้เต็มๆปาก
อยากมีอะไรอวดยบบาลบ้าง ความดีนี่คงมีคนอวดกันมากจนยมบาลน่าจะเอียนล่ะ
ว่าจะชวนยมบาลกินเบียร์นะ แล้วค่อยเล่าความสุขที่มีให้ท่านฟัง
ส่วนความดีนี่อย่าไปพูดถึงมันละกัน เอาเป็นว่าถ้าท่านยมถามว่าความสุขนี่มียังไง
ผมจะบอกว่าหาตู้แช่สักใบท่านยม จะไฮเนเก้น ลีโอ หรือว่า จะให้สุวันสุวานลองหมักใส่โถก็จะสอนให้
แต่มันผิดศีลและตกนรกนะ
แต่ท่านยมอาจจะบอกว่า ไม่เป็นไร เรานั่งอยู่ในใจกลางนรกอยู่แล้ว เอ้า ชนนนนนน

ถ้าเจอกันในนั้น อย่าลืมแวะมาทักทายและแบ่งปันความสุขไปล่ะ เอ้า ชนนนนน

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s