จดหมายรักถึงกรุงเทพ

กรุงเทพ…
เหมือนจะเป็นสวรรค์และนรกในที่เดียวกัน
มันเป็นสวรรค์สำหรับคนบาป และนรกสำหรับคนไร้บ้าน
มันสว่างไสวด้วยแสงไฟ และมันมืดเกินไปในยามที่ไร้แสงตะวัน
กรุงเทพก็เป็นมายังงั้น
กรุงเทพไม่เคยมีระเบียบและไม่เคยรู้จักกับคำว่าวินัย
การมาถึงของรถร่วมบริการและมินิบัสจวบจนการครอบครองป้ายรถเมล์ด้วยรถตู้และถัดไปอีกนิดด้วยแท๊กซี่
รถเมล์จอดอยู่เลนส์สอง แน่นอนว่าเราต้องฝ่ากะทะทอดของและเตาปิ้งย่างตรงป้ายรถเมล์บนทางเท้าเพื่อไปขึ้นรถนั้น

ดูเหมือนกรุงเทพสบายๆแต่ก็ไม่เคยมีใครหยุดหายใจ
รถมอร์เตอร์ไซส์คือรถชนิดเดียวที่ไม่เคยรออะไรได้
การไปให้ถึงหน้าไฟแดงด้วยวิธีไหนก็ได้คงคล้ายการทำกลยุทธทางการตลาดที่ทำยังไงก็ได้ให้ขายได้
กรุงเทพน่าจะมียอดขายถล่มทลายทางความคิด

เรามีกรุงเทพที่เกรี้ยวกราดและมีไฟลุกโชนอยู่เนืองๆ
น่าเสียดายที่ไฟนั้นเป็นไฟแห่งการโกรธแค้น ไม่ใช่ไฟหรือสายลมแห่งการพัดพาความเจริญและจิตใจพัฒนา

กรุงเทพในวันที่เป็นเมืองใหญ่ด้วยคนอาศัย แต่เป็นเมืองเล็กๆด้านจิตใจ
คนร้องหาสิ่งที่เขาอยากได้มากขึ้นและดังขึ้น

ย้อนกลับไปเมื่อยังเยาว์ การขับจักรยานไปไหนมาไหน มันก็มีความยากเย็นไปตามอะไรของมัน
การโดนรถเมล์เบียดที่หน้าสยาม หรือการหนีรถเก๋งบีบแตรไล่แถวทางรถไฟสายปากน้ำ
เป็นแนวทางของกรุงเทพมานานแล้ว

กรุงเทพเคยมีความทรงจำที่ดีและยาวนานกับการเป็นเมืองแห่งเทศกาล
เราเคยเป็นเมือวแฟชั่นและเมืองหนังสือโลกอะไรขนาดนั้น
เราเคยใช้ถนนทั้งเส้นและบางทีเราปิดมันตั้งแต่ก่อนสาย
เพื่อให้งานอะไรสักอย่างเกิดขึ้นบนนั้น
วันนี้กรุงเทพปิดถนนเพื่อประท้วงหาใบลานที่ไม่เคยมีใครอ่านมัน

ผมคิดถึงกรุงเทพเมื่อครั้งนั้นๆ มากกว่าที่จะเดินออกไปมองมันด้วยสายตาชิงชังอย่างเช่นทุกวันนี้

หากแต่แค่หันหลังให้ ชีวิตที่ไม่มีเสียงบีบแตรและถนนที่ไม่มีรถปาดกันก็เงียบเหงาเกินไป
คล้ายๆการหลงรักใครก็ได้ที่เดินสวนกันทุกวัน โดยที่ไม่รู้ว่ามีใครเป็นเจ้าของเขาคนนั้นไหม
สลึมสลือทางหัวใจและก็ไม่หายสงสัยในทุกวันที่เจอกัน แต่ก็แค่นั้น

ไม่มีวันที่กรุงเทพจะเหมือนเดิมและไม่มีวันที่มันจะไม่เปลี่ยนไป
คิดถึงกรุงเทพ..ในวันเก่าๆ
ถ้ามีเงินสักร้อยล้าน จะเอาเงินมาลงจัดงานเทศกาลดนตรีฟรีสักสิบปี
ปิดถนนอโศกจัดเทศกาลอาหารนานาชาติสักยี่สิบสองปีคงดีไม่น้อย
สุดท้าย ขอให้กรุงเทพฝันดีและมีวันพรุ่งนี้ที่ดีๆขึ้น
ไม่ว่าจะหลับหรือตื่น กรุงเทพตอนนี้เหมือนคนที่เป็นผื่นแล้วไม่ตื่นมาเกา
พอเช้ามาก็นั่งเศร้าๆ เพราะว่าเราก็ทำอะไรไม่ได้เหมือนเดิม

ขอบคุณพี่โน๊ตอุดม และเจ้าของคลิปที่เอามาลง

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s