ความทรงจำในวันธรรมดา

เวลาทำหน้าที่ของมันอย่างมั่นคงและสม่ำเสมอ
ชีวิตก็ถูกนับถอยหลังด้วยความมั่นคงเสมอๆเช่นกัน

การเดินทางมักให้อะไรเราเสมอๆ
คนรักการเดินทางหลายๆคนชอบเส้นทางที่ไป
หลายคนชอบจุดหมายที่สวยงาม
หลายคนกลับชอบเวลาที่กำลังเดินทางกลับไปยังจุดเริ่มต้น
โลกยังคงทำหน้าที่ให้ความชอบในแต่ละคนแตกต่างกันอย่างมั่นคง

ใครสักคนหลงรักเวลาและนาทีก่อนเดินทางอย่างจับใจ
นาที่เรากำลังจะคิดถึงภาพที่ไปถึงจะเจออะไร สนุกไหม อะไรที่ทำให้เราอยากค้นหา
การหลงทางในบล๊อคถนนใกล้ๆร้านที่เราหมายตา หรือจะเป็นการพบพาคนรู้จักในที่ไกลๆ
อะไรก็แล้วแต่ มันคงเหมือนการแอบรักใครสักคน
ในตอนที่เขาไม่รู้เราก็ไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะรัก ไม่ได้คาดหวังถึงความอกหัก
การยืนรอรถไปสนามบิน คงคล้ายๆกับการยืนรอคนคนนั้นว่าเขาผ่านมาแล้วจะเห็นเราไหม
มันมีแต่ความไม่คาดหวังและความสุขซ่อนไว้

โลกไม่เคยหยุดนาทีตื่นเต้นเร้นลับแบบนั้นไว้ให้

บางทีถ้ามีพรวิเศษสักข้อขอได้ในคืนวันธรรมดาที่รถติดหนักจนธรรมดา
ไม่เคยขอให้โลกหยุดหมุน หรือให้นาทีแห่งความทรงจำกลับมา

ทุกครั้งที่ขอ มักจะขอให้มีวันธรรมดาที่แรงเหวี่ยงของโลกหมุนนาทีแห่งความทรงจำใหม่ๆมา
บนถนนที่ไม่มีใครรู้ว่าจะถึงบ้านเวลาไหน
ระหว่างที่ลบความทรงจำร้างๆและไร้ซึ่งความสุขซ่อนไว้ออกไปจากใจ
หลังการเดินทางที่โลกพาไป

ความสุขไม่ได้อยู่กับที่ที่ไป มันอยู่กับคนที่นั่งข้างๆบนทางไกลๆมากกว่า
ในข้อแม้ว่าทางที่ไปไม่ไกลมากจนคนที่นั่งข้างๆลำบาก และไม่ยากในการทำใจนั่งไปด้วย

แต่ถ้าอยากค้นหาคนร่วมทางใหม่ๆ

แนะนำว่าให้ไปคนเดียว

ขอบคุณโลกนี้ ที่มีสามเพลงนี้ขึ้นมา บางทีความสุขมันก็ใกล้ตัวเรามากจนแค่มีเพลงแบบนี้ก็พอ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s