ผู้ว่าที่มากับสายฝน

ฝนตกหนักในตอนเย็นช่วงนี้
ตกเหมือนให้ลืมกลางวันที่เหนื่อยล้าและบอบช้ำ
ผลจากการทำงานหนักทำให้ไข้ถามหาและแน่นอนว่าพอมีอายุมาเป็นตัวแปรจากที่เคยคิดว่าเดี๋ยวก็หาย
กลายเป็นว่าเมื่อไหร่จะหาย
หรือต้องรอฝนหายไข้ถึงจะหายไปด้วย…กรรม

ในวันที่ทั้งโลกเต้นไปกับ กัมนังไสตล์ ใครสักคนบนโลกอีกด้านก็บอกว่ามันมาจาการก๊อปปี้ตัดตอน
แล้วก็เริ่มไปถึงต่อต้านเพลงนี้
คนชอบก็ยืนฝั่งชอบคนไม่ก็ยืนฝั่งไม่ ส่วนคนยืนตรงกลางก็สนุกกับดราม่ากันไป
แล้วเดี๋ยวเพลงนี้ก็จะผ่านไปกับ ณ. ช่วงเวลาหนึ่งของโลกใบนี้
เหมือนเพลงแดนส์ทั่วๆไป ไม่ได้มีความหมายอะไรให้โลกจรรโลงไว้สักเท่าไหร่
สุดท้ายพอผ่านช่วงนี้ไปเราทุกคนก็เดินกลับไปหามุมของตัวเอง
กันแอนโรสส์ ไม่เคยตาย บ๊อบ มาเลย์ก็ยังมีลมหายใจ
แน่นอนว่าใครและใครก็ยังฟัง หินเหล็กไฟ โมเดิร์น ด๊อก และ อรอรีย์ และบางที ผมเปิดโยคีย์เพลย์บอยชุดแรก บ่อยนะ

ฝนหนักหนาในตอนค่ำและบางคืนรถติดกันข้ามไปถึงเช้าวันใหม่
ฝนไม่เคยชะล้างความจัญไรไปจากเมืองแห่งเทวะซักที
ก็น่าสนุกดีที่ปีนี้ เราจะมีดีเจ ลงสมัครผู้ว่า กทม.
โซเชี่ยลเน็ทเวิร์คคงได้แสดงพลังของมันอีกครั้ง
ถึงแม้ว่าการตลาดหลังเปลี่ยนเป็น timeline ถูกวิจัยว่ามีคนหายไปกว่า 30 เปอร์เซ็นต์

บางที กรุงเทพอาจะต้องการอะไรใหม่ๆ จากคนรุ่นใหม่และมีหัวความคิดก้าวไปในทางที่เรียกว่าจรรโลงใจ
บางที กรุงเทพก็ตกเป็นเรื่องของการเมืองมากไป
บางครั้งตัวกรุงเทพเองก็ยังคงสงสัยว่าทำไม อะไรอะไรก็มาเริ่มที่กู จบที่กู ทั้งๆที่กูก็อยู่ของกูเฉยๆ

ในความจริงแล้ว กรุงเทพไม่มีอะไรเคลื่อนไหวมานานแล้ว เราไม่มีกิจกรรมของความสุขมานานมาก
ที่มีมากๆในช่วงหลังก็ฟื้นฟูสภาพกันหลังความวอดวายทั้งนั้น
ในเมื่อ กรุงเทพไม่มีอะไรใหม่ มันก็ติดกับความซ้ำซากอยู่เรื่อยไป
คน กรุงเทพ ก็เริ่มเดินเหมือนซอมบี้ไม่มีที่ไป ไม่มีอะไรก็เข้าห้าง ออกจากห้างก็เข้าบ้าน
จบหนึ่งวันอันสำราญเพื่อหลีกทางให้แว๊นส์ออกมาครองถนนต่อ

ในฐานะของคนกรุงเทพโดยกำหนัดและกำเนิด เราเรียกร้องให้มีอะไรได้บ้าง และผู้ว่าคนใหม่จะทำอะไรให้เราได้บ้าง
เป็นไปได้ไหมที่เราจะมีโครงการดีๆเหมือนเมื่อก่อน
เมื่อก่อน เราเคยปิดสีลมเป็นถนนคนเดิน มีวงดนตรีเล่นอยู่ทั่วไป
เมื่อก่อน เราเคยปิดถนนพระอาทิตย์ตอนเย็นวันอาทิตย์ มีวงดนตรีดีๆมาเล่นแบบดูฟรี และแน่นอนมากมายงานศิลปดีๆ มีให้เดินดู
เราเคยมีเทศกาลนั่นนี่เต็มไปหมด หลังๆเห็นแต่เวทีม๊อบนั่นม๊อบนี่
และเราเคยพยายามเป็นเมืองแฟชั่นกันอยู่ทีนึงด้วยซ้ำ

ทั้งหมดนี้ต้องรอดูว่าใครได้และได้ใครมาเป็นผู้ว่ากรุงเทพมหานครนี้
ชีวิตทุกวันนี้สวดมนต์ทีไม่ถึงกับต้องขอให้โลกสงบสุขหรอก
เอาแค่ให้เมืองที่อยู่ปลอดภัยนี่ก็ต้องให้สวดกันหลายคน คนละหลายๆคืน คืนละหลายๆรอบแล้ว

กรุงเทพจะกลับไปเป็นมหานครอีกครั้งได้ไหม มันก็น่าสนใจเกี่ยวกับผู้ว่าคนใหม่
ถ้ากรุงเทพวัดด้วยมวลของความบรรลัย เราน่าจะติดอันดับเมืองใหญ่ได้ไม่ยาก
แต่ถ้ากรุงเทพวันนี้วัดกันด้วยความสบายใจ เราจะไปอยู่ในดันดับเลขที่เท่าไหร่กันนะ

หวังว่าคนรุ่นใหม่ น่าจะผลักดันเมืองของเราประเทศของเราไปกันได้ไกลกว่านี้
ระบบเก่าๆให้มันตายไปกับคนเก่าๆสักที
นั่นหมายความว่า สมมุติว่าเราได้ผู้ว่าคนใหม่ถอดด้ามเลยนะ
ผู้ว่าคนนั้นยังต้องฝ่ากำแพงของการทำงานที่ฝังแน่นมากับข้าราชการที่ต้องอยู่กับการเมืองมาเป็นสิบๆปี
ผมหวังเพียงแค่ว่า ผู้ว่าคนใหม่จะเหมือนฝนห่าใหญ่ชะล้างสิ่งเก่าๆหมักหมมให้หมดไป
ส่วนล้างแล้วจะเหลืออะไร ไม่เป็นไร คนกรุงเทพชินกับการต้องเริ่มต้นใหม่อยู่แล้ว
เพราะโครงการๆใหญ่ๆทั้งหลายจะว่าไป มันก็ไม่เคยไปถึงคำว่าสำเร็จเสร็จสิ้นสักราย

ฟังๆดูแล้วก็เห็นอนาคตดีนะ
รักนะ กรุงเทพมหานคร เมืองฟ้าอมร

ปล. ผมจะเลือก ดีเจ สุหฤท ไม่ใช่เพราะเขาเป็นเพื่อนเจ้านายผมหรือไม่เกี่ยวกับเราเคยกินแม่โขงแบนเดียวกัน
ผมจะเลือกเพราะผมอยากให้มันเกิดความคลุ้มคลั่งบนความเคยชินกันบ้าง
หลังจากผมเอายูทูปของพี่แกให้แม่ดูเพื่อช่วยหาเสียงแล้ว
แม่ผมอุทานว่า จะมีคนเหมือนแกมาเป็นผู้ว่า นี่มันบ้าไปแล้วนะ กรุงเทพนะไม่ใช่งานเพลงดนตรี
ผมบอกแม่ไปว่า กรุงเทพมันต้องการคนอะไรแบบนี้ล่ะแม่…คนดีเอาเมืองนี้ไม่อยู่หรอก
ไม่ใช่ผมว่าพี่แกไม่ดีนะ แต่ต้องคนแบบนี้ล่ะ
( ความเห็นส่วนตัวครับ)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s