บันทึก อึกทึกฝัน

ร้อนเหมือนจะละลายปลายเดือนเมษา
อากาศเหมือนจะทำให้คนเห็นภาพหลอนตอนกลางวัน
ใครบางคนเปรียบการนึกอะไรไกลเกินตัวไว้ด้วยคำว่า”ฝันกลางวัน”
ใครและใครเบือนหน้าหนีงานที่น่าเหนื่อยและวันที่น่าหน่ายในวันร้อนแดด
ในปีที่สาหัสด้วยราคาน้ำมันที่เหมือนจะเป็นกรรมของคนพอจะสตางค์ออกรถมาขับ
ในวันที่เราแหงนหน้ามองรถไฟฟ้าที่จะผ่านมาถึงหน้าบ้าน…ถ้า สส. เขตเราไม่ดังและยังอยู่ฝ่ายค้าน ก็ยากที่จะมากันง่ายๆ

ผมก้าวท้าวเดินลัดเลาะไปตามซอยเล็กๆแถวคลองเตย เดินตามรอยฝันของใครบางคนที่ผมสนิทจนเรียกพี่ด่าทอกันเหมือนเพื่อน
แม้แต่ตำรวจทางหลวงยังยกให้เราเป็นแม่ลูกกันในวันที่เราขับรถตะลอนๆไปไหนมาไหนกันเมื่อครั้งวัยรุ่น
โฮสเทลหรือที่พักแบบราคาถูก ชื่อ De-Talak Hostel ซ่อนตัวอยู่หลังสถานีรถไฟศูนย์สิริกิต ฝั่งซอยไผ่สิงโต
หลายๆครั้งที่มาที่นี่ มันดูอบอุ่นและครื้นเครง อาจจะด้วยนิสัยแบบเราๆ และเจ้าของที่มากด้วยอัธยาศัยและไมตรีที่มีให้กับแขกที่มาพัก
ที่นี่คล้ายปายเมื่อหลายสิบปีก่อน ที่ที่คนต่างที่ต่างทาง ห่างกันคนละเส้นขอบฟ้า
แต่มาเจอกันตรงโฮสเทลใกล้เส้นศูนย์สูตรที่นี้

หนุ่มจากฮอลแลนด์คุยกับสาวฝร่งเศษ พลางกวักมือเรียกผมเข้าไปคุยด้วย
หนุ่มจากฮอลแลนด์พึ่งมาจากมาเก๊า และพักที่นี่เพื่อจะไป”ที่ไหนสักที่”ที่เขาคิดไว้ในใจหลายแห่งอยู่
สาวฝรั่งเศษบอกว่าเธอชอบเทศกาลสงดรานต์และจะกลับมาพักที่นี่อีก

หนุ่มเยอรมันเช็คอิน พร้อมถามหาเพื่อนที่เจอกันที่ไหนสักที่ในประเทศนี้และชวนกันมาพักที่นี่
พวกเขาแยกย้ายกันไปตามหลักกิโลที่แต่ละคนหมายใจไว้
แต่พวกเขานัดเจอกันที่โฮสเทลนี้ ตามแต่จะมาถึงกันวันไหน

ฉับพลันที่มากันครบเสียงอึกทึกครึกโครมและการเล่าเรื่องที่ตัวเองไปเจอมาก็ดังลั่นโฮสเทล
ไม่มีใครต่อว่ากันหลายคนที่เดินผ่านก็ขบขัน

หนุ่มญี่ปุ่นตัดผมสุดฮิป ไถเตียนด้านข้างแต่ตรงกลางยาวเป็นลากไทร
ถามความว่าชื่อโยชิและกินปลาร้าได้ เขาพูดพลางขณะที่ปสกกัดพิซซ่าตามสั่งของคนไทย “ยัมมี่หรือสุโค่ย” แปลว่าอะไร
โยชิพูดเสียงดังว่า อะ-หร๊อยยยยยย
หนุ่มอีกคนถามทางไปกาญจนบุรีทางรถไฟ สาวไทยตะโกนว่า ” ยู แคน โก บาย แวนบัส ฟอร์ม วิตตอรี่ โมนาเม้นท์ เซฟ ยัว ไทม์”
เราพูดกันถึงความยาวนานกว้าห้าชั่วโมงของรถไฟไทย และ อยากได้อะไรให้ไปเริ่มต้นที่ วิคตอรี่ โมนาเมนท์นั่น

ทั้งหมดนั้นเกิดขึ้นไม่นานเหมือนเมื่อวาน
แต่ครั้งแรกที่เราคุยเรื่องความฝันว่าจะเปิดกิจการโรงแรมเล็กๆสักที่ที่ตอนเราไปเที่ยวเชียงราย
เราผ่านหลายจังหวัดมาด้วยกันมากมายและสุดท้าย พี่ผมคนนี้ก็มีฝั่งฝันเป็นของตัวเอง

หลายครั้งที่เซ็งและหน่าย ผมมักแวะไปหาอะไรง่ายๆทางความสุขที่นั่น
ขอบคุณพี่ตั้งที่ทำโฮสเทลนี้
สำหรับคนอื่นอาจจะได้ที่พักกาย

แต่สำหรับผม ผมได้เพลงครื้นเครงมาเพลงนึง
เพลงที่พยายามแต่งให้โฮสเทลนี้ เพราะไหมไม่รู้ แต่ฟังแล้วน่าจะดูอารมณ์ดี

ในวันที่แดดร้อนจนละลาย
ความฝันของใครสักคนไม่ได้หาย หนำซ้ำยังเป็นรูปร่างอย่างใจหมายด้วย

http://detalakhostel.com/home.html

 

ขอบคุณนิวสำหรับการช่วยเรียบเรียงเพลงนี้ในเวลาไม่ถึงห้านาที

ถ้าใครฟังเพลงนี้แล้วร้องได้ อีกหน่อย มันจะกลายเป้นที่พักฟรีหนึ่งคืนหรืออย่างน้อยก็มีส่วนลดให้อะไรแบบนั้น
เราเคยคุยกันเล่นๆตอนนอนก่อนจะฝัน
ตื่นขึ้นมาอีกที ทั้งโฮสเทลและเพลงนี้ มีอยู่จริง…ซะอย่างนั้น

เขียนความทรงจำครั้งนี้ อึกทึกความฝันดีจริงๆ

One response

  1. เคยบอกไว้ว่าเราจะทำด้วยกันไม่ใช่หรือ ให้พี่ลองกัน แล้วค่อยๆทำไป

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s