อะไรสักอย่าง…บางสิ่ง

จริงแล้วในแวดวงการทำงานของพวกเรา
เรามักจะต้องทำอย่างหนึ่งเสมอๆคือการทำเรื่องที่ไม่น่าเป็นไปได้ให้เป็นไปได้
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม

เมื่อลูกค้าบอกว่าช่อยหน่อยะ หาให้หน่อย หรือแบบพี่ขาาาาาาา ไม่ทันแล้วนะคะ อะไรประเภทนี้
มันก็เป็นเรื่องน่าแปลกอยู่ดีที่ใครก็ตามที่ขึ้นชื่อว่าลูกค้า
มักจะมีงานมาให้พวกเรามีเวลาเตรียมตัวแบบฟ้าผ่าทุกครั้งไป
ไม่ว่าวันนึงจะมียี่สิบสี่ชั่วโมงหรือไม่
สุดท้ายเรามักจะต้องหาหรือทำทุกอย่างให้ได้ภายในชั่วโมงสุดท้ายอยู่ดี

มีอยู่วันนึง…
เราต้องเตรียมตัวเปิดตัวแคมเปญใหม่ของลูกค้าคนสนิทแนบแน่น
คืนวันเตรียมงาน นอกจากจะมีคิวในงานวุ่นวายหลายอย่าง
การตกแต่งสถานที่ตามที่พี่ครีเอทีฟคนเก่งเขาคิดก็เป็นเรื่องยุ่งยากไม่มากไม่น้อยเช่นกัน
ครีเอทีฟคนนั้นอยากให้มีหญ้าเทียมอยู่ในตัวหนังสือของลูกค้าจะได้ดูธรรมชาติ
เขาคิดว่าเดี๋ยวแซมด้วยดอกไม้นาๆ หญ้าจะไม่ใช้หญ้าจะดูสวยสดใสเหมือนอนาคตลูกค้ายังไงยังงั้น

สี่ทุ่มกว่า…หญ้าลืมสั่ง
ไม่มีหญ้า งานพรุ่งนี้มาติดตั้งเช้าจะมาทันไหม
ผมขับรถออกไปละแวกใกล้ๆเพื่อหาดูหญ้าตามซุปเปอร์โสตร์ต่างๆ มันใกล้ปิดและแน่นอนว่ามันไม่มีหญ้าเทียมอย่างที่อยากได้

ไม่เป็นไรเดี๋ยวไปตั้งหลักใหม่พรุ่งนี้
ผลของการทดลองละบบเสียงตอนติดตั้ง มันไม่เป็นอย่างที่เราอยากได้สักเท่าไหร่
ไม่เป็นไร มีเวลาทั้งคืน

ผมกลับไปนอนพร้อมกับจดสิ่งต่างๆไว้หัวนอนกันลืมว่าพรุ่งนี้วันงานช่วงเช้ามีอะไรทำแยะมาก

ผมมาถึงงานเช้าปกติ โปรดิวเซอร์และสมุนมารออยู่แล้ว
หญ้ามาตามสั่งเราเร่งตัดและติดประดับประดาอย่างที่เวลาจะมี

นาทีนี้บอกตรงๆว่า…เอาน่ะ อะไรก็ได้เอาขึ้นไปก่อน
ความชุลมุนวุ่นวายกำลังจะประดังเข้ามา

ผมหลบไปขี้ดีกว่า มีหนังสือพิมพ์อ่านฆ่าเวลาพักสมอง
ตอนเข้าไปก็เล็งเอาไว้ว่ามีกระดาษแน่นอน
ถึงเวลากดชักโครก…ดึงทิชชู่….
เช้ดดดดดดด แม่งมีหน่อยเดียวที่เห็นมันเป็นแกนทิชชู่
ผมอุทานออกมาดังๆในห้องน้ำว่า ฉิบหายยยยยยยยยยย
…………………..
ผมออกมาพร้อมกับข่าวที่ว่าน้องโปรเจคของเรามาช้านิดหน่อยเนื่องจาก ตกบันไดขาพลิกและบวม
ต้องแวะไปฉีดยา ก่อนเข้ามา
โปรดิวเซอร์ตามผมให้ไปฟังระบบเสียงอีกครั้งและมันยังไม่ได้ดั่งใจ
เจ้านายเริ่มกริ้วและลูกค้าอยากลองฟัง….

แว่บหนึ่ง พี่ที่เป็นเจ้านายและโปรดัวเซอร์มากระซิบว่า พี่ๆๆ ไหว้อ๊ะยัง
เจ้าที่ เราลืมเจ้าที่เจ้าทางเจ้าของสถานการณ์ต่างๆได้อย่างไร

เอาวะ ผมลงไปร้านสะดวกซื้อข้างล่างพร้อมกับสิ่งของต่างๆเท่าที่นึกได้
เหล้า!!! ไม่รู้ทำไมใครคิดว่าว่าต้องถวายเหล้า แต่ผมใช้ทฤษฏีเหมาแม่งหมดเหล้าไทยเหล้าฝรั่ง
จะได้ไม่มีอะไรพลาดพลั้ง

ผมเดินขึ้นมาข้างบนงานยังมีสิ่งต่างๆต้องแก้ไข ใครสักคนลืมสายชาร์ทโน๊ตบุ๊คไว้ที่บ้าน
ชุดพริตตี้มาส่งผิด
ระบบวิดิโอที่ต้องต่อข้ามสดๆยังคอนเนคไม่ได้
เจ้านายเดินมาถามผมอีกครั้งว่า”มึงไหว้อะไรไปบ้าง”
ผมบอกไปเท่าที่นึกได้ แกเดินหันหลังไป ผมถามแกไปไหนแกตะโกนกลับมาบอกว่า
“กูของลองเหล้าจีนหน่อย มึงยังไม่ได้ถวาย”
เออว่ะ กูลืมเหล้าจีนนี่หว่า  ก็ธรรมดาไม่ค่อยได้จิบนิ
…………………………………………………………

หลังเสร็จงาน ผมยืนพิงหลังสบายๆทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี มีขลุกขลักบ้างแต่ก็แก้ไขกันไปจนลุล่วง
ผมแว่บมาล้างหน้าในห้องน้ำ

“พี่ยืมหนังสือหน่อยดิ ปวดขี้” เสียงน้องทีมซาวด์เอ่ยมา
มันเปิดดูหน้าต่างๆในหนังสือพิมพ์กีฬาที่ยืมผม
“หน้ากลางมันหายไปไหนวะพี่ ไม่เป็นไรขี้ก่อน”
แล้วมันก็เปิดประตูห้องน้ำห้องที่ผมเข้าเมื่อเช้าเข้าไป
วันนี้วันหยุดแม่บ้านไม่มาทำงานซะด้วย

ผมออกมารอมัน อยากจะฟังมันชัดๆว่ามันทำยังไง
“พี่ หนังสืมพิมพ์พี่หายไปสองหน้านะ”
มันยื่นให้พร้อมปาดเหงื่อที่ผุดออกมาจากหน้า

แว่บหนึ่งมันเงยหน้ามามองแล้วก็ถามว่า
“รึว่าหน้ากลางที่หายไป มันเป็นของพี่…”

ผมกลับบ้านนอพร้อมกับนึกถึงเรื่องระยำขำขื่นในห้องน้ำ
จะว่าขำมันก็ไม่สดชื่น จะว่าขื่นมันก็ไม่ใช่

นี่กระมังชีวิต ออร์แกไนซ์ อะไรอย่างนั้นล่ะ

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s