บนถนนรามอินทรา

มีความน่าสงสัยมากมายบนโลกใบนี้ที่ผมไม่คิดจะหาคำตอบ
ทั้งในโลกจริงและโลกของคำว่าถ้า

ในโลกความจริง ผมมักจะสงสัยเสมอว่า ทำไมผู้ชายถึงหลงไหลเพศหญิงได้เสมอๆ
ถึงแม้เดี๋ยวนี้ผู้ชายจะเริ่มหลงไหลกันเองบ้างหรือความจริงเขาหลงไหลกันเองมานานแล้ว
แต่ช่างเถอะ…

ในโลกของคำว่าถ้า…ถ้ายังงั้นถ้ายังงี้ มักจะสร้างความสงสัยให้เราเสมอ แม้มันจะไม่เกิดขึ้นจริงก็เถอะ
เมื่อสองสามวันก่อนผมมีคำว่าถ้าคำนึงเกิดขึ้นมาในจิตใจในสำนึกเสมอ
ผมย้อนกลับไปถามตัวเองว่า ถ้าไม่มี รามอินทราบัน(อึก)ทึก ขึ้นมาผมจะเป็นยังไง

ผมนึกไม่ออก และไม่มีคำตอบกลับมาเหมือนคำว่าถ้าทั่วๆไป
มันเกิดขึ้นแล้วและคำว่าถ้านั้นตกไป

ถ้าผมไม่มีหนังสือที่ทำเองเพราะอยากดังออกมาล่ะ คำว่าถ้านั้นจะเป็นยังไง
ไม่มีคำว่าถ้าเช่นกัน เพราะผมทำออกมาแล้วจริงๆ และมันมีคนอ่านจริงๆ
ที่สำคัญหลายคนบอกว่าชอบ และขอบคุณสำหรับคำชมว่ามันดี

ผมไม่ได้คิดว่าการเขียนความคิดตัวเองแบบที่ผมเป็นนี้จะมีคนอ่าน
อย่างน้อยมันก็พิสูจน์ได้ว่าความคิดผมไม่ได้แย่นัก และขอบคุณที่หลายคนรักข้อความในนั้น

ถ้ามีอะไรสักอย่างที่ผมอยากจะทำ ผมได้รวบรวมพิมพ์มันไปแล้ว
ถัดจากนี้ถ้ามีอะไรสักเรื่องที่ผมอยากจะเล่า
ผมคงเล่าว่า นอกเหนือสิ่งอื่นใด ผมไม่ได้ภูมิใจที่ทุกคนชอบหนังสือหรือข้อความ
ผมกลับดีใจที่ตัวหนังสือเหล่านี้ พาหลายคนมาพบเจอกัน
ทำให้ผมได้พบเจอกับใครๆ มันไม่ใช่ความภูมิใจที่ได้ทำหนังสือหรอก มันดีใจที่เราได้เจอกันต่างหาก

รามอินทรา บัน(อึก)ทึกครั้งนี้
บันทึกไว้ว่า บนถนนที่ชื่อว่ารามอินทรา
มีมุมอ่านหนังสือสบายๆ ไว้คลายร้อน เติมฝัน และ มันไม่ได้มากกว่านั้น

หากผมคิดแต่ว่าถ้าแล้วไม่ทำ ผมคงไม่ได้เขียนข้อความนี้
ขอบคุณทุกคนมาก ขอความขลาดและคำว่าถ้า จงลาจากท่าน

 
Oy Kittiya’s Photos – Wall Photos :: ได้แว้ว
โฉมหน้า บก. ผู้ซึ่งหลังจากหนังสือเสร็จ ยังติดต่อไม่ได้

นฤพล บอล ::ใช่แล้วครับ สายลับจับบ้านเล็ก

เป็นเรื่องแรกที่ทำให้บอลรู้จักพี่ป๊อบ แล้วก็ติดตามผลงานพี่ป๊อบเรื่อยมา
พี่ป๊อบเป็นอีกคนนึงที่สอนบอลผ่านตัวอักษรให้มีมุมมองดีๆ บนโลกเน่าๆ ใบนี้
ขอบคุณสำหรับหนังสือเล่มนี้มากมายนะครับ
ป.ล. ส่วนเรื่องแต่ง… คัมมิ่ง ซูน ทำพรีเซนต์งานแต่งให้ด้วย ๕๕+
BaLl 10 พ.ค. 54

  

Wenus Wang :: Ramintra. บัน(อึก)ทึก ชอบครับ

Wenus Wang  :: ถึงเวลานี้อ่านจบแล้ว และหวังว่ามึงคงจะชวนกูไปเล่นที่ร้านทางช้างเผือกบ้างนะเว้ย ในวันที่มึงได้ดูแลร้านที่วjา แม้กูจะไม่ใช่ทางเร็กเก้ แต่ขอกูไปแจมบ้างนะเว้ย คงไม่ต้องบอกนะว่ากูชอบตอนไหนที่สุด / ขอบใจมากเว้ยป๊อป Yesterday at 3:03am

Pop Station :: ขอบคุณมากนิว ถ้าวันนึงกูไปดูร้านเหล้าร้านนั้น กูเหมาวงมึงไปเล่นเลยได้ไหม 55 กูกลัวเหงา
ว่าแต่กูพึ่งมาเจอเร้กเก้หลังร๊อคว่ะ ฉะนั้น วงมึงเล่นวันเสาร์หลัง บ๊อบ ดีแลนด์แล้วกัน
ให้แจมกับเฮนดริกส์ ฮ่าๆๆ

Photo added by: Nok Nannum
ได้รับเรียบร้อยนะคะ นั่งกรี๊ดๆๆ อยู่คนเดียว จะคิดคำสวยๆ มาตอบแทนน้ำใจในครั้งนี้
ก็ไม่รู้จะใช้คำไหนดี ที่พอจะความรู้สึกในครั้งนี้ได้
ขอบคุณพี่ป๊อบมากๆ ที่ดีกับนกมาตลอด ถึงเราไม่เคยใกล้แต่ก็ไม่เคยห่าง
ขอให้ความฝันของพี่ป๊อบ เป็นไฟที่ไม่มีวันมอดนะคะ
ร่วมด้วยช่วยฝันอีกแรงค่ะ


Me&บัน(อึก)ทึก By Mooh Dang ·

Ramintraบัน(อึก)ทึก และใบหน้ามันๆ เพลียๆของผู้อ่าน
Mooh Dang กลับจากทำงานเพลียๆมาเจอเล่มนี้หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง อ่านสนุก ลุกนั่งสบาย และมากด้วยประโยชน์ใช้สอย 55555 ขอบคุณพี่ป๊อบมากนะคะ ปล.อยากได้ลายเซ็นนักเขียนด้วยง่ะ ^^
 
ศรินยภัทร์ ภัทรศรินย์ :: ได้รับแระค๊าฟ แทงคิ้วป๊อบมั่กๆ ^/\^

ได้รับแคปหมูแล้วเช่นกัน

กลุ่มบุคคลผู้รวบรวมเงินมาซื้อหนังสือ 600 บาท ไม่รวมไอ้หนวดที่อยู่ข้างๆ

ขอบคุณพี่แอนนาที่พกมันไปสิงคโปร์แล้วก็โทรมาจากสนามบิน ชางจี ว่าชอบ

บันทึกไว้บนถนนเลนสาม ข้างร้านแว่นท๊อปเจริญ!!!

One response

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s