2011

กว่าหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมานี้ คงไม่มีภาพไหนเลวร้ายไปกว่า
ภาพคลื่นสึนามิถาโถมขึ้นมาบนชายฝั่งที่ญี่ปุ่น
มันบาดลึกและตรึงใจหวั่นไหวและหดหู่
หลากหลายสื่อหลากหลายภาพข่าวถูกนำเสนอกันมาตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา
ซ้ำร้ายโลกใบนี้ก็ยังมีปัญหาได้ทุกวัน

อาจจะอ้างเคาระห์ซ้ำกรรมซัดเพราะนี่เป็นสิ่งที่ไม่อาจกำหนดได้
ธรรมชาติโหดร้ายในหน้าที่ของมัน และพิสูจน์ความเป็นมนุษย์มาอย่างสม่ำเสมอตลอดมา

จะด้วยความเป็นญี่ปุ่นหรืออะไรก็แล้วแต่ ในความโหดร้ายมีหลายภาพที่ถูกหมุดของความทรงจำตรึงฝังเอาไว้
ไม่ใช่ภาพคลื่นพัดบ้านปลิว ไม่ใช่ภาพเรือไปติดอยู่บนตึกสูง ไม่ใช่ภาพรถที่ไหลมากองรวมกันเหมือนร้านของเล่น

มันเป็นภาพของการดำรงค์อยู่ของเผ่าพันธุ์ที่ชื่อว่ามนุษย์ และคนญี่ปุ่นแสดงให้เห็นว่ามนุษย์อยู่รวมกันได้แม้แต่ในยามยาก
หากเราเคารพตัวเองพอและเคารพคนอื่นเช่นกัน
ประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่นเป็นชนชาติที่ไม่แพ้ ล้มด้วยนิวเคลียร์แต่ก็ลุกขึ้นมาด้วยเทคโนโลยี

คราวนี้ญี่ปุ่นล้มด้วยสึนามิ แต่ญี่ปุ่นลุกขึ้นทันทีด้วยความเป็นคน
ความเป็นคนที่เห็นอกเห็นใจคนอื่นซึ่งยืนพื้นด้วยความสูญเสียเหมือนตัวเองเช่นกัน
ญี่ปุ่นหิวและหนาวแต่ทุกคนยืนต่อคิว
ญี่ปุ่นขาดและแคลนแต่คนขายก็ไม่ได้ขึ้นราคาของ
ญี่ปุ่นหนาวและเหน็บ แต่เมื่อไม่มีบ้านและรถทุกคนนอนที่พื้นได้เหมือนกัน

ญี่ปุ่นทำให้โลกเห็นว่ามนุษย์อยู่ด้วยกันได้แม้ในวันที่ลำบากและยากไร้แค่ไหน
ทุกคนเคารพการเข้าคิว ภาพที่ทุกคนรอคิวเพื่อโทรศัพท์หาญาติ ใครก็อยากติดต่อหาคนอื่นทั้งนั้น
แต่ทุกคนยืนรอโอกาสของตนเองอย่างเข้าใจ

แน่นอนว่าคนไม่ดีก็ต้องมีแทรกอยู่ในทุกพื้นที่
แต่ถ้าคนดีเข้าแถวเป็นกิโลกันได้ คนไม่ดีจะกล้าไปแทรกอยู่ตรงไหน

ในขณะที่ตะวันออกกลางฆ่ากันเพื่อน้ำมันและอำนาจ
ประเทศเหล่านั้นเข้าใจเพียงว่าเงินทำให้ได้มา และน้ำมันเป็นสิ่งที่ทุกคนหา

แต่ที่ญี่ปุ่นไม่มีใครอยากได้เงิน ไม่มีใครอยากได้น้ำมันและอำนาจเหล่านั้น
ภาพที่ผู้หญิงญี่ปุ่นคนนึงเก็บรูปที่พื้นดินหน้าบ้านเธอขึ้นมาแล้วร้องไห้
บนทรากปรักหักพังเหล่านั้นแทนค่าเป็นเงินไม่ได้
ไม่แน่ใจว่าโลกใบนี้รู้จักความรักกันดีแค่ไหน

แต่ถ้าโลกใบนี้หลงมาอ่านข้อความนี้
ไม่มีของสิ่งใดติดตัวเราไปได้ ไม่มีของมีค่าอันใดจะคงอยู่ตลอดไปเท่าความรักที่คนเรามีให้กัน

โลกเตือนเรามาแล้วหลายครั้ง
เราล่ะเคยเตือนใจตัวเองกันบ้างไหม ว่าความรักและการให้อภัยสำคัญกับโลกใบนี้แค่ไหน

กินให้อิ่ม นอนให้หลับ รักให้เป็น เห็นใจคนอื่น คิดได้อย่างนี้ ชีวิตก็น่าจะปลอดภัยจากสึนามิทางหัวใจ

ญี่ปุ่นจะกลับมาได้ถึงแม้ว่าหลายคนในความทรงจำของพวกเขาจะจากไป
ขอให้สิ่งที่เกิดขึ้นที่นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่โลกจะเคลื่อนไหว
หากโลกนี้จะเคลื่อนอีกครั้ง
ก็ขอให้คนในโลกนี้มองญี่ปุ่นเอาไว้

ความรักควรค่าแก่การเคารพซึ่งกันและกันมากแค่ไหน
คนญี่ปุ่นรักในประเทศและวัฒนธรรมของตัวเองมาก เขาเคารพความเป็นชาติเขามากแค่ไหน

ขอให้ญี่ปุ่นจงปลอดภัย

One response

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s