หมอกหรือควัน…

ตีสองสี่สิบห้านาที แยกย้ายจากลูกค้าหลังจากผ่านคืนที่ยาวนานเข้าเช้าวันใหม่ด้วยการต้องปรับเปลี่ยนงาน
ยาวนานบนนาทีของเวลา ยาวนานยิ่งกว่าบนเข็มนาฬิกาในความรู้สึก

ยืนดูผู้คนพาตัวเองออกจากผับบาร์แล้วก็นึกสงสัยว่า
เธอบางคนจะไปถึงบ้านไหมในคืนนี้ ชุดที่สั้นเสื้อที่สวม ไม่ได้ช่วยให้ใครหลายคนเหมือนมีเสื้อผ้าในนาทีนั้น
ภาวนาให้เธอถึงบ้านแต่โดยดี และบางที เธออาจจะอยากติดรถใครคนนี้ไปลงใกล้ๆบ้านกลางทางสักที
ตีสามกว่าบนถนนเลียบทางด่วนรามอินทรา
แบตโทรศัพท์หมดลงไปนานแล้วตั้งแต่ตีหนึ่ง

เช้าเกินกว่าจะโทรบอกรักใครสักคน และมันคงวิกาลเกินกว่าจะบอกความในใจอะไรในคืนนี้
กรุงเทพไม่เคยปิดไฟ ถนนเลียบทางด่วนก็ไม่เคยไร้คนเมา

การพาตัวเองกลับบ้านในหมอกหนาจนน่าจะลงไปจอดรถยืนเล่นนั้น
หลับตาเห็นยอดดอยที่ปาย และการขับรถฝ่าฝนไปในเชียงราย

หมอกลงจัดในสองสามวันนี้ แน่นอนว่านี่เป็นเวลาเข้าตีสี่ที่โรแมนติคได้อย่างคุ้มคลั่งที่สุด
สาวโคโยตี้ยังยืนพิงรถคุยกับหนุ่มสักคนที่พยายามยื้อนาทีของรอยยิ้มเธอไว้
ป้าคนเก็บของเก่าเดินเหมือนเงาในซอย
หมาเจ้าของซอยเหลือบตามองอย่างเสียไม่ได้ ทำไมต้องขับรถมากวนกันตอนนอนอย่างนี้ บางทีมันคงคิดยังงั้น

จอดรถหน้าบ้านยืนบิดตัวไล่ความเมื่อยขบในสมอง
มันเงียบเสียจนได้ยินเสียงกรนของพระจันทร์

ยืนสูดหายใจมองพระจันทร์ตอนใกล้เช้า
เราคงเจอกันบ่อยในช่วงนี้และเราน่าจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันไปอีกนานนับจากนี้

หมอกคงจางไปเมื่อแดดมา
ชีวิตมีโอกาสให้เริ่มต้นใหม่เสมอเมื่อพระอาทิตย์ตื่น

ไม่ว่าสิ่งที่ผ่านเข้ามาจะเป็นหมอกหรือควัน
ชีวิตเราจะเริ่มกันได้ทุกเช้าของทุกเช้า

ไม่ว่าเมื่อคืนจะฝันร้ายแค่ไหน เช้าวันใหม่ลบฝันร้ายได้เสมอ…

2 responses

  1. บางที พระอาทิตย์อาจไม่เคยหลับ เพียงแต่เราเองที่ไม่เคยตื่น zzz…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s