วัน เดือน ปี ที่ผ่านพ้น

ผ่านปีใหม่ที่มีการ countdown กันน่าจะมากที่สุดในโลก
เพราะคนไทยมีนับถอยหลังและจุดพลุกันน่าจะแทบทุกซอย
การเข้านอนพร้อมยกขวดไฮเนเก้นขึ้นทักทายปีใหม่เงียบๆไม่ได้มีนัยยะสำคัญอะไร
ชีวิตเหมือนเสียงสไลด์กีตาร์ในปีที่ผ่านมา อ่อนหวานในสำเนียงสุขสันต์ แต่ก็เวิ้งว้างในทำนองและมัวหม่นบ้างในจังหวะที่เรียกว่าชีวิต

พยายามทำให้เป็นกิจกรรมรวบรวมความทรงจำในทุกๆปีว่าปีที่ผ่านมาและผ่านไปมีอะไรบ้าง
ปีที่ผ่านไปไม่ได้เรียกว่าว่างปล่าวจนน่าขาดใจ แต่ก็ไม่ได้คืบหน้าไปบนถนนของความหวัง
การได้ไปสิงคโปร์และไปยืนสูดลมใน ยูนิเวอร์แซล เป็นยิ่งกว่าความฝัน
มันสวยงามเกินคาดหมาย แต่มันก็ง่ายดายยิ่งกว่าจะฝันถึง

เป็นอีกปีที่พบพานความรักที่ดีจากคนรอบๆข้าง ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนพี่น้อง ต่างก็แสดงความรักและคิดถึงกันมากมายในยามดึกดื่น
ครึกครื้นขึ้นมาก็มาหากัน ทำให้นึกถึงคำที่ว่ามิตรภาพเป็นสิ่งที่เราสร้างสรรค์และดูแลมันได้จริงๆ

เป็นปีที่ได้กลับไปเจอเพื่อนเก่ายิ่งกว่าปีเก่าๆ
เพื่อนในงานแต่งเป้ เพื่อนในสมัยเรียน เพื่อนในรั้วเพาะช่างสมัยที่เราก๋ากั่น นึกขอบคุณเฟซบุคในบางครั้ง
ไม่มีใครมีความสุขเท่ากัน แต่เราก็แบ่งปันความสุขนั้นกันได้เสมอๆ

ปีที่ผ่านมาน่าจะเป็นปีของวันเดย์ทริป มีการมาเร็ว กลับเร็ว ในหลายๆจังหวัดที่น่าจดจำในความรู้สึก
สนุกในความทรงจำ และก๋ากั่นในความหวามไหว
วันเดย์ทริปกันยันวันสุดท้ายของปี ด้วยการไปหัวหินแบบเช้าเย็นกลับ
ชีวิตน่ารักได้ขนาดนั้น

ในวัยที่กำลังจะล่วงเข้า 36 ปี ผมพบว่าชีวิตเพิ่งเริ่มเดินทางอย่างจริงจัง
ปีที่แล้วเป็นปีแห่งการแพคกระเป๋าเตรียมของ แล้วก็ผูกเชือกรองเท้า
ปีนี้น่าจะเป็นปีของการเดินทางจริงๆซะทีของชีวิต

ถ้าถามตอนนี้ยังไม่เห็นปลายทาง
ยังไม่เห็นแสงสว่างชัดๆว่าอยู่ตรงไหน
ผมว่าแค่ว่าเมื่อวันที่ผมก้าวไปยืนในแสงสว่างตรงแยกไหนสักแยก
จะไม่มีใครในชีวิตโบกมือลาแยกจากกันไป

ไม่ว่าเขาหรือใครจะมาหาผมสักตีสองหรือตื่นมาตีสี่เพื่อพาผมไปไหนสักที่
ไม่ว่าเธอจะหมดแรงล้มไปแค่ไหนหรือสับสนกับหนทางของชีวิตยังไง

ผมหวังแค่ว่าคนในชีวิตของผมตอนนี้จะได้ยิ้มหัวเราะทักทายและพึ่งพากันได้ในยามที่เราเดินทางไปถึงลมสุดท้ายของการหายใจ
แต่กว่าจะถึงวันนั้น
ผมเชื่อมากๆเสมอว่าคนเหล่านั้น จะยิ้มหัวเราะและมีความสุข แม้ในวันที่เขามีทุกข์ได้เสมอๆ

ชีวิตมันก็เป็นยังงั้น เราร้องขออะไรไม่ได้มากกว่านั้น
ผมหวังแค่ว่าจะมีความสุขกับชีวิตแม้ในวันที่มันมีความทุกข์รายรอบอยู่ในนั้น

ผมรักความคิดถึงและการหลับเพื่อตื่นมายิ้มในวันใหม่เสมอๆ
ย้อนกลับไปในปีที่ผ่านมา
ผมจำได้ว่าเป็นอีกปีที่ชีวิตสนุก และมีความสุขมากกว่าความทุกข์

ผมจำได้แค่นั้น อย่างอื่นไม่สำคัญอะไรอีกแล้ว

2 responses

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s