พี่สาวครับ สวัสดีครับพี่ครับ จำน้องชายคนนี้ได้ก่ จำได้บ่ได้ก็บอกมา ล้าลา…

 
พี่สาวครับ สวัสดีครับพี่ครับ จำน้องชายคนนี้ได้ก่ จำได้บ่ได้ก็บอกมา ล้าลา…
 
เมื่อคืน หมายถึงตอนเย็นวันอาทิตย์ ในช่วงเวลาพลบค่ำ ย่ำเท้าเข้าความมืด
บ้านผมก็ได้ต้อนรับการปรากฎกายของหลานชายตัวแสบ
ที่พึ่งจบ ม3. หมาดๆ และหลายครั้งผมได้ยินข่าวคราวความเกเรของหลานคนนี้ได้ทีอยู่
โดนรบกวนให้ไปปราบอยู่ก็หลายครั้ง
 
หลานคนนี้มีชื่อว่า โยเบส อย่าไปหาความหมายเลย มันไม่มีอะไรเลยจริงๆ
โยเบส เป็นเด็กเก่งทางด้านเครื่องใช้ไฟฟ้าและคอมพิวเตอร์เป็นอย่างมาก
คล้ายๆเด็กพิเศษเล็กๆ แต่ของมันคงเป็นพิเศษทางด้านการโกหกเพิ่มเติมขึ้นมาด้วย
หลายๆครั้งผมก็ถูกให้ไปปราบความดื้อและการนอกลู่นอกทางของเบสอยู่บ่อย
โดนหลอกหงายหลังมาก็หลายทีอยู่ แต่ก็ยังดูเป็นคนที่รู้ทันเหลี่ยมคูของหลานคนนี้อยู่คนเดียว
 
ผมเป็นฝ่ายพบชัยชนะมากกว่าในการดักคอและรู้ทันจนเบสนั้นเกิดอาการกลัวผมเวลาเจอกันอย่างเห็นได้ชัด
แต่อย่าได้คิดว่าเบสไม่กล้า หาได้กลัวไม่ บอกแล้วไงว่าอย่าเผลอ
 
ในการมาเยือนบ้านผมครานี้ มีอะไรหลายอย่างที่เราพูดคุยกัน
เบสโตขึ้นมาก แน่นอนก็เริ่มเป็นวัยรุ่น ก็ต้องมีวุ่นๆเรื่องรักบ้าง
 
แล้วระหว่างการพูดคุยสอบถาม ซึ่งมีผม แม่ผม และ พี่สาวอีกสองคน นั่งอยู่
เบสก็เล่าให้ฟังว่า….ฟังดีๆนะ
 
"เบสไม่มีแล้วครับ เรื่องผู้หญิง เลิกหมดแล้วไม่เอาแล้ว"
ผมเหลือกตามองไปทางญาติประมาณว่า มึงหล่อมากเลยนะเนี่ย เกรียนซะขนาดนี้
"แต่มีอยู่คนนนึง อันนี้เบสยอมรับเลย"
ผมเหลือกตากลับแถมเลิกคิ้วตามไปด้วยความสังสัย แบบ มึงยังมีอีกเหรอ
"เบสอ่ะเจอเขา แล้วก็ไปจีบเขาเอง แต่เขาเป็นรุ่นพี่ เรียนอยู่กรุงเทพการบัญชี"
ได้โอกาสยิงคำถามพอดี ผมเลยยิงไปว่า "แล้วเบสจีบยังไง"
พลางนึกในใจว่า สมัยกูจบม3 กูยังวิ่งเตะบอลไม่ใส่กางเกงในอยู่เลย เบสเล่าต่อว่า
"ผมก็เดินเข้าไปหาเขา บอเขาตรงๆเลยว่า เธอน่ารักดี เราขอจีบได้ป่ะ ขอเบอร์หน่อยดิ"
ทุกสายตาหันมามองผมเหมือเราดาห์ของนาซ่าที่หันหาเป้าหมายพร้อมกัน ทำตาโตเหมือนไม่คิดว่าจะได้ยินอะไรอย่างนั้น
ผมสวนแทบจะทันควันว่า
"นี่มันวิธีของพี่โดม ปกร ลัม เลยนะ"
เบสไม่ได้ว่าอะไรนอกจายิ้มๆ แล้วเล่าต่อว่า
 
"เขาก็ไม่ได้ตอบอะไร เขาบอกว่า นี่ฉันเป็นพี่เธอนะ จะมาจีบไรเนี่ย…"
"รุ่งขึ้นเบสก็เลยไปดักรอเขาอีก แต่เบสมีดอกกุหลาบไปด้วย…"
 
ทุกคนหันหน้ามาหาผมทำตาโตกว่าเดิมพร้อมกับร้องโอ้โห
ผมไม่ได้ตอบอะไร แต่ก็นึกในใจว่า นี่นอกจากมึงเกรียนแล้วมึงยังสะเหร่อได้อีกนะเนี่ย ถือดอกกุหลาบไปรอ
โห เสียยี่ห้อ ตระกูลเคเนดี้หมด
ผมเลยถามต่อว่าแล้วอะไรที่ชอบเขา
เบสก็บอกไม่ได้ว่าทำไม แต่เข้าใจว่าคงเป็นฮอโมนหนุ่ม ที่เดือดพล่าน รอการปลดปล่อยออกมาเหมือนภูเขาเถ้าลาวาที่แถวไอซ์แลนด์แน่ๆ
ทุกคนนั่งมองหน้ากันนิ่งๆ จะยิ้มก็ไม่กล้าจะฮาก็สงสารเด็กมัน
ผมเลยบอกว่า
 
คราวหน้าถ้าจะไปจีบให้เอากีตาร์ ไปยืนร้องเพลงดักหน้า แถบปากคาบดอกกุหลาบคาเอาไว้ด้วย จะช่วยได้แยะ
 
ทุกคนร้องเสียงหลงว่า อย่าไปเชื่อผม ผมมันบ้า หาสาระไม่ได้
 
แหม ที่หลานเบสทำนั่น มันลั๊ลลาว่างั้น
ผมลงท้ายบอกญาติทุกคนรวมทั้งแม่ผมที่นั่งนิยายรักฉบับเพชรบุรีซอย 7 ว่า
 
จะไปเอาอะไรกับผู้ชายลั๊ลา กันนักกันหนา
 
ผมหันหลังขึ้นบันไดบ้านมา ได้ยินเสียงสบถเบาๆว่า ไอ้ห่า
ไม่รู้ว่าเสียงใคร
นั่นไม่สำคัญเท่ากับว่า แปลไม่ออกว่าด่าใคร
 
แต่ไม่เป็นไร ดีใจที่ตอนเป็นวัยรุ่น ไม่หมกมุ่นไปถือกุหลาบแบบมันก็แล้วกันวะ
 
ฮาว่ะเฮ้ยยยยยยยยยย 555555
 
 
 
 
 

5 responses

  1. ไม่รู้ รึว่าแกล้งไม่รู้ ว่าเค้าด่าใครบอกให้มะ อิอิ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s