ไม่มีอะไรดีไปกว่าวันนี้

 
ไม่น่าเชื่อ…
ก็ต้องเชื่อ
อาทิตย์ที่ผ่านมา มีอะไรเกิดขึ้นหลายอย่างในชีวิต คิดไปมาก็ตลกดี
โทรศัพท์ โดนน้ำที่ทำหน้าที่ของมันในการไหลไปตามที่ต่างๆอย่างเช่นที่มันเคยทำ และคราวนี้มันทำกับโทรศัพท์มือถือ
เอาไปซ่อม ก็ติดๆดับ มันติดในเวลาที่ควรดับ และดับในเวลาที่ควรติด
คงเหมือนชีวิตช่วงนี้
 
คอมพิวเตอร์ที่ปกติก็ไม่มีปัญหาอะไร
ก็มามีอันเป็นไปในสองวันติดๆกัน และแน่นอนมันมีสองเครื่อง
ชีวิตมันจะเกลื้อนกลากได้แค่ไหนถ้ามันจะพังพร้อมกันทั้งสองเครื่องในวันเดียวกัน
ในเวลาเช้าเก่าก็ถึงแก่กรรมไปเงียบๆและเย็น เครื่องใหม่คงกลัวอีกเครื่องเหงา อีกเครื่องเลยชิงป่วยไข้ไปอีกเครื่องด้วย
น่าจะเป็นการถึงแก่อนิจกรรมของเครื่องสมัยหนุ่มๆ และ เป็นการเข้าไอซียู ครั้งแรกของเครื่องใหม่
ฮ่วย!!!
 
ผมนั่งขำ…และจริงๆแล้วหัวเราะออกมาด้วยซ้ำ ว่าเออเว้ย อะไรมันจะเป็นพรหมลิขิตได้ขนาดนี้
มันขำจริงๆนะ ขำแบบเออ เอากับมัน
ยังนึกชมตัวเองว่าหล่อ ( ฮะล้อเล่น) ยังนึกชมตัวเองว่า เออเนอะ ดีที่เราเป็นคนขำง่าย
เลยขำมันง่ายๆ ยังงี้ล่ะฮาดี
ว่าแล้วก็หันไปประชดโทรศัพท์เครื่องที่มันติดๆดับๆไปเล่นๆว่า ทำไมมึงไม่ดับไปซะอีกอันเลยวะ
อย่าเชื่อว่าสิ่งเร้นลับไม่มีจริง โทรศัพท์ก็ดับขึ้นมาในขณะที่ตาจ้องอยู่
เหมือนเจ้ากรรมนายเวรอยากให้รู้ว่า "กูเอานะ" อยู่ใกล้ๆ
 
ก็ไม่เป็นไร อีกไม่กี่ชั่วโมงก็เช้าแล้ว อีกประเดี๋ยวเรื่องตอนนี้ ก็จะกลายเป็นเรื่องของเมื่อวาน
แล้วเราก็จะมองย้อนกลับมาแบบฮาๆ ว่าห่าอะไรวะเนี่ย
 
……………………………………
 
วันนี้ มองย้อนกลับไปเมื่อวาน ก็ยังนึกขำกับมันอยู่ว่า อะไรของมันกันนักหนา
ตื่นเช้ามาวันใหม่ คอมก็ติดกลับมาให้ใช้
และแน่นอนมันคงมีอะไรที่ดีๆขึ้นไป
 
หรืออย่างน้อยมันก็ไม่มีอะไรแย่ไปกว่าเมื่อวาน
 
ผมนั่งมองชีวิตในอาทิตย์ที่ผ่านมาแบบขำๆ
รวมถึงมีเวลาย้อน มองกลับไปในหลายๆวัน ที่ผ่านๆมาหลายๆปี
 
นึกขอบคุณในทุกวันที่ทำให้มีวันนี้
ไม่มีอะไรที่นึกแล้วอยากกลับไปแก้ไข ไม่มีอะไรติดค้าง
ถ้าอยากจะแก้ไข คงอยากแก้ให้วันพรุ่งนี้มาไวๆ
วันพรุ่งนี้อาจจะทำให้เราแก่ลงไป แต่มันก็ทำให้เราเป็นผู้ใหญ่ขึ้น
 
ปีนี้ ตั้งใจว่าจะมีสติให้มาก ยิ้มให้กว้าง และวางอารมณ์เกรี้ยวกราดไว้ให้ไกลตัวมากขึ้น
 
06 กุมภาพันธ์ 2553
 
บันทึกไว้ว่าชีวิตที่มีวันนี้ ดีกว่าเมื่อวาน
และมันจะเป็นเช่นนั้นเสมอ
 
คงต้องยืมคำพูดของปราชญ์ชาว ตองก้าที่เป็นลูกครึ่งอูกานดาและมีย่าเป็นนามิเบีย ว่า…
 
ชีวิตเป็นเรื่องของวันนี้กับพรุ่งนี้ล้วนๆ ส่วนเมื่อวานไม่ใช่ชีวิต เพราะการมีชีวิตคือการเรียนรู้ถูกผิดและแก้ไข
 
วันนี้ยังไม่จบวัน และที่สำคัญพรุ่งนี้ค่อยว่ากัน
ชีวิต พยายามจะคิดแบบนั้น…
 
 
 
 
 
 
 
 

10 responses

  1. สาธุ อะไรที่เกิดขึ้นแล้วเป็นสิ่งดีทั้งนั้น

  2. พี่ชาย ไปเขียนหนังสือขายเป็นอีกงานมะ นอกเหนือจากตัดวีดีโอขายอ่ะ

  3. ปราชญ์ชาว ตองก้าที่เป็นลูกครึ่งอูกานดาและมีย่าเป็นนามิเบีย …เขาชื่ออะไรอ่ะคะ 555ถ้ารวมเล่มขาย บอกที่ขายด้วยนะคะ กลัวว่าจะหาซื้อไม่ได้

  4. แกเชื่อเรื่องเจ้ากรรมนายเวร ตั้งแต่เมื่อไหร่วะ รึว่าตั้งแต่โทรศัพท์พัง หุหุนึกภาพออกเลย นั่งหัวเราะคนเดียว เหอๆ ทำไมไม่โทรมาหาล่ะ จะได้ช่วยหัวเราะ ปั๊ดโธ่

  5. อ่านแล้วรู้สึกมีกำลังใจขึ้นเยอะเลย ในช่วงที่จิตใจเฮิร์ทๆแบบนี้ ขอบคุณคนเขียนนะค้าบบบ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s