เพียงลมพัดผ่าน…

 
ไม่ใคร่จะมีอารมณ์ที่ดีสักเท่าไหร่
แต่ก็ไม่รู้จะอารมณ์ร้ายไปทำไม
 
ยังอยากจะมีความดี เป็นคนดี อารมณ์ดี หรืออย่างน้อยก็มีอะไรดีๆให้จดจำบ้าง
ในความทรงจำหรือความอะไรของใครสักอย่าง
 
ชีวิตมันก็จะไหลไปตามทางและจังหวะของชีวิต
มักจะมีคนถามว่า มีเพลงอะไรที่ลาจากกันดีๆไหม
ผมมักจะนึกขำว่า เพลงอยู่ต่อไป ไม่มีเธอไง ร๊อคดี กลองตียาก แต่ก็นะก็ดูจะส่วนตัวและแสงชีวิตสลัวไปนิดนึง
 
ผมมักจะนึกถึงคำที่คนกล่าวอำลาอยู่เนืองๆ ในแบบที่พี่ลาน้อง เพื่อนลากัน ความฝันลาอรุณรุ่งอะไรทำนองนั้นอยู่บ่อย
เพลงที่ถูกใช้บ่อย ก็น่าจะเป็นเพลงหัวใจผูกกัน ที่มองโลกในแง่ดี และมีความอบอุ่นมากๆ
 
แต่ชีวิตที่มีควันบุหรี่บางๆผ่านตัวไปในความเอื่อยของกระแสลมร้อน
และไม่ค่อยอยากจะอาธรณ์กับความสวยงามของพระจันทร์ในค่ำคืนมากนัก
 
แต่เมื่อชีวิตไม่ได้คิดแบบนั้น
 
ในการลาจากใดๆ ไม่เว้นแม้การโบกมือลากันของพระจันทร์กับดาวนับพัน
มันดูมีความอ่อนโยนและอ่อนไหวอยู่ในคราวเดียวกัน
มันมีพลังแต่ก็อ่อนแอ มันดูท้อแท้แต่ก็เปี่ยมไปด้วยการเดินทาง
 
การเดินทางแยกจากกันของใครก็แล้วแต่ที่ทางแยกที่ชื่อว่าความรัก
อาจจะพาอีกคนไปพบกับแยกหน้าที่ชื่อว่านิรันดร์ ในความรักครั้งใหม่ก็ได้
 
ถ้าหัวใจผูกกันเป็นเพลงที่มีความหมายในคววามสวยงามและรู้สึกดีๆที่มีให้แก่กัน
เพลง "เพียงลมพัดผ่าน" ของ พงเทพษ์ กระโดนชำนาญ ก็ลึกซึ้งและสวยงามราวกับเดินอยู่บนหมอกสีฟ้าบาดวงดาวแห่งความฝัน
 
 
ถึงจะเคยได้ยินมาก่อน แต่ก็มาพบว่าเนื้อหาของเพลงนี้มีความหมายมากในเชิงกวี
มานั่งฟังจริงๆเมื่อเพื่อนๆร้อง ตอนติวน้องๆเข้าเรียนสมัยเรียนวิทยาลัย เป็นการร้องให้กับวันสุดท้ายของการเจอกันก่อนที่ น้องๆจะแยกย้ายไปสอบเข้า
จำได้ว่าไม่ได้อินกับบรรยากาศอันเศร้าสร้อยนั้น
แต่อินไปกับคำสวยงามในเพลงเหล่านั้น
 
ในวันที่แทบไม่มีอะไรจะดี โทรศัพท์พัง ถอยหลังชนรถเป็นรอยยาว และ ลืมกุญแจเข้าบ้านไม่ได้ โทรศัพท์ก็ไม่มี ปีนเข้าสิ สนุกสนานจะตาย
 
การนั่งเล่นกีตาร์เงียบๆ แล้วฮัมเพลงนี้ในใจ
ให้ความรู้สึกแปลกๆ แต่ก็ไม่ได้จะเศร้าอะไร
 
ยิ่งฮัมก็ยิ่งชอบเนื้อหา และ การพาคนฟังไปกับเพลง
ผมชอบคำลงท้ายในเพลงนี้ สวยงามราวกับกวีทิ้งความหวังดีเอาไว้
" จงโบกโบย โผบินแม้เหน็บหนาว ใช่ว่าเราจะจากกัน นิรันดร์ไป… "
 
จริงๆแล้ว ไม่รู้สึกว่าเพลงนี้เป็นเพลงบอกลาเลยสักนิด
สำหรับผมแล้ว นี่คือเพลงบอกรัก
เพลงรักที่ไม่คิดจะบอกให้รัก เหมือนคำขึ้นต้นท่อนแรกเพลงที่บอกไว้
 
หลายคน คงอยากจะขอโทษคนที่เราอาจจะไม่มีวันได้ขอโทษเขา
หลายคนอาจจะอยากขอบคุณคนที่เขาจะไม่ได้เห็นหน้าอีกต่อไป
 

*แม้ไม่มีพยานคำมั่น…ฤาสัญญา

อย่ารอเวลาให้ล่วงเลยร่างกายจะร่วงโรย

จงโบกโบยโผบินแม้เหน็บหนาว

ใช่ว่าเราจะจากกันนิรันดร์ไป

ประโยคนี้ ฟังกี่ที ก็เป็นประโยคบอกรักที่เรียกน้ำตารื้นๆได้เหมือนกัน
 
ผมหลับตาเห็นภาพมิวสิควิดิโอเพลงนี้ เป็นภาพริมทะเล มีเรือหาปลาผูกปลายโยงอยู่กับสะพานเก่าค่ำคร่า
บนสะพานปลา ไม่มีคน ไม่มีใคร
มีหัวใจเงียบๆไร้กาลเวลา อยู่ตรงนั้น…
 
ลาวเข้าขั้นได้เหมือนกัน

4 responses

  1. แอบหวังดี ตอนจากกันอ่ะ เศร้าๆแต่ก็ดีนะมีหัวใจเงียบๆไร้กาลเวลา หล่อซะ…

  2. ไม่มีใครโชคร้ายตลอดไปหละค่ะต้องมีสักวัน…..ต้องมีสักวัน….. ^ ^

  3. อย่ารอเวลาให้ล่วงเลยร่างกายจะร่วงโรย…จริงของเค้านั่นแหละ

  4. พักนี้บล๊อคป๊อบเหงาๆแห๊ะอย่าเพิ่งท้อนะ เรื่องดีดี มาช้า แต่มาชัวร์ *-*

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s