กรุงเทพราตรี

 
 
ตีหนึ่งกว่า บนถนนสุรวงษ์ที่เชื่อมต่อกับพัฒพงษ์
พัฒพงษ์น่าจะเป็นชื่อถนนที่ดังสายหนึ่งของโลกและของโรค
มันยังไม่หลับไหลดีนักในคืนที่มีลมหนาวกรรโชกบ้างให้ผีเสื้อราตรีหาใครสักคนในคืนนี้
เสียงคนงานเก็บขยะร้องเพลงดัง งานสกปรกแบบนี้ เขาก็มีความสุขดี
ในขณะที่เขายกถังขยะที่มีขยะมากมายจนล้นใส่ลงไปในรถคันใหญ่ที่คนส่วนใหญ่ไม่อยากเข้าใกล้
ร้านขายก๋วยเตี๋ยวตรงข้ามโรงแรมดังเริ่มเก็บของ
 
ร้านส้มตำรถเข็นที่หัวค่ำ ไม่มีใครสักคนมองมัน
พอตีสองกว่าๆ คนกลับคราคร่ำวนเวียนและรอคอยกันอยู่แถวนั้น
ฟุตบาทที่ดูสกปรกและแค่เดินผ่านยังไม่อยากจะมองพื้นมากนัก
กลายที่ที่นั่งชั้นดีในเวลานี้
 
เวลาที่หลายคนหลับ
สาวบาร์บางคนมายืนช่วยขายบ้าง ขี้เมาหัวสีทองร้องเพลง บอง โจวี่ลั่นถนน ยืนคนละฝากยังได้ยินเพลง it’s my life
คือมึงหนีเมียมาเที่ยวเมืองไทยใช่ไหม
ดีนะที่รถขยะ เขยิบไปไกล ไม่งั้นมีหวังได้มีการดวลไมค์กันแน่ๆ
 
โรงแรมใหญ่กลางกรุงที่น้อยคนจะมีโอกาสมาพัก ด้วยราคาที่แพงระยับ
และการดูถูกคนไทยว่าไม่มีเงิน
 
กะหรี่ชั้นดี หรืออย่างน้อยก็ดูดีกว่าสาวบาร์ เดินสวนกันเข้าออกพร้อมกับการโค้งคำนับของ door man
พวกเธอการศึกษาอาจจะไม่ดี ไม่มีงาน แต่เธอมีเนื้อหนังเป็นทางผ่านไปนอนห้องสูทของโรงแรมได้สบายๆ
โรงแรมไหนก็ได้ ที่คนพักพร้อมจะจ่าย
อย่างน้อยเธอคงคิดว่า ไงล่ะ เคยขึ้นไปพักไหมไอ้ห้องที่ว่าแพงนักหนาน่ะ
 
บางคนสวยสง่า บางคนก็น่ารู้จัก
แต่หลังจากผ่นไปค่อนคืนและเธอลงมาเรียกแท๊กซี่กลับเองโดยลำพังตอนตีสี่
 
บ่งบอกว่าคู่ขาเธอคงลงมาส่งไม่ไหวและบางที อาจจะขาดใจตายไปแล้วเมื่อเจอลีลาของสาวไทย
 
ผมสวนเธอสักคนที่ล๊อบบี้ พลางคิดว่าเธอหน้าตาดีเกินกว่าที่จะเป็นและใช่ แต่บทสนทนาที่ผมได้ยินก็ยิ่งกว่าทำให้แน่ใจ
ผมนั่งสังเกตุการณ์ชีวิตกลางคืนด้วยสายตาของคนกลางวันอยู่พักใหญ่
 
บางทีก็ไม่แน่ใจว่าผมเป็นคนกลางวันด้วยไหม
หรือเป็นคนครึ่งวันครึ่งคืนไม่ค่อยเหมือนชาวบ้านทั่วไป
 
ในขณะที่หลายคนตื่นมาทำงาน
หลายคนคงพึ่งกลับบ้าน
 
อีกไม่กี่ชั่วโมงคนเหล่านี้ก็จะกลับมาทำให้ถนนเส้นนี้มีชีวิตชีวาเหมือนเช่นคืนอื่นๆที่ผ่านมา
 
ชีวิตมันคงสั้นเกินกว่าที่เขาและเธอเหล่านั้นจะมีคำถามถึงพรุ่งนี้ เดือนหน้า หรือว่าอนาคต
ชีวิตหมดวันตอนพระอาทิตย์ขึ้น และเริ่มตื่นเมื่อเคารพธงชาติตอนเย็น
 
ผมเดินเข้าร้านสะดวกซื้อหากาแฟสักแก้วตอนตีสี่กว่าๆ
 
ผมพบว่า ร้านส้มตำรถเข็นร้านนั้น มีรถกระบะมารับขนของกลับ
คนมารับจอดเปิดท้ายอย่างสบายใจ ตำรวจคงไม่มาไล่จับใครในเวลานี้
 
ผมออกมาพร้อมแก้วกาแฟในมือ ผมพบว่าเขาตั้งวงข้างรถกระบะคันนั้น มีกระติกน้ำแข็งสองใบ
ใบแรกใส่น้ำแข็งเพื่อผสมกับโซดาและเหล้าราคาปานกลาง
 
อีกใบ มันถูกใส่น้ำแข็งไว้แช่ไวน์…
 
ผมเดินผ่านมาพร้อมแก้วกาแฟใบใหญ่
เดินไปก็อมยิ้มไป
ไม่รู้ว่าทำไม…
 
 
 

5 responses

  1. จะบอกว่าออซซี่ชอบไปบ้านเรามั่กๆ เพราะอย่างว่านี่แหละ ทุกสิ่งทุกอย่างที่นั่น ถูก มากๆ (ขีดเส้นใต้ คำว่า ถูก)ในสายตาของไอ้พวกตลาดล่างที่นี่แต่ชั้นก็เข้าใจภาพรวมของ demand และ supply นะไม่รู้จะสงสารใครดี..ได้แต่สงสารตัวเอง

  2. อ่ะ ยิ้มทำไม คนยิ้มยังไม่รู้เลยละจะมีใครรู้ไม๊อ่ะ…อิอิว่าแต่..นึกไงเอาชีวิตจิงมาเปิดเผยอ่ะจ๊ะ ^^

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s