เนือย

 

ในอารมณ์เนือย และมีความวุ่นวายในสมอง หย่อนไมเกรนไปสักสองเซนต์

ผมพบว่าตัวเองเหนื่อยและหน่ายเกินกว่าจะกินเหล้า

แน่นอนว่าหลังจากจิบไปเบาๆ ไม่แน่ใจว่าเส้นสมองเต้นกระดึ๊บกระดึ๊บเพราะเหล้าหรือว่าไมเกรนกระเส่ากันแน่

หลังจากผ่านการพูดคุยกับเพื่อนๆและพี่ๆที่เรียนจบมาด้วยกัน ผ่านความทรงจำและวันชื่นคืนสุขมากมาย

ในวันที่พ่อของใครสักคนตายและงานศพเป็นเพียงป้ายแวะพักเพื่อให้เราเจอกัน

ใครบางคนนึกถึงร้านที่จะนั่งกินข้าวไว้ในใจก่อนไปงานศพเสียอีก

เราพบว่า เวลาไม่มีผลกับนิสัยใจคอและความชอบพอในน้ำจิตและน้ำใจของเหล่าสมาชิกภาพ

เวลามีผลกับรูปร่างบ้างเมื่อพี่ฉุยหนักร้อยสิบกิโล ส่วนผม อีกสิบโลร้อย

ในวันที่เหนื่อยจนไม่อยากจะเปิดไฟหน้ารถวิ่ง (ขี้เกียจได้ขนาดนั้น)

ผมพบว่าเรื่องตื่นเต้นที่ทำให้วันอันน่าเหนื่อยหายหนักไป เกิดขึ้นง่ายๆด้วยเหตุผลสองสามข้อ

ถ้าคุณเหนื่อยหรือพบว่าชีวิตน่าเบื่อ

ผมแนะนำว่าให้คุณขับรถออกจากถนนราชพฤกษ์หรือกัลปพฤกษ์หรืออะไรไม่รู้ที่เริ่มต้นแบบแถวๆสามแยกไฟฉาย

ในแบบที่น้ำมันขึ้นตัวแดงและแบตโทรศัพท์จะหมด

ระหว่างทางจากบางแค มารามอินทรา

คุณจะพบว่ามันไม่มีปั๊มน้ำมันเลยสักปั๊มจนกว่าคุณจะวิ่งภาวนามาเรื่อยๆจนถึงย่าน รัตนาธิเบต

จริงๆมีปั๊ม ปตท ปั๊มนึงช่วงข้ามถนนเพชรเกษมแต่ทะลึ่งคิดว่า เดี๋ยวก็มีข้างหน้าอีก

วิ่งไปปิดแอร์ไป สนุกสนานมากมาย

ชีวิตวันจันทร์อันน่าเบื่อหน่ายสนุกขึ้นมาในทันที

แล้วมันก็เริ่มสนุกขึ้นเรื่อยๆเมื่อวิ่งไป ไฟถนนก็เริ่มหายไปทีละดวงจนมีช่วงถนนมืดบ้าง

และมีแยกที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนอีกสองสามแยก

นึกในใจว่าถ้าโผล่ไปเห็นป้ายบอกว่า ถึงเชียงใหม่ก็ฮากันบรรลัยเลย

ยิ่งในระหว่างที่แบตเหลือน้อย น้ำมันถดถอย

การโทรถามทางพี่ที่วิ่งมาก่อนหน้าแล้วมันไม่รับ

ยิ่งทำให้ชีวิตรัญจวนขึ้นอีกแยะ

แค่จะถามว่ากูวิ่งถูกฝั่งไหม ยังลุ้นจนเยี่ยวจะไหล

เห็นปั๊มน้ำมันอยู่ฝั่งตรงข้ามไวๆ คิดในใจว่ายูเทิร์นกลับไปดีไหม

แต่พระเจ้าจอร์จ Fuking you father die absolutely little-corcodile ทำไม ยูเทิร์นแม่งไกลฉิบหายเลยวะ

ไกลขนาดนี้วนไป น้ำมันก็หมดพอดี ไปต่อดีกว่าเว้ย

แล้วพระเจ้าก็เสกปั๊ม ปตท ลงมาให้อีกหนึ่งปั๊ม

เยี่ยวจะราด น้ำมันจะหมด เบ็ดเสร็จครบครัน

จอดรถปุ๊ป น้องเติม แก๊สโซฮอลล์ 95  500 บาทนะ

ก้มลงไปหยิบกระเป๋าตังค์ ตังค์หมด!!!!

เฮ้ย อะไรมันจะหมดพร้อมๆกันได้ขนาดนี้วะ

มองหา atm ดีนะที่ยังมี

เดินมาที่ตู่ atm เฮ้ยมันขึ้นตัวแดงวะ

ตายห่า…

 

ผมขับรถออกจากปั๊มพรางขบขันวันจันทร์ที่น่าเบื่อหน่ายอย่างได้อารมณ์

หน้าตู้เอทีเอ็ม

มันบอกว่ากระดาษพิมพ์สลิปหมด

ยังดีที่แค่กระดาษหมด ถ้าเงินหมดตู้ กูจะร้องดังๆว่า ไอ้ little-corcodile เอ้ยให้ดู

 

ใครไม่รักวันจันทร์ไม่รู้

แต่ตูรัก

เพราะแม่งมาลุ้นรักหนักหนาตอนฟ้าเริ่มมืดนี่ล่ะ

 

รักนะวันจันทร์

Fuking you father die absolutely little-corcodile เอ้ย…

4 responses

  1. ไม่น่าเชื่อว่าแท็กซี่เก่าอย่างพี่จะขับรถหลงทาง!ก็ทีไอ้ซอกซอยมืดๆ ในกรุงเทพฯ นี่น่ะคุ้นนักล่ะ ใช่ไหม!?!

  2. มาอ่านแล้ว แต่อิ่มข้าวไม่รู้ว่าจะเม้นท์อะไร อยกได้ AIR EXแม่

  3. เส้นสมองเต้นกระดึ๊บกระดึ๊บเพราะเหล้าหรือว่าไมเกรนกระเส่าอาการของชายเลยวัยกลางๆ ที่สูบบุหรี่จัดแน่ๆ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s