เชียงใหม่ ที่นิมมาน ฝาง ปาย สุดท้ายที่หางดง

  
 
ฝาง ไม่ใช่ผักและไม่ใช่พืช
แต่ฝางมีทางที่เสน่ห์ สวย และ ชักชวนให้ไม่น่าหลับ ในอารมณ์เห็นเมฆหมอกที่หยอกล้อกับขุนเขา
และลมหนาวที่มาเยี่ยนเยียนบางๆในยามเช้าของเมืองเหนือ
 
  
 
บนถนนของกาลเวลาไปฝาง ชัย ฮิปปี้ อาสาขับรถไปให้
ชัยฮิปปี้ มีอายุจะแซยิดในปีหน้า เขาหันหลังให้กรุงเทพมาหลายสิบปี
เขาขับรถไปคนเดียว ดึกดื่น ในทุกถนนของภาคเหนือ
เขารู้จักถนนไปแม่สาย และปาย ดีกว่าคนที่สร้างทางนี้ด้วยซ้ำ
 
ชัย ฮิปปี้เล่าเรื่องราวการเดินทางในวัยที่เรียกว่ามาถึงปลายทาง ด้วยสายตาและรอยยิ้มของคนหนุ่ม
ในอารมณ์ของการเป็นนักเดินทาง ชัยฮิปปปี้ไม่เคยมีอะไรมากไปกว่า ขับรถเหนื่อยก็จอดนอน
ไม่เคยคิดว่าต้องนอนที่ดี ชัยขอเพียงแค่ได้พักและตื่นมาได้ไปในจุดหมายที่ตั้งใจไว้
และบางครั้งจุดหมายของชายที่ชื่อชัย เลยไปไกลในพม่า และเวียตนาม แน่นอนว่าจีนก็ไม่ไกลเกินเขาไปเช่นกัน
 
ฝางไม่มีเสน่ห์เท่ากับไม่มีผู้คนในวันเงียบๆ แต่ฝางมีชีวิต และ ชัย ฮิปปี้ มักจะขับผ่านไปไหนมาไหนกับเมืองแห่งนี้บ่อยๆ
การพูดคุยที่ฝางทำให้เรามีอะไรต้องตัดสินใจต่อ บนระยะทางและความเมื่อยขบ
ชัย ฮิปปี้เอ่ยถามในเสียงที่รักและมีความสนุกว่า ไปปายไหม
ฝางไปปายไม่ใกล้และไม่ไหวจะนับโค้ง
 
ชัย ฮิปปี้ยังคงเล่าเรื่องราวการเดินทางของเขาอย่างไม่มีเหน็ดเหนื่อย
สนุกและมันส์เป็นบ้า เมื่อเขาบอกว่า การนอนในวัดร้างยามเหน็ดเหนื่อยจากการขับรถ มีความสุขพอๆกับการนอนเล่นบนถนนนิมมาน
 
ใครจะใคร่สนใจประวัติของเขาและการรู้จักคนใหญ่คนโตในหลายคนที่รู้จักเขา
ชัยสนใจว่า พรุ่งนี้จะไปที่ไหน ไปเชียงราย แม่สายไหม เลาะตะเข็บชายแดนไปนอนซื้อของจากชาวดอยที่ไหนสักที่
ชัยคนเดียวกันนี้ เล่าให้ฟังว่า เขาคือเจ้าของเพลง ต๊กโต๋ ตัวลาย ที่ดังมากมายในเชียงใหม่
หลังจากนาทีนั้น ไม่ว่าเจอใครผมถามหมดว่ารู้จักเพลงนี้ไหม
แท๊กซี่ที่ขับ น้องที่รู้จัก และร้านค้าผักในตลาดตอบตรงกันว่า รู้…
 
 
 
ปายในวันที่ ไม่ร้อนและร้างคน
เราแวะทักทายพี่ซึ่งเป็นมากกว่าคนรู้จัก และผมแวะพักชีวิตด้วยการแวะแจมกับวงของร้าน บัฟฟาโล่
ฝนตกที่หน้าต่าง ที่สองหนุ่มเล่นให้ผมนั่งตีกลองนั้น ไม่เพราะในการรับฟัง
แต่รื่นรมย์ในการพบเห็นของหลายคนที่เดินผ่าน และ เจ้าของร้าน ชวนให้ตีกลองอยู่ที่ปาย
สนุกและมีความสุขได้แค่ไหนกันในวันนั้น เราไม่รู้จักชื่อของกันและกันด้วยซ้ำ ในวงดนตรีมีชีวิตที่ปาย ในบ่ายนั้น
 
 
 
ชัย ฮิปปี้ไม่ง่วง และไม่ขาดอารมณ์ขัน บนวันเวลาเดียวกันจากปายกลับสู่เชียงใหม่
สาบานได้ว่าเขาจะพาเราไปหางดง…ในวันเดียวกัน
 
สามทุ่มกว่า ชัย ฮิปปี้ จากลาเราบนถนน นิมมาน พร้อมกับหมวกทหารที่ชัย ฮิปปี้ได้มาจากเวียตนาม และแน่นอนเขาให้ผมด้วยความเอ็นดู
 
นักท่องเที่ยวอาจจะกลับมาพร้อมของฝากจากร้านค้า
แต่นักเดินทางอย่างชัย ฮิปปี้ มักจะกลับมาจากของฝากจากข้างทาง
และแน่นอนหมวกทหารใบนั้น
 
ผมถามด้วยความเคารพว่า พี่แน่ใจนะว่า มันจะไม่มีคนมาทวงมันตอนผมนอนฝันว่า หมอวกใบนี้เป็นของมันน่ะ
ชัย ฮิปปี้หัวเราะอย่างคนอารมณ์ดี และบอกว่าไม่น่าจะมี ถ้ามี พี่ก็ไม่เคยเจอว่ะ
 
เราลาจากกันบนเสียงหัวเราะนั้น
ผมลาจากด้วยคำถามที่ว่า พรุ่งนี้พี่ไปไหน
ชัย ฮิปปี้หัวเราะอีกครั้งบอกว่า บ่ายๆไปแม่สาย ไปหาซื้อของ แล้วก็อาจจะกลับค่ำๆ น่าจะถึงเชียงใหม่สักตีหนึ่งหรือตีสอง
 
 
ชัย ฮิปปี้ ผู้ชายที่ลัดเลาะไปกับชีวิตและการเดินทางด้วยเสียงหัวเราะ
ชีวิตไม่ยาก และไปได้เท่าที่ใจอยาก
 
ชัย ฮิปปี้ ครูของการเดินทางของผมในคราวนี้
 
 
 

7 responses

  1. ชัย ฮิปปี้ นี่เมียเขาไม่งอนเอามั่งรึไงขับรถตะบึงตะบอนตะลอนไปขนาดนั้น

  2. ชี พ จ ร ล ง เ ท้ า ก๋ า…ก ะ ว่ า ต า ม ล่ า ส า ว เ ชี ย ง ใ ห ม่ อิ อิ..

  3. ชัย ฮิปปี้ โอเค รู้จักละ 555ไปไหน ไม่เห็นออน ตะลอนๆ หรือป่วยกั๊บ

  4. ต๊กโต๋ ตัวลาย หมายถึงตัวอะไรคะ (ไม่ได้แอบโง่ แต่ไม่รู้จริงๆค่ะ)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s