กบในกะลา…

 
ในขณะที่ผมกำลังเต้นลืมแก่ จิ๊กโก๋ลืมวัยอยู่ในเสียงอันเร้าใจอยู่นั้น
มีชายสองคนเข้ามาทักและกล่าวสวัสดีกันตอนใกล้ๆตีหนึ่ง
เงยหน้าขึ้นไป พบว่าเป็นน้อง ป๊อป กับ ต้อง
น้องที่เคยร่วมโครงการที่ทางบริษัทมือถือชื่อดังในยุคนั้นอย่างออเร้นจ์ ทำโครงการหานักศึกษาจากสถาบันต่างๆ
เขียนโครงงานและทำสื่อประกอบโครงการขึ้นเพื่อเป็นการสร้างนักสื่อสารการตลาดรุ่นใหม่ๆ
แต่ให้โอกาสเรียนรู้กับเด็กๆที่ยังอยู่ในรั้วนักศึกษา (ตอนเรียนกูไปทำไรอยู่วะเนี่ย)
โครงการนั้นเรียกว่าโครงการออเรนจ์ เฟรนด์ รุ่นที่ผมเข้าไปดูแลโครงการกับออเรนจ์คือ ออเรนจ์ เฟรนด์ รุ่นที่ 3
 
ป๊อป กับ ต้องคือสองคนจากทีมที่ชนะเลิศด้วยหัวข้อ พาช้างกลับบ้าน ทีมนี้ตามไปถ่ายช้างที่เดินถนนอยู่จริงๆ
โดนไล่ขโมยกล้องกันจริงๆ และดูตั้งใจจริงๆกับการทำงาน
หลังจากจบโครงการนั้น ผมก็มีความสนิทกับเด็กหลายๆคนที่เข้าร่วมโครงการนั้น หลายคนอยู่ปีหนึ่งซะเป็นส่วนใหญ่
 
หลังจากจบโครงการ ป๊อป กับ ต้อง ตามมาขอฝึกงานต่อที่บริษัท ซึ่งตอนนั้นผมไปอยู่ กับ ออเรนจ์แล้ว
ถึงงานที่ได้ทำมันจะไม่ใช่อย่างที่ทั้งสองคนอยากฝึก แต่ทั้งสองคนก็ตั้งใจทำงานที่ได้รับมอบหมาย
ป๊อป ดูเป็นคนยิ้มง่าย ดูสบายๆและขี้เกรงใจ
ต้องดูเป็นคนที่มีจุดหมายชัดเจนและไม่กลัวที่จะลองทำ
 
ทั้งสองคนเข้ามาทักผมพูดคุยและเฮาฮาตามประสาคนเคยพบเจอกัน เราถามไถ่ถึงชีวิตกันและกัน ผ่านเสียงอึกทึกของดนตรี
ป๊อปเป็นฟรีแลนส์ เขียน 3D… ดีมาก พี่กำลังหาคนเลย
ต้องไม่รู้อีท่าไหนกลับไปอยู่ทรู แต่ก็ดี ทั้งสองคนยังสนิทกัน และมันก็ยังเป็นน้องที่น่ารักกับผมอยู่เหมือนเดิม
มันสองคนลงท้ายคำที่ร่ำลาว่า พี่วันหลังกินเหล้ากัน ผมยังไม่เคยได้เลี้ยงเหล้าพี่เลย
ผมถามว่า เลี้ยงทำไมวะเนื่องในโอกาสอะไร
ต้องซึ่งมักจะเป็นคนพูดมากกว่าป๊อปเสมอ บอกว่า
ก็ขอบคุณพี่ที่พี่สอนผมหลายอย่าง ไม่ได้พี่ผมก็ไม่มีวันนี้กันหรอก ก็คงเป็นกบในกะลาอยู่เหมือนเดิม
ผมลากมันทั้งสองเข้ามากอด แล้วก็ บอกว่า ห่าไรของมึงกัน ไปๆๆกินเหล้า
 
พลางนึกในใจว่ากูไม่ได้ทำไรเลย มึงต้องขอบคุณตัวเองที่มึงไม่ยอมอยู่เฉยๆตอนปิดเทอมต่างหาก
 
แล้วทั้งสองคนก็ลาไปเมาต่อที่โต๊ะมัน
ต้องเองดูจะขอบอกขอบใจผมมากอยู่และหลายครั้ง ซึ่งก็แน่นอนเพราะป๊อปพูดน้อย
ผมเชื่อว่าทั้งสองคนไม่ใช่กบอยู่ในกะลาอย่างที่มันคิดมานานแล้ว ก็นานตั้งแต่มันคิดเดินออกไปตามหาช้างแล้วถ่ายทำมาเป็นหนังสั้น
แล้วมันก็ชนะเลิศโครงการประกวดตอนนั้น
 
กบในกะลาที่ไหนมันจะทำยังงั้นกัน…..จริงไหม
 

3 responses

  1. น้องเขาอาจจะขอบคุณแรงบันดาลใจของเขามั๊งคะหรือไม่ เขาก็อาจจะไม่รู้ว่า เขาเป็นนก แต่เพียงแต่ไม่รู้จะบินไปทางไหนพอดีมาเจอเหยี่ยวถลาลมรุ่นพี่เข้า ก็เลยอยากบินกันใหญ่

  2. อืมมม ที่ได้สนิทกันก็มีอยู่น่ะน่าร๊ากกกกกกเนอะ

  3. เด็กก็อย่างนี้ หลอกง่าย เดี๋ยวโตจะรู้แม่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s