ชีวิต How To…

 
ในทุกวันนี้ ผมมีความรู้สึกแปลกๆบางอย่าง
อาจจะเพราะวัยที่ล่วงเลยเข้าสู่วัยรุ่น
หรืออะไรก็ตามแต่
ผมกลับรู้สึกว่า
การหาหนังสือดีๆสักเล่ม เพลงเพราะๆสักเพลง หรือที่ที่เงียบสงบสักแห่ง เป็นเรื่องลำบากมากขึ้น
 
ผมพาตัวเองเข้าร้านหนังสือ บนชั้นหนังสือแนะนำ ถ้าไม่พบสารพัดหนังสือที่เกี่ยวกับกรรม
ก็จะพบเห็นหนังสือ สารพัด HOW TO
 
10 วิธีที่ทำให้คนประทับใจ
100 วิธีร่วมรักแบบหมีแพนด้า
หรือ 35.2 วิธีที่ทำให้นมใหญ่ ต้องใจชาย (อันนี้ประชด)
และอีกมากมายที่บอกให้คนที่ไม่รู้จะทำยังไง ให้ทำตามที่หนังสือบอก
ทั้งๆที่บางครั้งคนเขียนหนังสือเกี่ยวกับการเลี้ยงลูกบางคน ก็ไม่เคยมีลูกด้วยซ้ำ
 
เราจึงมีนักศึกษาที่จบปริญญาโทและเอก แบบเรียนในห้องกันอย่างเดียว ไม่เคยเอี่ยวกับการทำงานมากขึ้น
บางคนจบนอกมา จบปริญญาสามใบแต่ทำอะไรไม่เป็น
ไม่เคยรู้จักสังคม การวางตัว การเล่นหัวกับเพื่อน
เรียนมันตะบี้ตะบัน ยันจบ
ไม่เคยได้คบใคร แล้ววันนึงก็ค้นพบว่า
เธอและเขาเหล่านั้นไม่มีแม้แต่เรื่องที่จะชวนคนในบังคับบัญชาหรือเพื่อนในที่ทำงานที่คบหาพูดคุย
 
ผมเคยได้พบเจอหนังสือเล่มนึง ที่เขียนว่า ทำอย่างไรให้คนประทับใจภายในกี่นาทีสักอย่างจำไม่ได้
แต่จำได้ว่ารู้จักคนแปล คือเป็นหนังสือแปลจากหนังสือฝรั่งอีกที
เปิดอ่านดีๆ ก็ไม่เห็นมีอะไร อ่านซ้ำๆวนๆไปมา กลับพบว่า การบอกสวัสดีแล้วยิ้มกว้างๆ
ใช้เวลาสั้นมากกับการทำให้คนรู้จักและรักที่ที่จะเห็น
เลยไม่รู้ว่าฝรั่งคนที่เขียนนี่มันไม่มีเพื่อน หรือ เกลื้อนขึ้นที่ใกล้ๆอัณฑะกันแน่
การทำอะไรให้คนประทับใจในนาทีแรกๆไม่ได้ยากมากมายขนาดนั้นนะ
บอกตรงๆว่า ไม่ GET อ่ะ หรือไม่สติปัญญาของผมน่าจะต่ำกว่าความน่าจะเป็น
 
แล้วยังเป็นคำสงสัยมาจนถึงทุกวันนี้ว่า เราต้องทำให้ใครประทับใจในไม่กี่นาทีนี่มันยากไปไหม
แค่หน้าตากูก็ไม่น่าจะมีใครอยากเข้าใกล้แล้ว
ยังต้องพยายามให้คนประทับใจอีก โอว์… ยากไป
 
อาจจะเพราะชีวิตที่เร่งรีบ บวกกับเวลาที่รีบเร่งในแต่ละวัน
ทำให้คนเราขาดนาทีที่จะทำความเข้าใจกับอะไรสักอย่าง
ไม่มีเวลาแม้แต่จะทำความเข้าใจในสิ่งที่เราได้อ่าน ผ่านตา หรือหาเจอ
 
สิ่งต่างๆอะไรสักอย่างที่เรียกว่าประสบการณ์ทำให้เราแตกต่างจากคนอื่น
 
ชีวิตมันต้องมีดีเทล มีรายละเอียดบ้าง เพื่อที่จะได้รู้ว่างานที่ทำ กรรมที่ก่อ มันมีที่มาที่ไป
และมีรายละเอียดแตกต่างกันไป
 
ทุกวันนี้นอกจากเซ็นชื่อ เราเขียนหนังสือกันน้อยลง
เขียนลงบนกระดาษถึงจะหยาบแต่ก็ได้ความปราณีต เพราะเราไม่มีปุ่มดีลีท ที่นิ้วก้อย
ไม่มีปุ่ม short sut ให้ไปเริ่มต้นใหม่หรือไปเซฟเอาไว้ที่ไหนก่อน
 
เราพิมพ์ผ่านคอมพิวเตอร์ ตัวหนังสือก็ไปโผล่ที่หน้าจอ พิมพ์ผิดก็ Ctrl+Z ให้มันแก้ไขได้ เท่าไหร่ก็ได้
 แต่ชีวิตจริงไม่ได้
 
ไม่มี How to อันไหนพาเราไปถึงฝั่งฝันหรือเข้าใจในตัวหนังสือได้ ถ้าเราไม่ได้ผ่านเรื่องราวอันมากมาย
ได้หัวเราะหรือร้องไห้กับชีวิตเหล่านั้น
 
ชีวิต How to ของคนทุกวันนี้ คงแตกต่างจากชีวิต to do ในสมัยผมพอสมควร
 
เราสร้างความอดทนในชีวิตพอที่จะ to do อะไรสักอย่างไหม
ความอดทนเป็นปัจจัยสุดท้ายในชีวิตของคนมักง่าย
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราต้องอดทนกับทุกอย่างไปเสียหมด
 
ความจำเจไม่ว่ากับชีวิตหรืองานก็เปรียบเหมือนการเดินทางบนทางรถไฟ
เมื่อเราขึ้นรถไฟ บางคนก็หวังเพียงแค่จุดหมาย
บางคนก็เร่งรีบเสียจนลืมมองดอกไม้ข้างทาง
ไม่มีแม้แต่เวลาจะชะเง้อมองไก่ย่างเพื่อเอาไปฝากใคร
 
หัดเป็นขบถกับความจำเจบ้าง
 
ไม่ต้องซื้อไก่ย่างฝากใคร แต่เคยได้ลองกินมันบ้างไหม
หลังจากลองกินไก่ เราอาจจะอยากซื้อฝากใครสักคน หรือนึกถึงคนที่เราอยากให้ ก็ไม่ผิดกติกาแต่อย่างใด
 
บางทีบนถนนที่เรากลับบ้าน อาจจะมีทางมากกว่าสามสาย
อ้อมบ้างลัดบ้าง แต่เราก็ทดลองได้
  
ถ้าเราลองมักง่ายกับความสุข แล้วสนุกกับมันดูบ้าง
ชีวิตเราคงไม่อ้างว้างจนไม่มีอะไรทำเกินไป
 
บางที…การหาหนังสือดีๆสักเล่ม เพลงเพราะๆสักเพลง หรือที่ที่เงียบสงบสักแห่ง ไม่ได้เป็นเรื่องลำบากมากเกินไป
เพลงเพราะๆอาจจะรออยู่ใน CD ชั้นในสุดให้เราขุดลงไปเจอ
เผลอๆ หนังสือที่ทำให้ชีวิตเรามีรอยยิ้มเสมอ มันก็แค่อาจจะโดนหนังสือเล่มอื่นมาบังไว้
 
ความลังเลหรือไม่กล้ามันก็เหมือนกับการนั่งบนเก้าอี้โยก มันรู้สึกเคลื่อนไหวแต่ก็ไม่ได้ไปไหน(สำนวนของคุณ รงค์ บนสวรรค์)
ถ้านั่งนานๆ การโยกแบบอยู่กับที่ ก็อาจจะทำให้เส้นประสาทที่หลังยึดได้
 
ผมมองว่าชีวิตในแต่ละวัน มันก็คงเหมือนการออกเต้น
บางวันก็เต้นกันมันส์ บางวันก็ลั๊ลลา บางวันก็อยากหาใครสักคนมาเต้นช้าแบบสโลว์ซบ
 
สำหรับคนที่เบื่อหน่าย ชีวิตไม่ได้มีอะไรมากไปกว่างาน
 
เรามาหยุดทำงานแล้วเปิดเพลงฮัมกันไหม
หลังจากฮัม ก็ลองเอานิ้วเคาะไปตามจังหวะ
แอบกระดิกปลายเท้าให้เข้ามาใกล้หัวใจทีละนิด
เอาน่ะ ลองขยับตัวดู
ลองขยับทุกส่วนไปพร้อมๆกัน ถึงตอนนี้ก็ช่างหัวจังหวะมัน
 
แรกก็อาจจะเขินอายบ้าง แต่พอเต้นนานๆเข้า เราก็ได้ออกมาจากจังหวะที่น่าเบื่อของชีวิตได้
ส่วนใครที่คิดว่าการเต้นไม่ง่าย
 
ลองหา HOw to ใน youtube
แล้วลอง to do เวลาไม่มีใครอยู่ก็ได้
 
ถ้าเต้นแล้วติดใจ จะลองชวนใครไปส่ายเอวกัน อันนี้ก็ตัวใครตัวมันนะจ๊ะ
 
   
 

5 responses

  1. อ่ะนะวัยรุ่นนึกถึงท่อนนี้เลยYou Can Dance You Can Jive Having The Time Of Your Lifeจริงๆต้องเขียนว่าชีวิตนอกกรอบรึเปล่าคะที่บอกว่าให้ลองออกมาเต้นน่ะเพลงน่ารักอีกแล้ว

  2. HOW TO 100 วิธีร่วมรักแบบหมีแพนด้า..อื้มม…To do ซะที และเล่าให้ฟังมั่งนะ *-*

  3. เมื่อก่อนเราเต้นกลางสวนลุมนะ เต้นแอโรบิกน่ะ

  4. How To ของแม่ไม่ต้องให้ใครประทับใจ เพราะประทับใจตัวเองอยู่แล้วไม่ต้องรู้100 วิธีร่วมรัก เพราะไม่เคยได้ร่วมรักกับใครไม่ต้องรูวิธีทำให้นมใหญ่ เพราะมันใหญ่โตสามารถซ่อนแฮมได้กิโลหนึ่งส่วนTo Do ของแม่ ก็คือ เลี้ยงแกจนโตนั่นแหละรักลูก Joop Joop แม่แกเสมอ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s