เที่ยวละไม กับใจละเมอ

ย้อนไปเมื่อครั้งผมไปเสม็ดครั้งแรก
ไปเพราะอยากไปดูที่ที่ทีโบนถ่ายมิวสิคเพลงเธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม
ที่ไหน ทำไมสวย
 

  
 

มันการเดินทางที่ระทึก ตื่นเต้นแบบเด็กที่เห็นหัวเรือใหญ่เหไปนอกฝั่ง
คืบก็ทะเล ศอกก็ทะเล
ผมจำได้ว่าไปลงตรงวงเดือน แล้วก็เดินเลาะไปเรื่อยๆ
ไม่ได้รู้ว่าตรงไหนคืออะไร ถามทางเขาไป
เดินไปจนถึงสะพานปลาที่นึง มีบังกะโลเล็กๆอยู่4-5หลัง หลังคามุงจาก
เจ้าของชื่อลุงดำ
อ่าวนั้นก็เรียกว่าลุงดำ
สมัยนั้นยังไม่มีเรือตรงจากตรงนั้นแต่ก็พอมีเรือมาเทียบบ้าง
มีคนขับเรือชื่ออู๊ดมาเทียบอยู่ตรงนั้น
อ่าวเงียบมาก คงเพราะเดินมาไกลหน่อย มีฝรั่งพักอยู่หลังนึงเป็นจีไอที่พาตัวเองมานอนผึ่งใจอยู่ชื่อว่าจิมมี่
ด้วยความที่คนน้อย การถามไถ่และพูดจาปราศรัยจึงเป็นกันเอง
จิมมี่เช้าบ้านหลังนึงไว้เป็นประจำเลย พูดไทยได้ ไปไหนมีแม่โขงแบนนึงติดตัว
ลุงดำมีลูกสาวคนนึง
ซึ่งแน่นอนว่าคนขับเรือชื่ออู๊ดก็มิได้มีอะไรมากไปกว่ามาจีบ
 
กลับไปเสม็ดอีกครั้งตอนเรียนจบ
พี่อู๊ดคนขับเรือเลิกขับเรือแล้วแต่มาช่วยทำร้านอาหารอาปาเช่ของลุงดำ
ก็ได้กันกับลูกสาวลุงมีลูกเล็กๆคนนึง
จิมมี่หายไป บังกะโลมีมากขึ้น
คนที่ไปถึงลุงดำยังคงต้องการพักผ่อนอย่างเงียบๆมากกว่า
นึกถึงภาพมองทะเลบนสะพานปลา แล้วตกดึกนั่งมองพระจันทร์บนนั้นอีกที
มีความสุข
 
ครั้งล่าสุดที่ไป กลายเป็นว่าไปทำงาน นั่งเรื่อสปีดโบ๊ทผ่านตรงนั้นตรงนี้
ได้แวะผ่านไปลุงดำ นั่งคุยกับพี่อู๊ดซึ่งวันนี้ลูกชายโตมาก
ผมถามถึงความเปลี่ยนไปของเสม็ด ที่วันนี้ไม่ใช่ที่ที่มีที่พักถูกแบบคืนละ500บาทแล้ว
นายทุนกว้านซื้อที่แล้วทำรีสอร์ทใหญ่ ห้องพักราคาเรือนหมื่นก็หลายที่
 
ผมนึกถึงคำพูดของพี่อู๊ดคำนึงว่า คงไม่ทำอะไรมากไปกว่านี้แล้ว
แกเปรียบไปถึงการทำกับข้าวกับการทำงานของแก
แกบอกว่า "เหมือนทำกับข้าวล่ะถ้าเราทำมากมันไม่ติดรสมือ"
 
 
 
สักวันนึงลุงดำก็คงจะหายไป เหลือแต่ชื่ออ่าว เนื่องจากวันนี้มีนายทุนมาฟ้องร้องแล้วว่า
ลุงดำบุกรุกที่ของเขา
ไม่แน่ใจว่าอุทยานแห่งชาติ มันไม่ได้เป็นสมบัติของชาติไปตอนไหน
 
ผมยังจำเรื่องเล่าจากทางใต้ที่มีนายทุนคนนึงไปขอซื้อที่ริมทะเล จากเฒ่าทะเลคนนึง
แกมีอาชีพหาปลา มีเรือเล็กๆลำนึง
แกมีที่ดินที่มีทรายขาวละเอียด น้ำทะเลสวยใส เป็นหน้าบ้านมาร่วมครึ่งค่อนชีวิต
เมื่อครั้งที่นายทุนมาเจรจาซื้อ
แกบอกไม่ขาย
มาบ่อยเข้า แกก็ขายแต่วิธีการขายของแก เรียบง่ายและเปี่ยมไปด้วยการตีความหมาย
แกบอกว่า ฉันขายก็ได้ แล้วแกก็ก้มไปกวาดทรายตรงที่แกยืนขึ้นมากำไว้ในมือ
ฉันขายคุณก็ได้ในราคาเท่าจำนวนเมล็ดทรายในกำมือนี้ คุณนับได้ไหมว่ามันมีเท่าไหร่
 
คำว่าเท่าไหร่ในที่นี้ มันบอกถึงความผูกพัน ความหวงแหนและความรักที่แกมีต่อที่ดินได้ยิ่งใหญ่มากในความรู้สึก
 
ปัจจุบันลูกหลานแกคงขายแล้วก็ย้ายมาอยู่กรุงเทพกันหมดแล้วกระมัง
 
ผมเห็นโฆษณาของ ททท.ปีนี้แล้วก็เศร้าใจ
เป็นโฆษณาที่ทื่อและไร้ซึ่งการน่าไปอย่างสิ้นเชิง
 
 
การท่องเที่ยวในทุกวันนี้ น้อยเต็มทีกับการได้อยู่แบบเสม็ดในสิบกว่าปีที่ผ่านมา
ถ้าคุณอยากได้ความส่วนตัวริมทะเล แน่นอนมันมีราคาแพงพอๆกับเงินเดือนของบางคนทั้งเดือน
 
แน่ใจว่าคงไม่มีชาติไหนในโลกขนธรรมชาติมาขายกันคึกคักขนาดนี้
 
ในหลายๆที่ ยินดีต้อนรับคนต่างชาติมากกว่าคนไทยด้วยกันเสียอีก
 
ผมคงไม่ไปปายอีกแล้วถ้าไม่จำเป็น
เสม็ดเองก็คงไปวันธรรมดามากกว่าวันหยุด
ไม่แน่ใจว่าหัวหินนี่น่าจดจำไหมในทุกวันนี้
 
ผมแอบกางแผนที่เดินทางเงียบๆในใจ หลังจากเสร็จงานใหญ่ต้นเมษานี้
 
ปีนี้…น่าจะถึงเวลาที่ผมต้องออกไปเดินทาง ไปหาคำตอบว่าคนอย่างผมเกิดมาทำไม
ไปหาคำตอบว่า ชีวิตไม่ได้แย่งใครมาเกิดใช่ไหม
ไปหาคำตอบว่า ความสุขมันล่องลอยอยู่ในอากาศ และรอเราหยิบมันขึ้นมา สูดลมหายใจเข้าไปได้ง่ายๆ
ไปหาคำตอบว่า เวลาเราไปในที่ที่ไกลแสนไกล เราคิดถึงใคร
 
ทุกครั้งที่จัดกระเป๋า ก็ยังเร้าใจอยู่ ไม่รู้ทำไม
 
ยังคิดอยู่ว่าถ้าจะไปอยากไปไหน
 
 
ในตัวเลือกแรกๆ ก็ยังเป็นทะเล
ตัวเลือกที่สอง ก็ยังเป็นทะเล
เลือกไปเลือกมา มีแต่ทะเล
แถมเป็นเกาะเล็กเกาะน้อยล่องลอยไปมาอยู่ในใจ
 
ครั้งหนึ่งของการไปเกาะ
ลองนั่งคิดเล่นๆว่าทำไมเราถึงอยากไปเกาะมากกว่า ทะเลริมฝั่งธรรมดา
นอกจากปัญหาง่ายๆที่ว่ามันสวยกว่า
ก็ค้นพบเจออีกว่า
 
สิ่งที่ทำให้เกาะแตกต่างจากผืนแผ่นดินก็คือ
เราไม่สามารถไปหาคนที่เราคิดถึงได้เดี๋ยวนั้น
เกาะมักจะทำให้ความรักมีค่า และ ความคิดถึงไม่มีเวลา
เกาะมักจะพาเราออกไปค้นหาคืนวัน ที่เราไม่ได้คิดฝัน กับใครที่เราคิดถึง
แล้วในที่สุด เกาะ ก็ทำให้วันที่เคยชิน เปลี่ยนเป็นความผูกพันไกลๆ
และหลังจากนั้น ก็เป็นหน้าที่ของหัวใจ
 
เฮ้อ
ไปทะเลดีกว่า…
ยังไม่ทันจะไป ใจก็ละเมอไปแล้ว
 
เอาเป็นว่าโครงการเที่ยวละไม กับใจละเมอ เผลอเรอเปิดโครงการแล้ววันนี้
 
เดี๋ยวปั๊ดหนีไปพรุ่งนี้ (แม่ง)เลย
 
 
 

8 responses

  1. คืบก็ทะเล ศอกก็ทะเล มันไม่ได้อยู่ไหนไกลหรอกข้างในนั่นแหละรักลูกทุกกกกกกกกกกกกกกกกกกกวันแม่คนเดิม

  2. เขียนได้ดีมากเลย ^^ใช้ภาษาได้ยอดเยี่ยมเสียดาย..ไม่น่าเชื่อว่าบ้า ^^\’

  3. NGO นิดๆ โรแมนติคหน่อยๆเป็นบ่อยนะคนนี้เกาะมักจะทำให้ความรักมีค่า และ ความคิดถึงไม่มีเวลา …นะ คมซะว่าแต่คำถามว่า ทำไมไชวนคนที่แอบคิดถึงไปด้วยกันซะล่ะค่ะความคิดถึงมันจะได้หมดค่า และความรักจะได้เกิดช่วงเวลาที่ว่าซะทีไงอิอิ ไปล่ะ

  4. ประโยคแบบรามอินทรามาอีกแล้ว… ขายของตลอดอ่ะชอบไปเกาะเหมือนกัน…เกาะแกะน่ะ

  5. เกาะมักจะทำให้ความรักมีค่า และ ความคิดถึงไม่มีเวลาเกาะมักจะพาเราออกไปค้นหาคืนวัน ที่เราไม่ได้คิดฝัน กับใครที่เราคิดถึงแล้วในที่สุด เกาะ ก็ทำให้วันที่เคยชิน เปลี่ยนเป็นความผูกพันไกลๆและหลังจากนั้น ก็เป็นหน้าที่ของหัวใจ——อ่านแล้วอยากไปนอนดูพระอาทิตย์ตกไม่รู้จะตอบอะไร เพราะทุกอย่างมันเขียนแทนใจไปหมดแล้ว

  6. ชีวิตนี้น้องยังไม่เคยไปเกาะเลย เกาะที่ไปประจำคือ เกาะกลางถนน คงไม่ต้องไปแล้วเกาะ ที่พี่บรรยายมาก้อเห็นภาพหมดแว๊ว

  7. อยากไปท้าเลลลลเหมือนกัลลลลลเล้ย ชีวิตนี้ยังไม่เคยไปเกาะกับเค้าเลยนะ เฮ้อๆๆ อยากไปซักครั้งอ่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s