หนังสือเล่มหนึ่งจนถึง…

 
 
 
ย้อนไปเมื่ออายุประมาณย่างเข้าวัยยรุ่นได้ ผมได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่ง
ในห้องสมุดประชาชนแถวๆบ้านเก่า
 
ผมเดินค้นโน่นหานี่ไปตามเรื่องราว
ส่วนใหญ่ก็จะหาหนังสือฟุตบอลและ เรื่องสั้นขบขันทั่วไป ประเภท หนุ่มนักโบกกับสาวขึ้บ่น ของ สมจุ้ย เจตนาน่าสนุก
หรือ ชมรมกอดลมไว้อย่าให้หงอย ของ ดำรงค์ อารีกุล
มีเรื่องอะไรสักอย่างจำไม่ได้แล้ว ของไมตรี ลิมปชาติ และชอบนักหนากับ ศิลปินเถื่อน ของธราธิป ชอบธรรม
 
ชอบอ่านแบบเล่มเดียวจบ ไม่ชอบอ่านอะไรที่มันยืดยาว
 
แต่จำได้ว่า ครั้งนั้นเคยอ่านหนังสือเล่มนึงแล้วทิ้งค้างไว้ ไม่ได้อ่านต่อ ด้วยความที่มันยาว
และไม่รู้จะไปอ่านต่อที่ไหน
 
หลายสิบปีผ่านไป ผมได้กลับมาอ่านตอนต่อๆไปของหนังสือเล่มนี้ ย้อนกลับไปอ่านใหม่ตั้งแต่แรกจนถึงเล่มสุดท้ายของตอนแรก
ตอนแรกนี้ มีทั้งหมด 24 เล่ม แบ่งเป็น ภาคที่สองอีก 24 เล่ม
 
นวนิยาย 48 เล่ม ในเล่มสุดท้าย ตัวเลขอยู่ที่ 7 พันกว่าหน้า
 
ผมพกหนังสือเล่มนี้ไปในหลายๆที่ ที่ต้องไป พกขึ้นเครื่องบินไว้อ่านตอนอยู่บนฟ้า เวลาแอร์โฮสเตส ไม่รัก ไม่ถามหา
ก็หยิบมันขึ้นมาอ่าน
 
อ่านหมดถ้ามีเวลาว่าง ในห้องน้ำ ระหว่างรอประชุม บนรถไฟฟ้า อ่านจนสว่างคาตาก็เคย
 
ในหลายครั้ง หลายที่ มีคนทักเพราะอ่านหนังสือเล่มนี้ ไม่น่าเชื่อว่าหลายคนรู้จัก เป็นเรื่องน่าตกใจ ปนสงสัย เพราะในความรู้สึกของผมเอง
หนังสือเล่มนี้มีสิ่งอัศจรรย์ใจมากมาย
 
ไม่เว้นแม้แต่ตอนไปนวดเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา ขณะอ่านเล่มรองสุดท้าย
ป้าคนที่นวด เอ่ยถามว่าอ่านถึงตอนไหน ป้าเคยอ่านเมื่อนานมาแล้ว ชอบมากๆเช่นกัน
แล้วผมก็ต้องหยุดกการอ่านไว้ตรงนั้น เพราะหลังจากนั้นเราก็คุยกันถึงเรื่องในหนังสือกันอย่างสนุกสนาน จนผมหลับไป
 
ภายในการอ่านแต่ละครั้งแต่ละตอน ผมไม่รู้หรอกว่าตัวเองอ่านมันอย่างเป็นบ้าเป็นหลังขนาดไหน
 
มีเรื่องให้ลุ้นและเร้าไปได้ทุกตอน
จนอดคิดไม่ได้ว่า ผู้แต่งเอากำลังสมองและวิชาความรู้มาจากไหน
 
หลายๆครั้งก็มีแต่ความสงสัย
 
ในความเป็นหนังสือสักเล่ม ผมนึกต่อไปถึงถ้ามันกลายเป็นภาพยนต์ จะเป็นยังไง
 
ทุกครั้งที่อ่าน มีหลายครั้งที่ผมต้องหลับตาอ่าน แล้วนึกภาพตามตัวละครเหล่านั้น
จินตนาการที่ผู้เขียนสร้างไว้ให้ ยิ่งกว่าภาพมายาใดๆ ไปได้ไกลเท่าที่เซลส์สมองจะมี
ยิ่งอ่านก็ยิ่งตกใจ
ไม่ว่าในโลกนี้จะมีภาพยนต์เรื่องใดยิ่งใหญ่แค่ไหน
จูราสิคพาร์ค คิงส์ออฟฟโซโลมอน เดอะ มัมมี่ หรือ ให้ยิ่งใหญ่อย่างอินเดียน่าโจนส์
ผมพบว่ามันกลับกลายเป็นแค่เพียงส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มนี้เท่านั้น!!!
 
ผมกำลังพูดถึง พูดถึง "เพชรพระอุมา" ของคุณ พนมเทียน
 
หนังสือที่พาผมหายไปจากโลกอันวุ่นวาย เกรี้ยวกราด และมากไปด้วยปัญหา
ผมพบว่าตัวเองปีนป่าย ไปตามขุนเขา และเป่าปากไปกับตัวละครที่พ้นอันตรายมาได้อย่างฉิวเฉียด
ผจญภัยอยู่ในห้วงต่างๆของสถานที่ที่ เหล่าตัวละครพาผมไป
 
หลังจากอ่านจบ ผมมีความรู้สึกอย่างนึงคือ…
 
ต่อจากนี้จะอ่านอะไรดี..
 
กลับไปอ่านตอนแรกใหม่ดีกว่า ลืมไปแล้วว่า พระเอก เจอนางเอกยังไง…
เดี๋ยวค่อยไปหาหนังสือเล่มใหม่
 
 
 
 
 
* ท่านมุ้ย เตรียมสร้างเรื่องเพชรพระอุมาเป็นภาพยนต์ หลังจากเสร็จเรื่อง พระนเรศวร ในภาค ยุทธหัตถี
   ผมแอบไปอ่าน เห็นว่าเตรียมการกันไปแยะพอสมควร แต่เป็นการเตรียมการเงียบๆ แต่เต็มไปด้วยความปราณีต
   มีการ แasting นักแสดงไปแล้ว แต่ยังไม่สรุปว่าใครได้ ลองเข้าไปดูตามลิ๊งค์นี้
   แล้วเรามาลุ้นกันว่า ใครนะ จะได้เป็นคนไหน ในเรื่องนี้ http://oxitoxin.exteen.com/20070228/entry
 
เครดิตรูปจากคุณ เป๋าตังค์เป๋าตุง จากบล๊อคในพันทิพย์
 
 
 
 
 
 
 

3 responses

  1. ว้าววววววว
    เขียนซะน่าไปหามาอ่านเลย
     
    ขยันไปไหมคะคุณเจ้าของเสปส
    2 วัน 2 ข้อเขียน คนอ่านเหนื่ยนะ
    เหนื่อยที่จะนึกภาพตามน่ะค่ะ คริคริ
     
    แต่ก็ดีกว่านึกภาพม๊อบ เซ็งงงงงงงงงงงงงงงงงงง

  2. โถ.. พ่อรพินทร์ ไพรวัลย์
    คิดอยู่ว่าจะซื้อไว้อ่าน แต่ติดว่าที่บ้านไม่มีที่เก็บ
    สงสัยคงต้องซื้อบ้านก่อน แล้วค่อยซื้อหนังสือ… (จริงๆ แล้วมันเป็นข้ออ้างที่จะไม่อ่านเท่านั้นเอง)
     
    ปล. อยากให้น้องชามเป็นนางเอกละดี๊

  3. โถ.. พ่อรพินทร์ ไพรวัลย์
    คิดอยู่ว่าจะซื้อไว้อ่าน แต่ติดว่าที่บ้านไม่มีที่เก็บ
    สงสัยคงต้องซื้อบ้านก่อน แล้วค่อยซื้อหนังสือ… (จริงๆ แล้วมันเป็นข้ออ้างที่จะไม่อ่านเท่านั้นเอง)
     
    ปล. อยากให้น้องชามเป็นนางเอกละดี๊

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s