คนดีสองนาทีครึ่ง

สมัยเมื่อครั้งเรียนปสุดท้ายและในวัยชีวิตนักศึกษาท้ายสุด
พวกเราคุยกันว่าการรับน้องนั้นเราจะไม่ไปต่างจังหวัด เราเบื่อและขี้เกียจการหาสถานที่
และเราก็คิดว่าเมาที่ไหนก็เหมือนๆกัน
 
ผมจำไม่ได้แล้วว่าใครเป็นคนริเริ่มให้ไปเลี้ยงข้าวบ้านเด็กกำพร้า สถานเลี้ยงเด็กอ่อนรังสิต
ซึ่งตั้งอยู่บนถนนรังสิต นครนายก ตรง คลอง5
ในครั้งนั้น เป็นครั้งแรกที่ผมได้มีโอกาสเข้าไปในสถานที่แบบนั้น
ในใจระหว่างที่เราเลี้ยงข้าวกันก็มีความสุข
แต่ลึกๆหดหู่มากๆ
ผมจำภาพเด็กน้อยคนนึงที่ เจ้าหน้าที่ในนั้นต้องอุ้มไว้ตลอดเวลา
ชื่อน้องน้ำฝน
 
น้องน้ำฝน ถูกพบว่าโดนทิ้งในถังขยะที่หนึ่งตอนฝนตกและน้องน้ำฝนโตมาต้องมีคนอุ้มตลอด
ถ้าปล่อยไว้เฉยๆจะร้องไห้ แล้วเธอกลัวเสียงฟ้าผ่ามาก
คนที่ใจไม่เคยไกลบาปอย่างผม เก็บภาพนั้นฝังใจมาตลอด
และบอกตัวเองเสมอว่ามีลูกเมื่อพร้อม
หมายถึงพร้อมทั้งอารมณ์และสถานะและอะไรหลายอย่างซึ่งผมรู้ดีว่ามันเป็นความรู้สึกล้วนๆ
 
หลังจากนั้นผมเองมักจะแวะเวียนไปที่นั่นเสมอถ้ามีโอกาส
ไปเองบ้าง พาคนอื่นไปบ้าง
หากแต่เป็นความตั้งใจเสมอ ถ้าไปได้ทำได้ จะไป
 
ปีนี้ตั้งใจจะไปตั้งแต่วันเกิดเมื่อหลายเดือนที่ผ่านมาแต่ก็ยุ่ง
แต่ผมไม่เคยเลิกล้มความตั้งใจแน่นอน
 
เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมาผมได้มีโอกาสชวนคนในออฟฟิษไปที่นั่น
เราตกลงไปกันวันพฤหัส
ด้วยความที่ยุ่งผมไม่ได้บอกใครมากนักทั้งๆที่อยากชวนคนให้บริจาคแยะๆ
เพราะที่สถานรับเลี้ยงเด็กยังขาดนมผง นมจืด และผ้าอ้อมเด็กอีกหลายสิ่งอยู่
หลายคนร่วมด้วยช่วยบริจาค
หนิงโอนมาสดๆพันนึง
คนนั้นคนนี้บอก ออกไปก่อน
เดี๋ยวคืนให้ตอนกินเหล้า (ซะงั้น)
หลายคนมารู้ทีหลังก็อดบ่นว่าทำไมไม่บอกวะ บอกมั่งสิ
เราไปถึงสายซึ่งเด็กทานข้าวและขึ้นนอนไปแล้ว
ลึกๆผมรู้สึกว่าโชคดีที่ไม่ต้องเจอน้องๆ ผมรู้สึกตีบๆข้างในบอกไม่ถูก
 
 
 
ผมรู้สึกดี ที่คนที่ผมรักและคบหาอยู่เป็นคนดี
อย่างน้อยเราก็ยังมีกระใจจะแบ่งให้คนอื่นบ้าง
ไม่ได้รักตัวเองเสียทีเดียว
 
ผมคิดอยู่เสมอและตลอดมาว่า ในสังคมและโลกใบเบี้ยวๆใบนี้
ผมอาจจะไม่ค่อยได้ทำดีอะไรมากนัก
ยิ่งการเป็นคนดีนี่ ลำบากมากสำหรับคนอย่างผม
 
แต่อย่างน้อยการมีลมหายใจของคนเราสำคัญมากกับการเป็นผู้ที่รู้จักให้
ผมระลึกเสมอว่าหน้าที่ของผู้ให้ที่ดีควรจบลงตรงการให้ ไม่ไปถามหาผลของการให้
 
เหมือนเราใส่บาตร พระท่านอาจจะเอาข้าวที่เราใส่ไปให้ใครที่อดอยาก ซึ่งก็เป็นเรื่องของท่าน
บางคนอดไม่ได้ที่จะทวงถามว่า ท่านคะที่ใส่ไปอร่อยไหมคะ
แหม…มันบาปนะโยม
 
ในสังคมที่เราเห็นคนหดหู่เดินสวนเราไปมาในทุกวัน
บางคนสิ้นหวัง บ้างก็สิ้นแรง บ้างก็สิ้นคิด
 
หลายคนทัดทานความผิดหวังไม่ไหว…ก็สิ้นชีวิต
 
ในความพยายามที่จะเป็นคนดีของผม ผมพยายามเริ่มต้นที่การให้
หลังจากทำบุญกำเด็กกำพร้าอายุน้อยๆไปแล้ว
 
ผมอยากทำบุญกับนักศึกษา(หญิง)กำพร้ารัก ขาดคนส่งเสียค่าเล่าเรียนสักคนสองคน
อย่างน้อยก็น่าจะเห็นผลไวกว่าเด็กที่ยังไม่ตั้งไข่
 
ว่าแล้ว ว่าเขียนๆไป มันต้องมาจบลงตรงนี้จนได้
ให้ตายสิ…
 
 
 
 

6 responses

  1. … 555+
    … สาธุด้วยคน  … ขอให้ผลบุญที่พี่ทำส่งผลให้พี่หา
    "นักศึกษา(หญิง)กำพร้ารัก" ให้ได้เร็วๆ นะครับ

  2. พี่ป๊อบ ขออะไรที่จึกๆ หน่อย จะได้มีแรงฮึดสมัครงาน นิ

  3. สาธุ ด้วยคน
    ว่าแต่ผลบุญกับนักศึกษานี่
    น่าจะระบุไซส์ไปด้วยนะ เดี๋ยวได้ผลบุญไม่ตรงนะ

  4. 4 คำจากน้องสาวคนสวย
     
    " สุด ท้าย ก็ หื่น "
     
    ราตรีสวัสดิ์

  5. ช่วงนี้ดวงไม่ค่อยดี
    ขอร่วมทำบุญด้วยคนได้ไม๊คับ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s