เรียงความเรื่อง พ่อของผม

ผมกับแม่ มักจะนั่งคุยกันเสมอถึงพ่อ
สารพัดเรื่องราวมากมายในความทรงจำที่จะผุดขึ้นมา
ผมเชื่อมาเสมอว่าผมเป็นลูกผู้ชายได้ไม่เท่าครึ่งของพ่อ
 
ทำไมน่ะเหรอ…
พ่อผมเป็นคนใจเย็นเสมอมาและตลอดไป
เป็นคนใจดีและมีน้ำใจมากๆ บางครั้งก็มากมายจนผมกับแม่ไม่เข้าใจ
สมัยก่อน คนเดินผ่านบ้านมักจะแวะคุยกับพ่อเสมอ บางทีก็หยุดถาม บางทีก็หยุดคุย
พ่อมีอะไรที่แปลกประหลาดใจเสมอ เมื่อนึกย้อนกลับไป
 
ด้วยความที่เป็นลูกคนเดียว
เด็กๆผมจึงมักออกวิ่งกับพ่อเสมอในตอนเช้า ตี5
สายๆพ่อก็จะพาไปเตะบอล เพราะผมชอบฟุตบอลมากๆ เคยแม้กระทั่งพาไปคัดตัวกับสโมสรฟุตบอล
เราสองคนพ่อลูกเป็นขาประจำของสนามศุภภัชชลาศัยเวลาที่ทีมชาติไทยเตะเสมอ
ครั้งนึงพ่อเคยพาขี่จักรยานพาผมเที่ยวผ่านหน้าสยาม โดนรถเมล์เบียดจนเกือบกลิ้งกันทั้งคู่
นั่นคือความทรงจำในวัยเด็กมากๆ
 
โตขึ้นมาสิ่งที่ผมจำได้เสมอมาก็คือ ทุก6โมงเย็น พ่อจะกลับมาถึงบ้านเสมอไม่มีช้าไปกว่านั้น
พ่อดูแลทุกอย่างในบ้าน ซ่อมได้ทุกสิ่งไป ไม่ว่าจะตู้เย็น โทรศัพท์ ต่อโต๊ะเก้าอี้ อีกสารพัด
บางครั้งก็ช่วยผมพ่นสีโมเดลบ้าน สมัยผมเรียนตอนตี 3
เพื่อนๆหลายคนที่มาบ้านมักจะนั่งคุยกับพ่อผมได้เป็นเวลานานๆ
และบางครั้งถ้ามันมาแล้วไม่เจอผม มันก็ ถามว่าพ่อมึงอยู่ป่าวล่ะ เดี๋ยวกูไปนั่งคุยกับพ่อรอมึงได้
 
พ่อคนนี้ล่ะที่ยุให้ผมลาออกจากเซนต์จอห์นแบบขัดใจแม่ เพื่อไปเรียนที่เพาะช่างอย่างที่ผมฝันไว้
วันที่ประกาศผล ผมมองออกมาที่รั้วเห็นพ่อยืนอยู่ที่ริมรั้วข้างบ่อเต่าที่เพาะช่าง
ผมวิ่งไปบอกพ่อว่า ผมสอบติดแล้ว พ่อบอกว่า พ่อจะอธิบายให้แม่ฟังเอง
 
พ่อมักจะเข้ามาดูบอลในห้องนอนผมเสมอ ถ้ามีถ่ายทอดสดแมนยูแข่ง
วันที่ผมรับปริญญาจำได้ว่าพ่อดีใจมากจนไม่ทำอะไรสักอย่าง ตืนแต่งตัวตั้งแต่ตี3 แม่ยังบ่นมาจนทุกวันนี้
 
พ่อทำให้ผมเห็นถึงคำว่าครอบครัวอย่างชัดเจนที่สุด
พ่อจะไปรอรับแม่ทุกวันไม่ว่าป่วยหรือไม่ ในวันที่แม่ต้องกลับดึกกว่า
หรือถ้าวันไหนพ่อกับแม่ทะเลาะกัน พ่อก็จะนั่งรออยู่ที่บ้าน แต่พอแม่มาก็ขึ้นนอน โดยที่รอดูจนแน่ใจว่าแม่กลับมาบ้านอย่างปลอดภัย
ผมไม่เคยถูกพ่อตีเลย ไม่ว่าจะทำผิดอะไร แม่ก็เช่นกัน
 
ทุกวันนี้เวลาผมขับรถ คนแรกๆที่ผมนึกถึงคือพ่อ ถ้าพ่อยังอยู่ ผมอยากขับรถพาพ่อกลับไปบ้านที่สุพรรณ
พ่อไม่ได้กลับไปที่นั่นนานมากแล้ว
 
เสียดายที่พ่อไม่ได้นั่งรถที่ผมออกมันมาด้วยน้ำพักน้ำแรงเพื่ออยากให้พ่อกับแม่ไปไหนมาไหนสบายเราจะได้ไปเที่ยวกัน
ผมจำอะไรเกี่ยวกับการจากไปของพ่อไม่ได้มากนัก จำวันได้ ว่าวันที่เท่าไหร่ แต่วันอะไรปีไหน ต้องถามแม่
พ่ออยู่กับผมเสมอในทุกวัน เมื่อไหร่ที่มีเรื่องยากๆ ผมจะนึกถึงพ่อ เพราะพ่อมักจะใจเย็นกับปัญหาเสมอ
 
ผมเชื่ออยู่เสมอว่า พ่อผมคงจะอยู่บนทางช้างเผือก ตรงไหนสักที่
ตามประสาคนที่อารมณ์ดีและใจดีแบบพ่อผม
คงเปิดร้านเหล้าอยู่ตรงไหนสักที่ของทางช้างเผือก
โกโบริคงมานั่งรออังศุมารินที่นั่นในทุกคืนของทุกวัน
 
พ่อผมคงชวน บ๊อบ มาเลย์ มาเล่นขับกล่อมผู้คนในคืนวันศุกร์ได้
เช่นเดียวกับคืนวันเสาร์ที่น่าจะเป็น จอห์น เดนเวอร์
 
ไม่แน่ใจว่าพ่ออยากได้ จิมมี่ เฮนดริกส์ กับ เคิร์ท โคเบนไหมมันคงอึกทึกไป พ่อเคยบอกไว้สมัยที่ผมฟังวงเหล่านั้นตอนเรียน
 
…………………………………………………………
 
หลังจากที่พ่อเสียไป ผมพึ่งรู้ว่าพ่อดูลายมือแม่นมากๆ เพราะรุ่นน้องคนนึงมาบอกเอาตอนหลัง
หลังจากที่พ่อเสียไป ผมพึ่งรู้ว่าพ่อเป็นจ้าวแห่งสมุนไพร เคยผสมยาให้คนเป็นสะเก็ดเงินทาพอกหลังจนหาย
หลังจากที่พ่อเสียไป ผมพึ่งรู้ว่าพ่อเป็นนักอ่านที่ยิ่งใหญ่มากคนนึง จากกองหนังสือใต้เตียงในห้องของพ่อ
หลังจากที่พ่อเสียไป คนงานหลายคนที่เดินผ่านบ้านผมแวะถามถึงพ่อผมกันอย่างตกใจ และหลายคนเสียใจ
ผมได้ยินคำพูดที่ว่า ลุงเคยช่วยเขายังงั้น
ลุงเคยบอกเขายังงี้ จนอดเสียดายไม่ได้ว่า พ่อกูนี่ถ้ายังอยู่เป็น ส.ส.ได้สบาย
 
ผมเชื่อว่าผมโชคไม่ดีเท่าไหร่ที่ไม่มีพ่อในวันนี้
แต่ผมเชื่อมาตลอดว่า ผมโชคดีกว่าใครๆที่ได้เกิดมาเป็นลูกของพ่อคนนี้
 
ผมยังรักพ่อในทุกวัน และผมเชื่อว่าพ่อทำให้ผมมีทุกวันนี้
 
ผมคิดว่าพ่อคงสบายดี และเชื่อว่ากิจการร้านเหล้าบนทางช้างเผือกคงมีลูกค้าแยะดี
 
สักวันนึงผมคงขึ้นไปช่วยพ่อหาศิลปินใหม่ๆไปลงในวันข้างหน้า
เพราะกว่าที่ผมจะขึ้นไป บ๊อบ มาเลย์ คงไปเกิดใหม่แล้ว…
 
 
 
 

7 responses

  1. ซึ้งหว่ะพี่!!!
    อ่านแล้วน้ำตาซึม
    สงสัยว่าถ้าผมเขียนเรียงความขึ้นมาบ้าง
    คงจะกลายเป็นลูกอกตัญญูแสนเหี้ยแน่ๆ
     
    แต่ถ้ากลัวว่าร้านเหล้าบนทางช้างเผือกจะเงียบเหงา
    ผมขอแนะนำตลกคณะเท่ง-โหน่ง
    ถ้าได้คณะนี้ไป ร้านไม่มีวันเงียบชัวร์
    (ไม่ลูกค้าอ๊วกแตกเพราะมุกโสๆ ของมัน แม่งคงไปต่อยกับลูกค้าล่ะ)

  2. พ่อเราก็คล้ายๆ พ่อพี่แฮะ
    ป่านนี้คงไปเปิดร้านเหล้าข้างๆ กันแล้วล่ะมั้ง

  3. ซึ้งจังเลยค่ะ…
    ชอบตอนที่ไปฟังผลสอบมากๆ
    คุณพ่อน่ารักได้ใจ แถมเข้าใจลูกชายมากๆด้วยนะ
     
    อ่านแล้วน้ำตาไหลเลย…
     
    ปล.ทำไมไม่หาศิลปินไทยไปเล่นที่ร้านบ้างคะ

  4. ซึ้งจิงจังเลยนะเนี่ย
    กูไม่ค่อยซึ้งจิงจังอย่างนี้มานานแล้ว
    ชั้นว่าพ่อแกไม่เหงาหรอก ..คงชวนเทวดามาปาเป้า
    ชวนนางฟ้ามาเล่นชิงช้าสวรรค์ อยู่
    เฮ้ออ..เสียดาย ชั้นไม่มีโอกาสเห็นว่ะ
    เพราะกูตกนรก ฮ่าฮ่า

  5. บังเอิญจริง .. เขียนเรื่องพ่อเหมือนกันเลย
    ไม่ได้เข้ามาอ่านสเปสเธอ เพราะเบื่อๆ ขี้เกียจอ่านเรื่องคนอื่น
    แต่พอดีเธอมาคอมเม้นท์เลยลองคลิกมาดู เลย งง งง
    ว่าอยู่ๆ ก้นึกถึงพ่อขึ้นมากันซะงั้น
     
    สำหรับชั้นอ่ะ ผู้ชายอบอุ่นและแสนโรแมนติค และรักชั้นที่สุด คงมีอยู่คนเดียวในโลก
     
    เพราะทุกคืนก่อนนอน พ่อจะบอกว่า กอดพ่อหน่อย กอดพ่อหน่อย
    "พ่อรักลูกนะ ลูกรักพ่อไม๊" … ชั้นจะตอบอย่างง่วงนอนว่า ร๊ากกกก แล้วเอาตีนไปก่ายพ่อ .. จบ
     
    รักพ่อว่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s