กองทุน อุดหนุนรัก

อาทิตย์ที่ผ่านมา
ขับรถไปประจวบ
เพื่อไปเลี้ยงรุ่นที่จบปริญญาตรีมาด้วยกัน
 
เลี้ยงรุ่น…
ทำไมต้องไปถึงประจวบ
เออนั่นดิ ใครคิดวะ
 
 
แต่ไม่มีใครค้านออกแนวไปไหนก็ไปกัน
อ่าวมะนาวคือจุดหมายของปลายทางในการเลี้ยงรุ่น
 
ก่อนหน้านี้ก็มีทั้งบัตรเชิญ ที่ได้ อาร์ทได จากโลว์ ลินตัส มาเป็นคนออกแบบ เก๋ไก๋ สไลเดอร์มาก
เพียงเพราะว่า พี่เขาเป็นแฟนของพี่ที่อยู่ในรุ่นผม ก็เลยต้องโดน ใช้วิชาในทางลับกันบ้าง
 
เรามีเสื้อรุ่นที่ถูกออกแบบโดยผม แต่ ให้ตายเหอะ ไม่เห็นเหมือนที่ผมออกแบบไปเลย
จ๊อบ พ่องานคนนึงของรุ่น ตอบกลับโดยละเอียดว่า ก็เราเห็นป๊อปไม่ว่างเลย เราเลยให้ร้านทำให้ใกล้เคียงที่ป๊อปส่งมา
เพราะเห็นป๊อปว่างแต่กินเหล้านี่นา…
 
อ้าวไอ้ห่าจ๊อบ เดี๋ยวปั๊ด…
 
ไปถึงอ่าวมะนาว ที่พี่ฉุยหลอกแล้วหลอกอีกว่า เลยหัวหินมานิดเดียว
ผมขับรถเลยหัวหินมาถึงปราณ พี่โอ๊ท โทรไปถามว่า อีกไกลไหม
พี่ฉุยบอกไม่ไกล เลยมาถึงกุยบุรีแล้วก็อีกนิดเดียว
 
พอเลยกุยบุรี ผมก็ชักเอะใจ เอ๊ะ หรือเราเลยวะ
พี่โอ๊ทเลยถามว่า บอกมาตรงๆว่าอยู่ตรงไหน ไม่งั้นกูเลี้ยวกลับแล้ว
 
พี่ฉุยบอกว่า ตรงที่มึงบอกน่ะ เขาเรียกเขาช่องกระจก(สวยดี เวลาขับรถ)
เลยเขากระจกมาอีก…(แกเว้นวรรคก่อนจะตามมาด้วยประโยคที่ว่า)ไกลเหี้ยๆ…
 
เอาเป็นว่าเราก็มาถึงอ่าวมะนาว ในเวลา 5โมงเย็น
โดยที่ผมกับพี่โอ๊ทส์ นัดเจอกันตอน 8 โมง แต่กว่าจะออกมาได้ ก็ต้องรอถึง 11 โมง
ปล่าวรถไม่ได้ติด แต่พี่หมึกไม่ตื่น แต่เรา(ผมกับพี่โอ๊ทส์)
ก็ตกลงว่าเราจะรอจนกว่าจะติดต่อพี่หมึกได้ เพราะเราไม่เคยทิ้งกัน
แต่ที่สำคัญ เราจะลากมันไปด่าที่ริมทะเล
 
อ่าวมะนาว…หาดไม่ขาว ดาวไม่สวย แต่รวยอารมณ์ขัน
 
เราไม่รู้ว่าอันไหนแยะกว่ากันระหว่างทรายที่ริมหาด กับมุขอันเกลื่อนกลาดของพวกเรา
 
ระหว่างที่เรากินยอดข้าวกันในบทสนทนา อัพเดทชีวิตแต่ละคน
เราก็ได้ยินข่าวเพื่อนคนนึงที่ไม่ได้มาร่วมในทริปนี้ได้
เพราะคนที่มาส่วนใหญ่ก็มาจากคนที่ทำงานอยู่ในกรุงเทพและใก้เคียงพอไหว
 
ส่วนพวกเชียงใหม่ หาดใหญ่ และ ภูเก็ต ได้แต่โทรมาบอกว่าคิดถึงเพื่อนๆมาก
 
อี๊ดส์ เล้าให้ฟังถึงเพื่อนคนนึง คือเอ๋ เอ๋เคยเป็นถึงรองประธานรุ่น สมัยเพาะช่าง
เอ๋ แต่งงาน มีลูกแล้วสองคน ตอนนี้เป็นอาจารย์และกำลังลำบาก
เพราะเอ๋ประสพอุบัติเหตุและ ต้องผ่าตัด ทำกายภาพอยุ่หลายที และที่หนักกว่านั้น
เอ๋ถูกเมียฟ้องหย่า ต้องส่งค่าเลี้ยงดูลูกสองคนเดือนละ 3 พัน บาท
แถมการรักษาก็ยังไม่หาย ต้องผ่าตัดอีกเร็วๆนี้
 
ระหว่างนั้น พวกเราลดเสียงหัวเราะลงไปเองโดยอัติโนมัติ มีแต่เสียงคลื่นของทะเลกับ คลื่นความรู้สึกจุกอกวิ่งแล่นขึ้นมา
อี๊ดเสนอว่า เราไม่ได้เจอกันบ่อยนัก ตามวาระโอกาส และการงาน
แต่เราโอนเงินเดือนนึง คนละ 100 บาทไหม
ไว้เป็นกองทุน ช่วยเหลือกันเอง อย่างกรณีของเอ๋
 
ไม่มีใครคัดค้าน ทุกคนเห็นด้วย แถมบางความเห็นยังเสนอว่า มากกว่าร้อยก็ได้
โดยที่มีพี่ๆ เป็นคนรับผิดชอบ
 
เราพูดคุยกันเงียบเสียงลง และก็อดคิดถึงเอ๋ที่ไม่ได้มากับเราไม่ได้
 
ที่ประชุมสรุปกันว่า เราจะเอาเงินงวดแรกของเดือนแรกไปช่วยเอ๋ก่อน
เป็นการช่วยแบบที่ ไม่ต้องถามอะไร รับเงินไปก่อน
 
อี๊ดส์พูดเสมอว่า กูมีวันนี้เพราะเพื่อนๆ กูจบมาพร้อมพวกมึงได้ก็เพราะคำว่าเพื่อน
 
ในช่วงเรียน เทอมสุดท้าย บ้านอี๊ดส์มีปัญหาทางการเงินเกิดขึ้น
อี๊ดส์ไม่มีเงินลงทะเบียน จนวันสุดท้าย พอพวกเรารู้ เราก็รวบรวมเงินของแต่ละคนมาเป็นค่าลงทะเบียนให้อี๊ดส์กัน
 
นี่คงเป็นที่มาของความรู้สึกของอี๊ดส์ในคืนที่พูดถึงเอ๋ในวันนั้น
 
เรายังไม่ได้ตั้งชื่อกองทุน เรามีแต่ตั้งเจตนาไว้
 
ถึงแม้ว่าตอนท้ายเราจะลงความเห็นว่า ถ้าเงินมันเหลือ ก็ให้ปันผลเป็นค่าเหล้า
ซึ่งแน่นอน…ไม่มีใครคัดค้านเช่นเดิม…
 
 
……………………………………..
 
ขากลับผมตื่นตี5 ขับรถมาจากประจวบก่อนเพราะมีงานด่วน
โดยมีพี่หมึก ติดรถกลับมาด้วยอีกคนเป็นเพื่อนคุยกันมา
 
พี่หมึกถามผมว่า ทำไมพวกเราถึงคบกันได้นานวะ เป็นกลุ่มก้อนที่เหนียวแน่นได้ขนาดนี้
ผมนึกอะไรไม่ออกจริงๆ
 
นึกถึงแต่คำว่าเพื่อน
เพื่อนที่ ไม่ต้องเจอหรือคุยกันทุกวัน แต่รู้ว่ามีทุกคนอยู่ตรงนั้น
เพื่อนที่ แค่โทรไปถาม ก็จะลนลานมาช่วยเหลือ
เพื่อนที่แค่บ่นว่าเหงาๆว่ะ ก็จะแห่แหนกันมาจุนเจือ
เพื่อนที่เราเหม็นขี้หน้ามันเสมอ แต่กูก็อยากเจอมึง
 
ผมอาจจะไม่ค่อยโชคดีในเรื่องอื่นมากนัก
แต่เรื่องเพื่อน
มันไม่ใช่แค่โชคดี แต่มันคือโชคชะตาดีๆจริงๆว่ะเพื่อน
 
ไม่เอา ไม่ลงท้ายว่าเพื่อน กูรักมึงว่ะ แน่นอน
 
 
 

11 responses

  1. มีกองทุนช่วยเหลือเพื่อนแล้ว ก็จัดตั้งกองทุนช่วยเหลือน้องด้วยนะ อิอิอิ

  2. ขอรับส่วนแบ่งจากกองทุนช่วยเหลือน้องด้วยนะ
     
    ปล. ผีแดงแม่งแรงจังวะ ดูชุดขาวดิ…เริ่มแผ่ว…เซ็งเป็ด

  3. นี่แกรู้ตัวเมื่อไหร่ ว่าแกมีเพื่อนที่ดีๆ เยอะแยะ อย่าบอกว่าเพิ่งนึกได้นะ บ้าจิง
    เออ..มีโชคชะตาที่ดีจิงๆแหละ..
    แต่ถามเพื่อนแกรึยัง ว่ามันคิดเหมือนแกมั้ย 555
    อิจฉาอีกแว้ววววววว..
     
    ทำไมไม่แบ่งเพื่อนแบบนี้ให้คนอื่นมั่ง ..หวงนี่หว่า
    อะนะ อย่างน้อย ชั้นก็โชคดีที่เรามีโอกาสได้รู้จักกัน..
    อย่างน้อยชั้นมั่นใจว่า ชั้นก็เป็นคนนึงที่แกจะคิดถึงล่ะ อิอิ
    ตอนที่แกไม่รู้จะด่าใคร 55
    แหม !! แกเป็นเพื่อน เป็นน้องที่ดี ที่หนึ่งเลยยยย
    แหะๆ เขินจิง
     
    ฝากเอาใจช่วยเพื่อนที่ป่วยด้วยนะ สู้ต่อไป
    ถ้าเราเจอกัน เอาตังส์ชั้นไปช่วยเค้าด้วยนะ แกอย่าลืมทวงล่ะ

  4. เราแอด..hi5 เอ๋แล้วล่ะ…หุ หุ แล้วต้องร่วมด้วยช่วยกันไงอ่ะค่ะ…บอกโด่ยยยยย นะ PoP

  5. ซึ้งจิงๆ…ฝากไปเยี่ยมเอ๋ด้วยนะ เอ๋มันบ่นว่าเจ็บแผล น่าสงสาร

  6. พี่ป๊อบ  จุ๋มเข้ามาทักอะ  ไม่นึกว่าพี่ชายคนนี้ยังคงอารมณ์ศิลปินอยู่เรื่อย ๆ หนุกดีเนอะ  อ่านเรื่องพี่ป๊อบอะ  เรื่องพ่อเศร้าดี ขำด้วย  ดี ดี ชอบ ชอบ จะเข้ามาอ่านอีกนะ
    คิดถึงว่ะ
    จุ๋มเอง

  7. พี่ป๊อบ  จุ๋มเข้ามาทักอะ  ไม่นึกว่าพี่ชายคนนี้ยังคงอารมณ์ศิลปินอยู่เรื่อย ๆ หนุกดีเนอะ  อ่านเรื่องพี่ป๊อบอะ  เรื่องพ่อเศร้าดี ขำด้วย  ดี ดี ชอบ ชอบ จะเข้ามาอ่านอีกนะ
    คิดถึงว่ะ
    จุ๋มเอง

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s