อันความกรุณา ปราณี…

กว่า 3 เดือนที่ฉันต้องไปรักษาตัวและหัวใจ
หลังจากปวดหลังจนเดินแทบไม่ไหว
และจากสารพัดคำขู่ของเพื่อนและพี่และน้องที่ปราถนาดี
ปลอบประโลมว่าการปวดหลังครั้งนี้อาจจะทำให้พิการได้
เอาวะ ตัดสินใจโทรไปนัดคลีนิคพิเศษ โรงพยาบาลจุฬา
ทางเจ้าหน้าที่บอกว่า ต้องมาตรวจกับ พญ.อารยา เจียมวรกุล
ก็คงเป็นอาจารย์หมอแก่ๆสักคน
ผิดคาด เดินเข้าไปที่ไหนได้ เป็น แพทย์หญิงที่ยังดูสาวน่ารัก พูดเพราะ แล้วก็ เสียงหวาน
ฉันน่าจะเป็นคนไข้ที่วัยรุ่นมากที่สุดในวันนั้นแล้ว เพราะส่วนใหญ่ที่เห็นไปรอนี่ คราวพ่อ คราวแม่ทั้งนั้น
หลังจากการตรวจครั้งแรก คุณหมอก็ทำให้ เจ้าหนี้ชีวิตของฉันหลายคนต้องผิดหวัง
เพราะเป็นอาการปวดหลังที่มาจากเส้นเอ็นและกล้ามเนื้อ หาใช่กระดูกทับเส้นประสาท(แดก)ของคนอื่นไม่
คุณหมอสั่งให้กายภาพบำบัด และต้องไปเข้าเครื่อง shockwave
ไม่รู้จะเป็นคลื่นเดียวกับ hotwave 91.5 รึเปล่า
 
ด้วยความที่ ตึกกายภาพอยู่คนละที่กับตึกตรวจ ทางผู้ช่วยพยาบาล(ลืมถามชื่อ)อายุคราวน้าเลยอาสาจะนำทางไปให้
ด้วยความเกรงใจเลยบอกว่า ไม่เป็นไรครับ บอกทางมาเดี๋ยวผมเดินไปเอง
ด้วยความที่คนไข้แยะและรู้สึกเกรงใจ
 
คุณน้าก็ยังยืนยันว่าไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวพาไป
ครับไปก็ไป ระหว่างทางก็สอบถามพูดคุยกันบ้าง
ถ้าใครอยากไปเดินดุหญิงในห้างแล้วเบื่อ แนะนำว่ามารพ.จุฬาได้ นศ.แพทย์ที่นี่ น่ารักน่าเพลิดเพลินมากมาย
….คุณน้าเล่าให้ฟังถึงการรักษาที่ต้องเดินข้ามตึกนี้
จนถึงว่าถ้าคนไข้แยะก็ต้องรอ นิดนึงเพราะเครื่องมีจำกัด
จนพามาถึงก็สอนวิธีเสียบบัตรคิว รอ จนเจ้าหน้าที่พาไปทำเครื่องอบร้อนให้กล้ามเนื้อคลายตัว
เสร็จจากการเป็นหมูอบ เจ้าหน้าที่ก็สอนท่ายืดกล้ามเนื้อให้แล้วก็กำชับว่าให้ทำบ่อยๆ
 
ครั้งที่สองที่ไป คุณหมอจับฉีดยากลางหลังเดินไม่ได้ไปพัก
รู้แล้วว่าไอ้เจ็บกว่าอกหักมันเป็นยังไง
 
จนล่าสุด โดนฉีดเข้าที่กล้ามเนื้อบริเวณตะโพก สองครั้งติดทรมานมาก
เพราะการฉีดเข้าที่กล้ามเนื้อ ที่มีเส้นประสาท apostrophe-s (‘s ใครมันจะไปรู้ชื่อจริงเท่าหมอได้วะ )
ระหว่างฉีดกล้ามเนื้อจะกระตุก เกร็ง ร้าวเหมือนโดนใครเอาตะปูมาตอกลงไปที่กระดูก
แล้วระหว่างที่รอพบคุณหมอสุดสวยในครั้งต่อไป ก็ต้องไปทำกายภาพ
เจ้าหน้าที่ในห้องกายภาพะคนแล้วคนเล่าที่เวียนมาดูและแลอย่างไม่มีเหน็ดเหนื่อย
 
ทุกครั้งและทุกคนจะพูดจาดีและให้กำลังใจคุณลุงคุณป้าที่มาทำกายภาพเสมอ
ภาพที่ เจ้าหน้าที่คนนึงบอกให้ คุณลุงคนนึงยกมือไหว้สัวสดีกันก่อนกลับบ้าน
ทั้งๆที่คุณลุงคนนั้นเป็นอัมพฤกที่ข้างซ้าย
ภาพที่คุณลุงเอามือขวาตีแขนซ้ายตัวเอง เพื่อให้มือซ้ายได้ยกขึ้นสวัสดีร่ำลากัน
เป็นภาพที่สะเทือนอารมณ์และเรียกน้ำตามาเข้าแถวรอได้อย่างไม่ขัดเขิน
ทุกคนยืนลุ้นเอาใจช่วยคุณลุงคนนั้นจนเอามือซ้ายขึ้นมาได้
ลูกสาวคุณลุงกับฉันหันมายิ้มให้กัน เป็นยิ้มที่เราคงมีความรู้สึกที่ใกล้เคียงกันมาก
 
ก่อนหน้านั้นก็มีคุณป้าคนนึงมากับเพื่อนแก ดูท่าทางคงหอบหิ้วกันมาสองคน
คนนึงนั่งรอแล้วก็ให้กำลังใจ ส่วนคุณป้าคนที่ต้องทำกายภาพนอนส่ายหน้าด้วยความเจ็บปวด
เจ้าหน้าที่คนนึงพยายามพาให้คุณป้าเดินหลังตรงให้ได้
เดินกัน3-4รอบก็ไม่หยุด พอคุณป้าหยุด เจ้าหน้าที่ก็จะบอกว่า ป้าเดินไม่ครบผมก็ไม่กลับ
เดินไปด้วยกันนะป้า
แล้วคุณป้าคนนั้นก็ต้องเดินตามที่เจ้าหน้าที่ขอร้องแกมบังคับอย่างจำใจ
เสร็จจากคุณป้า
เจ้าหน้าที่คนนั้นหันมาหาฉัน
พร้อมกับหันมาช่วยฉันทำกายภาพต่อ
ถามถึงอาการและบอกท่าปฏิบัติเวลาอยู่บ้าน
 
เมื่อทำกายภาพเสร็จ เจ้าหน้าที่คนนั้นพูดว่า ไปแล้วไม่ต้องกลับมาอีก ไม่อยากให้ใครกลับมาห้องนี้
เป็นการขับไล่ไสส่งที่อบอุ่นและห่วงใยดี
 
นับจากคุณหมอจนถึงเจ้าหน้าที่ ไม่มีสักครั้งเลยที่ฉันจะไม่รู้สึกถึงคำนี้
 
คำที่บอกว่า อันความกรุณา ปราณี จะมีใครบังคับก็หาไม่…
แม้ขณะที่ฉีดยาฝังลงไป ความปราณีนั้นไซร้ ยังแผ่ซ่านจนกลั่นออกมาเป็นน้ำตา
 
 
บางครั้งเวลาคุณหมอกดเข็มลงไป อยากจะหันไปถามแทบขาดใจว่า เรามีเวรกรรมอะไรไว้ไหม
ยาที่คุณหมอฉีดมันถึงได้เจ็บขาดใจขนาดนั้น
 
***ใครที่พลัดหลงเข้ามาอ่าน ดูแลสุขภาพเวลาทำงานกันมั่งนะ อย่านั่งนาน
จะพาลเป็นอัมพาตเอา
 
ปล.คุณหมอน่ารัก
 
 

10 responses

  1. หายไวๆ น๊า เปงกำลังใจให้ งุงิงุงิ
     
    ปล. มีเครื่อง shockwave แล้วมีเครื่อง Flash Player ด้วยหรือเปล่า??

  2. แม่ง..กูหลงเข้ามาอ่านแล้วง่ะ…เซ็ง กำลังปวดไหล่ กล้ามเนื้อ(ความจริงควรเป็นก้าง มากกว่า) อยู๋เชียว
    โอ๊ววว…กูจะตายมั้ยอ่ะ
    อืม..คงไม่หรอก ก็กูแก่แล้วนิ.. นี่ก็เหนียวพอดูละวะ
     
    สู้ๆ เว้ย ไอ้น้อง ….เราสอง…อีกนานกว่าจะตาย
    เราต้องอยู่รกโลกอีกพอสมควรล่ะน่ะ
    แกจะตายก่อนก็..ไม่ต้องโทรมาบอกนา
    กูก็กลัวเหมือนกัน..หึๆๆ

  3. สาเหตุของการปวดหลังคือการทำงานหนักเหรอครับคุณน้า  ผมงง   +.+ 

  4. pop = back hurts … Pearl = Heart hurts ไม่รู้อย่างไหนมันหนักกว่ากันค่ะ but life goes on … :) 

  5. อ่านแล้วนึกถึงบรรยากาศเก่าๆ ที่เคยไปนอนที่รพ.จุฬาเหมือนกันนะ เราเคยไปนอนที่นั่นอยู่ตั้ง 1 เดือน
    ที่นั่นมีแต่ตึกเก่าๆ แต่ก็ดูอบอุ่นนะ ยังไงก็ขอให้หายเร็วๆ นะจ๊ะ 
    ปล. เห็นด้วยว่าที่นั่นมีแต่หมอ สวยๆ น่ารักๆทั้งนั้นเลย ใจดีด้วย
    From : ใจเองจ๊ะ

  6. ปวดหลังอยู่บ่อยๆ… ไม่อยากหาหมอ…
    แต่ที่ว่าหมอน่ารักนี่ ก็น่าคิดนะ…. 
    "All I want to do is find a way back into love……."

  7. ผมเองก็เป็นโรคปวดหลัง (อันนี้เรื่องจริง) ว่าแล้วไปตรวจ รพ.จุฬาบ้างก็น่าจะดี (อันนี้เรื่องจริงกว่า)
     
    ขอบคุณที่แนะนำครับ แหม..เป็นห่วงกันดีเน้อ 
    แข็งแรงไวๆครับ 

  8. สวัสดีครับ พอดีได้มีโอกาสเข้ามาอ่าน Blog ของคุณ ได้กล่าวถึงคุณหมออารยา (ท่านหนึ่ง)  เลยแอบขำ ๆ นิด ๆ ครับ
    อยากจะบอกว่าคุณหมอเป็นคนที่น่ารักมากครับ …ยินดีที่ได้จักนะครับ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s