ก็ยังคงเดินทางและยังคงเดินไป…

พึ่งจะจบเอ็นสะท้านไปหมาดๆ ใครและใครต่างก็สมหวังผิดหวังกันไป
แต่อยากจะบอกว่าน้องเอ๋ย ชีวิตไม่ได้มีแค่นั้น
หลายคนพยยามปลุกปลอบกันและกันด้วยการบอกว่าเรียนที่ไหนก็เหมือนกัน
ใช่ เรียนที่ไหนก็เหมือนกัน แต่คนเราแต่ละคนไม่เหมือนกัน
การออกมาจากรั้วมหาวิทยาลัยต่างหากที่เหมือนกัน
ทุกคนต่างต้องดิ้นรนไปตามทางที่ตัวเองอยากเห็นและอยากที่จะเป็น
……………………………………………………………..
มีสัก2-3คนที่ผมเห็นและรู้สึกว่าเป็นในแบบที่เขาเลือก
ยอมรับว่าอิจฉา แต่ก็รู้สึกดีเป็นบ้า
แจ๊ค บก. ตัวเล็กแห่ง DDT แจ๊ค เป็นเด็กเงียบแต่ไม่เรียบร้อย (จริงๆมันแก่แล้ว)
เราพบเจอกันในการทำงานที่ออฟฟิษออกแบบแห่งหนึ่ง ชื่อ เน็ท ฟิวชั่น
งานแรกก็ต้องเจอแจ๊คเพราะว่า โปรเจ๊คตอนนั้นคือ white cement
เราก็เริ่มคุ้นเคยเลยเถิด จนแจ๊คบอกออกมาว่า แจ๊คเป็น คอลัมนิสต์ที่ แฮมเบอร์เกอร์
แจ๊ค รอบรู้เรื่องดนตรีมากพอที่จะแยกแยะ และ ถกเถียงถึงความเป็นเพลงในแต่ละเพลง
หลายครั้งแจ๊คมักจะส่ง cd ที่แจ๊คได้มาและให้ผมลองฟัง
บางครั้งเราก็ถกเถียงและบ่ายเบี่ยงไปในทางล่อแหลมต่อการสนทนา และมักจะจบลงด้วยเรื่องทะลึ่งตึงตัง
ถ้าแจ๊คบอกว่าเพลงชุดนั้นดี ผมไม่ลังเลที่จะเดินไปหยิบ cd นั้นกลับบ้าน
เหมือน ไก่-โจ้ บราเธอร์ส ที่แจ๊คบอกมาในระหว่างการพูดคุยสักครั้งนึงว่าดีมากครับพี่ และยังติดรถอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
ผมอาจจะฟังเพลงที่ชอบ แต่แจ๊ค ชอบทุกอย่างที่เป็นเพลง
วันที่แจ๊คลาออก ในช่วงที่ออฟฟิษ ใกล้การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
จำได้ว่า เรายืนคุยกันเงียบๆ ตรงริมพาทิชั่น แจ๊คบอกว่าต่อรองยังไง ผมก็ไปล่ะครับพี่
พี่เข้าใจใช่ไหมพี่ มันไม่ใช่เรื่องเงิน แล้วแจ๊คก็บอกว่า แจ๊คจะไปที่ไหนและไปกับใคร
ผมตบบ่าแจ๊ค แล้วก็บอกว่าเออ พี่รู้
ทุกวันนี้ ผมยังตามอ่านข้อเขียนของแจ๊ค ที่ผมเพิ่งบอกกับเจ้าตัวไปว่า
แจ๊คเขียนแน่นขึ้น น่าอ่าน แล้วก็ มีน้ำมีนวลขึ้นแยะ
นี่ผมมีนักเขียนที่ต้องติดตามอ่านอีกคนนึงแล้วเหรอเนี่ย
พยายามจีบมันเพื่อที่จะขอเขียนคอลัมน์ส่งไปบ้าง
แต่สำนวนผมยังต้องฝึกอีกมาก 55
…………………………………………………
ทุกวันนี้เวลาเดินผ่านแผงหนังสือ ผมเห็นหัว DDT ทีไร ผมเหมือนมองเห็นอะไรสักอย่าง
เหมือนทุกปกเป็นหน้าไอ้แจ๊ค
เหมือนว่าจะเห็นอะไรสักอย่างที่มากกว่าหนังสือ
เหมือนๆจะเห็นคนที่เลือกทางที่จะไป และ มันจะบ่นออกมาบ้างว่าไกล
แต่ไม่เคยเห็นมันหยุดหรือลังเลที่จะไม่
 
เป็นความสุขอย่างนึงของคนเดินทางอย่างผม ที่ระหว่างทางได้พบเห็นคนที่มีจุดหมายปลายทางที่แน่วแน่
 
ส่วนอีกคน
…………………………………………………….
อ๋อย…อ๋อยนั่งข้างๆแจ๊คที่เน็ทฟิวชั่นที่เดียวกัน อยู่แผนกเดียวกัน เป็นแผนกที่ต้องเขียนเหมือนกัน
อ๋อยอาจจะไม่ได้เดินตามความฝันเหมือนแจ๊ค
แต่อ๋อยเดินทางตามความสุข
พูดน้อย คิดแยะ แต่แยะไปในทางสร้างสรรค์ มากกว่าไปในทาง บั่นปัญญา
อ๋อยเคยฝึกงานที่มิวสิคบั๊ค เป็นคอลัมนิสต์บ้าง และชอบท่องเที่ยว
ทุกวันนี้ อ๋อยเป็นครีเอทีฟ อยู่บริษัทในเครือยักใหญ่
ไม่ใช่เป็นกันง่ายๆ ถึงแม้มันจะบอกว่ามั่วๆเอา แต่คนเรามันก็ต้องมีดีกันบ้าง
แน่นอน อ๋อยยังคงเขียนงานและยังระรานผมทางการออนไลน์อยู่ทุกวัน
ครีเอทีฟ บริษัทยักษ์ใหญ่ที่ผมก็เคยฝันไว้ แน่ใจว่าไปไม่ถึง ไปได้ครึ่งๆกลางๆเท่านั้น ก็ผันตัวเองออกมาก่อน
อ๋อย เป็นนักเขียนประจำ (แต่ก่อนเขียนแบบชั่วคราว) ที่เว็บออนไลน์ ยิ่งใหญ่แห่งหนึ่ง
ที่ใหญ่ที่สุด อบอุ่นที่สุด(รึเปล่า)
ของบริษัทชื่อดัง แน่นอน อ๋อยก็เขียนงานดีขึ้น นุ่มนวล มีน้ำหนักของคำที่เคลิบแต่ยังไม่เคลิ้ม
เพราะถ้าเขียนถึงขั้นนั้น ไม่ใช่มันแน่ๆ
อ๋อยชอบถ่ายรูป ห่าเหวอะไรก็จะถ่ายให้สวยหมด
จำได้ว่าอ๋อยเคยถามว่า composition คืออะไร
จำไม่ได้ว่าตอบอะไร แต่สุดท้ายก็บอกไปว่า ถ่ายอย่างที่อยากเห็นนั่นก็พอแล้ว
เพราะตาเห็นยังไง ใจก็จะเห็นยังงั้น
ในบ่ายสักวันนึงของการคิดงานไม่ออกของอ๋อย เราแลกเปลี่ยนความคิดทางปลายสาย
ที่ไม่รู้ว่าจะไปช่วยมันคิดทำไม เพราะแน่ใจว่า สติปัญญามันมีเพียงพอ 
 
และหันมาดูตัวเองว่า อีกนานกว่าเราจะมีสมองที่พอเพียงอย่างน้องทั้ง 2 คนนี้
………………………………………………
มานั่งๆนึกดู จริงๆแล้วมองโลกในแง่ดี เราก็โชคดีที่มีคนเก่ง อย่างน้อยสองคน
ที่คนนึงมีไว้เพื่อถามว่า หนังเรื่องอะไรดี
กับอีกคนมีไว้สนทนาว่าเพลงนั้นดีแล้วจะดังไหม
 
คนนึงคล้ายจะขึ้นไปอยู่บนฝั่งฝัน
อีกคนก็คล้ายจะวางความฝันไว้บนความสุข
 
แต่ทั้งคู่ก็คือคนตัวเล็ก ที่มีก้าวที่ยิ่งใหญ่ และแน่นอนไม่ไกลเกินใจฝัน
 
ส่วนผม มองมันทั้งสองด้วยความสุข ที่ยังเห็นคนอย่างน้อยสองคนมีความฝัน
 
ความฝันที่ทำให้คนแก่ มีไฟที่จะไปให้ถึงฝันบ้าง
แม้ว่าเวลาเดินจะปวดหลัง แต่เอาน่า เดินๆไปสักวัน
ถ้าไม่ถึงฝัน อย่างน้อยก็ยังเป็นไม้ใกล้ฝั่งละวะ
 
 
 

6 responses

  1. แหมศิษย์พี่ก็ว่าเกินไป เราก็ยังต้องเรียนรู้จากพี่อีกเยอะ ทั้งทางโลกและทางธรรม

  2. พี่เขียนได้ดู "แก่" มากเลยครับ แถมใส่ BG ดำอีก ดูมีนัยยะสัญญะชอบกล 555 แล้วจะรอดูการก่อเกิด และเติบโตของบริษัทในฝันของพี่ (ที่พี่ว่าจะตั้งอยู่ใกล้ๆ ออฟฟิศผม) ที่กำลังจะเป็นจริงในเร็วๆ นี้นะครับ
    ปล. ผมจำเหตุการณ์ตอนที่เราคุยกันที่พาทิชั่นวันนั้นไม่ได้แล้ว ยังไงเราค่อยไปรื้อฟื้นความหลัง เคล้าแอลกอฮอล์คลอเสียงดนตรีกันวันหลังครับ ใช่มั้ยกิตติ (AKA อ๋อย / nidsss)

  3. แหม…. เมื่อไหร่จะมี party เคล้าแอลกอฮอล์คลอเสียงดนตรี อย่าลืมชวนเรานะ….

  4. ช่วงนี้ข้าเจ้าบ่าค่อยได้ออนเอ็มเจ้าค่ะ เพราะว่าไม่รู้ทำไมโหลดเอ็มมาเลงแล้วมันลงไม่ได้ มันคงจะคาบเกี่ยวกัน
    ระหว่าง win me  กะ win xp ก็เลยเงียบหายไปโดยปริยาย spaces ของตนเองก็ไม่ค่อยได้เขียน อิอิ
    ไม่ได้ไปอยู่อินตะระเดียหรอกเจ้าค่ะ….อยู่เมืองกรุงเก่านี่แหละ ไป ๆ มา ๆ ระหว่างบ้านที่เหนือกับภาคกลาง
     
    คงไม่หยาบคายเกินไปนะเจ้าค่ะ ถ้าจะบอกว่าเห็นด้วยกับคุณ Keith ที่บอกว่าพี่เขียนได้แก่ (สมจริงสมจังมาก)
    อิอิ…….เมื่อวานไปวัดไหว้พระ วันนี้ตอนตีสี่เอาผลไม้กับขนมกุช่ายไปไหว้เจ้า เสร็จแล้วก็มาอาบน้ำแล้วก็นั่งตอบพี่ป๊อบ
    อยู่นี่แหละเจ้าค่ะ…… อย่าพึ่งอยากเป็นไม้ใกล้ฝั่งเลยนะคะ ชีวิตยังมีอะไรเติมเต็มอีกเยอะ….สำหรับหนุ่มไฟแรง(สูง) อย่างพี่ป๊อบ
    ดูแลตัวเองด้วยนะคะ….
     
    -อ้อย-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s