ผู้ชายชื่อ อ๊อบ

 
……………………..เย็นวันเสาร์ 17 มีนา 2550 16.00น.
" พี่ ไปคืนนี้เลยไหม ใจน้องมันไปแล้ว "
" ไม่ได้พี่ติดงาน… ไปพรุ่งนี้ล่ะ เพราะว่าพี่นัด พี่ม้อนท์ไว้แล้วไปรับแกที่ พัทยาใต้ ท่า บาลีไฮ 8โมงครึ่ง "
" โห น้องเซ็งเลย เออ พี่เปิดมือถือไว้นะ เดี๋ยวผมไปกินเหล้ารอ แล้วตี 5 พี่ออกมาเลยนะ "
" มึงไป…ห่าไรมาเนี่ย เออๆๆ โทรมาแล้วกัน ตี 5 ครึ่งก็ไปทัน "
" โห……………………………………..ครับพี่ ตามนั้น "
…………………….เช้าวันอาทิตย์ ตี 4.30 น.
" พี่ ผมอยู่ปั๊มน้ำมันหน้าบ้านพี่นะ " โทรมาเฉยๆ ตื่นแล้วก็ค่อยออกมาก็ได้นะพี่ "
" มึงโทรมาตอนนี้ กูก็ตื่นแล้วล่ะ โอเคเดี๋ยวพี่ออกไป "
 ตี5ครึ่ง
ไปอ๊อบ เดินทาง
ผมเป็นดีเจนะพี่ แน่นอนเพลงแรก หนุ่มบาวสาวปาน คือเพลงปลุกใจในคาถาของมัน
ระหว่างทางที่ขับรถไป สารพัดเพลงร่วมรุ่นอายุ แหกปากร้องกันไปจนเสียงแทบแหบ
มาช่วยกันตะเบงอีกทีตอน "โลกใบนี้ เหมือนมีบางสิ่งให้คนทุกคนทำสิ่งต้องห้าม"
" น้องเขามีแฟนแล้วเหรอพี่ ตกลง.."
" อย่าเสือก เดี๋ยวถีบ"
ล่วงเลยเข้า บางแสน ศรีราชา ไอ้บ้าเห่อมันก็หลับไป
เลี้ยวเข้าถนนเลียบชาดหาดพัทยา สะกิดมันให้ตื่น มันงัวเงียขึ้นมาบ่นอุบอิบ พอแสงแรกแห่งสายตาเห็น ทะเล ในเวลาก่อน 8 โมงนิดหน่อยไอ้อ๊อบ ร้องลั่นว่า
" โห ทะเล ทะเล ทะเล เว๊ย โห๊ย อยากเห็น "
……………………………………………
แวะรับพี่ม้อนท์ที่ท่าพัทยาใต้ ซึ่งแกหนีไปอาบแดดมาก่อนสองวัน
เราก็ตัดหน้ามุงสู่ระยอง เลี้ยวเข้าบ้านเพ โอ้ลั่ลล๊า โอ้ละเห่ ลอยทะเล
ไอ้อ๊อบท่องคาถาข้ามเรือไปเสม็ด อฐิษฐานตลอดว่า ไปเสม็ดต้องเสร็จทุกรายไป ไปเสม็ด…..ทุกรายไป เป็นการเรียกขวัญ
พอลงเรือปุ๊ป เจอญี่ปุ่นน่ารัก สองคน ไอ้อ๊อบก็เพียรพยายามจะสะกิด เดินมาบอก หรือ ทำห่าไรก็ได้ใน ทุกๆ 1 นาที
" พี่ ญี่ปุ่นแม่งน่ารัก "
" เออ แล้วไงล่ะ มึงก็ไปบอกรักเขาสิ "
" แหม น้องล่ะอยากตะโกนแบบ เต๋า สมชาย ในมิวสิคมันจังเลย ไอชิเตะ อิรุโยะ "
" กูจะเตะมึง ถ้ามึงไม่เลิกวุ่นวาย "
ถึงหน้าด่าน ลงเรือ ต่อรถไปลุงดำ
ไอ้ญี่ปุ่นสองคนนั่น ดั๊นมานั่งฝั่งตรงข้าม กันในรถ รถก็โยกไปเยกมา ไอ้อ๊อบก็ชมผ่านลมพอให้ได้ยิน น่ารักยังโง้น น่ารักยังงี้
" นี่ มึงไม่กลัวเขารู้ภาษาไทยเหรอ"
โห่ย ไม่รู้หรอก ดูดิ มันสนใจที่ไหนล่ะ แหม น่ารักจริงๆแม่คุณเอ๋ย
ถึงวงเดือน คนขับรถ เปิดประตูมาบอกว่า วงเดิน เฮียร์
ญี่ปุ่นก็ ถาม เฮียร์ โอเค โอเค
ไอ้อ๊อบ ยิ้มหวานส่งสายตาตามไปส่ง แม่ดอกซากุระร่วงนั่นถึงหน้ารถ
" ฟิฟตี้บาท " เสียงคนขับตะโกนบอก
 ดั่งนรกชังหรือสวรรค์แกล้ง คล้ายๆกับพล๊อทหนังไทยน้ำเน่า และมุขตลกเก่าๆแถวโรงหนังเฉลิมไทย
" ท่าวไหล่นก๊า "
" ฟิฟตี้บาท "
" ห๊าสิค "
…………………………………………………………
หันไปมองไอ้อ๊อบ มีเสียงรอดไรฟันออกมาว่า ฉิกหายเลี้ยวววววววววว
@#$%&#*%(&^()
" กูว่าแล้วววววววววววววววววว แม่งต้องยังงี้ห่าเอ๊ย "
" นี่ไง เสม็ด เสร็จเลยมึง แทนที่จะได้แลกอีเมลล์ สมมึง กูเตือนมึงแล้ว "
………………………………………………………………..
ระหว่างทางที่แม่ดอกซากุระลงไป เหลือแต่ ไม่กี่คนที่นั่งอยู่
มีแม่น้องนางคนนึงเป็นคนไทย น่ารัก หมวย ที่ไอ้อ๊อบมันนั่งบังมาตลอดทาง ยังนั่งอยู่มิได้ลงไปด้วย
ไอ้เราก็แอบมองว่า เออเว๊ย หัวใจกูยังทำงาน แถม เต้นแรงเป็นจังหวะ รุมบ้า ออนเดอะบีชด้วยสิ
" ชอบล่ะสิคนนั้นน่ะ " เสียงจากไอ้ตัวการที่ทำให้ญี่ปุ่นยกทัพผ่านไทยสมัยสงครามโลกพูดขึ้น
" เออ ดิก็ดีกว่ามองหน้ามึงล่ะวะ "
" โอเค น้องก็บอกตรงๆเลยว่าน้องก็ชอบเหมือนกัน "
" เอ๊า ไหนมึงบอกไม่ชอบคนไทยไง ชอบฝรั่ง นี่เลยเมื่อตะกี๊ ญี่ปุ่นไง ไหงมาชอบคนไทยล่ะ "
" เออน่ะพี่ ยังไงเราก็ไม่ได้ทั้งคู่ล่ะ อย่าเสียเวลาเถียงเลย น้องมันอาจจะนัดกับผัวมันไว้ที่นี่ก็ได้"
" แล้วไง "
" ก็ไม่แล้วไง เอ๊า โลกใบนี้ เหมือนมีบางสิ่ง……" แล้วเสียงเพลงบรรเลงของคนขาดรัก (และมักจะไปหลงนักแฟนชาวบ้านร้านช่อง) ก็ดังลั่นสนั่นเกาะ
 
ไปเสม็ดคราวนี้ ถึงแม้จะไม่เสร็จ แต่ที่รู้ๆเสม็ด เสร็จบิ๊กแอสไปหลายรอบล่ะคืนนั้น
ไม่ว่าจะทำห่าไร ไอ้อ๊อบเป็นต้อง ขึ้นประโยคว่าโลกใบนี้…ทุกที
 
ว่าแต่ว่า โลกใบนี้ สร้างผู้ชายชื่ออ๊อบมานี่ เพื่อต้องการสิ่งอันใดหนอ….
 
 
 
 
 

One response

  1. แม่ดอกซากุระนั่น ดูจากสำเนียงแล้ว…. แน่ใจนะว่าเป็นญี่ปุ่น ไม่ใช่กะเหรี่ยง
     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s